ጳውሎስ ለቆሮንቶስ አማኞች ያለውን ጥልቅ ፍቅር ሲገልጽ “በእግዚአብሔር ቅንዓት እቀናላችኋለሁና” በማለት የአገልግሎቱን ልብ ያሳያል (2 ቆሮንቶስ 11፡2)። “እግዚአብሔራዊ ቅንዓት” የሚለው ቃል የራስ ወዳድነት፣ የምቀኝነት ወይም የክፋት ስሜት ሳይሆን፣ አንድ ባል ለሚስቱ ንጽሕና እና ታማኝነት እንደሚጨነቅ፣ እግዚአብሔርም ሕዝቡ ለሌላ የሐሰት አምልኮ እንዳይሰጥና በቅድስና እንዲጠበቅ የሚያሳየውን መለኮታዊ፣ ንጹሕ እና ጠባቂ የሆነ የፍቅር ስሜት የሚያመለክት ነው።
በጥንቱ የአይሁድ ባህል ጋብቻ እጅግ የተከበረ ቃል ኪዳን ነበር። አንድ አባት ልጁን ለሙሽራው ሲያጭ፣ ልጅቱ እስከ ሠርጉ ቀን ድረስ በንጽሕና እንድትጠበቅ ከፍተኛ ኃላፊነት ይወስድ ነበር። ጳውሎስ ይህንን ባህላዊ የጋብቻ ሥርዓት በመንፈሳዊው ዓለም ተጠቅሞ፣ የቆሮንቶስን ቤተ ክርስቲያን እንደ ንጽሕት ድንግል ለክርስቶስ እንዳጫት ይናገራል። ስለዚህ ሐሰተኛ መምህራን መጥተው ሙሽራይቱን (ቤተ ክርስቲያንን) እንዳያረክሷት በመፍራት ቅዱስ በሆነ ቁጣ እና ቅንዓት ተነሳሳ።
ከሥነ መለኮት አንጻር እግዚአብሔር ራሱ “ቀናተኛ አምላክ” ነው (ዘጸአት 20፡5)። የእግዚአብሔር ቅንዓት የሚመነጨው ከፍቅሩ ጥልቀት ነው። እግዚአብሔር የሰውን ልጅ በከፍተኛ ዋጋ ስለገዛ፣ የሰው ልጅ ልብ ለጣዖት፣ ለዓለም ወይም ለኃጢአት ሲሰጥ ዝም ብሎ አይመለከትም። ጳውሎስ የተሰማው ይሄው መለኮታዊ ስሜት ነው። የክርስቲያን ልብ ሙሉ በሙሉ ለክርስቶስ ብቻ መሆን እንዳለበት ማመን፣ የእግዚአብሔራዊ ቅንዓት መሠረት ነው።
በዚህ ቃል ውስጥ ያለው መንፈሳዊ ውጥረት በሰብዓዊ ምቀኝነት እና በመለኮታዊ ቅንዓት መካከል ያለው ልዩነት ነው። የሰው ቅንዓት ራስ ወዳድ እና ሌላውን ለማጥፋት የሚጥር ነው፤ እግዚአብሔራዊ ቅንዓት ግን ሌላውን ሰው ከጥፋት ለመጠበቅ እና ወደ እውነተኛው የፍቅር ምንጭ ለመመለስ የሚደረግ መስዋዕትነት ነው። ጳውሎስ የቀናው የቆሮንቶስ ሰዎች የእርሱ ደጋፊዎች ስላልሆኑ ሳይሆን፣ ከክርስቶስ ፍቅር እንዳይርቁ በመስጋት ነው።
ቃሉ ለእኛም በተለይም አገልጋዮች እና መሪዎች ለምእመናን ሊኖራቸው ስለሚገባው የልብ ትርታ ያስተምረናል። ሰዎች ከእግዚአብሔር ቃል ሲርቁ ወይም በሐሰት ትምህርት ሲወሰዱ ዝም ማለት የለብንም። እንደ ጳውሎስ መንጋውን ከተኩላዎች ለመጠበቅ መንፈሳዊ እና ቅዱስ የሆነ ቅንዓት ሊኖረን ይገባል። እኛም በግል ሕይወታችን ልባችንን ለክርስቶስ ብቻ በታማኝነት መጠበቅ አለብን።
መለኮታዊ ቅንዓት የፍቅር ከፍተኛው ጠባቂ ነው። “እውነተኛ አገልጋይ ሰዎችን ለራሱ ለማድረግ የሚቀና ሳይሆን፣ ሰዎችን ሙሉ በሙሉ ለክርስቶስ ለማስረከብ በጥንቃቄ የሚተጋ ነው” እንደሚባለው ቅዱስ በሆነ ፍቅር ልንመላለስ ይገባል።