ስለ ድነት ታላቅ ምስጢር ሐዋርያው ጳውሎስ ሲያስተምር "እኛ በእርሱ ሆነን የእግዚአብሔር ጽድቅ እንድንሆን ኃጢአት ያላወቀውን እርሱን ስለ እኛ ኃጢአት አደረገው" ይላል (2 ቆሮንቶስ 5:21)። ይህ ጥቅስ በነገረ መለኮት "ታላቁ የልውውጥ ሥርዓት" በመባል የሚታወቀውን፣ ክርስቶስ የእኛን የኃጢአት ሸክምና ቅጣት ወስዶ، በምላሹ ደግሞ የእርሱን ፍጹም መለኮታዊ ጽድቅና ክብር አሳልፎ እንደሰጠን የሚያበስር አስደናቂ እውነት ነው።
በብሉይ ኪዳን የመሥዋዕት ሕግ፣ ስለ ኃጢአት ስርየት የሚቀርበው በግ ምንም ዓይነት ነውርና እንከን የሌለበት መሆን ነበረበት። ኃጢአተኛው ሰው እጁን በበጉ ራስ ላይ ሲጭን ኃጢአቱ ወደ በጉ ይተላለፋል፤ በጉም በሰውየው ምትክ ይሞታል። ክርስቶስ ኃጢአት ያላወቀ ፍጹም ንጹሕ የእግዚአብሔር በግ ሆኖ ሳለ፣ የሰውን ልጅ ኃጢአት በራሱ ላይ በመሸከም በእግዚአብሔር ፊት እንደ ኃጢአተኛ ተቆጥሮ ተፈረደበት።
ይህንን የክርስቶስን ምትክነት መጽሐፍ ቅዱስ አበክሮ ይገልጸዋል። ሁላችን እንደ በጎች ተቅበዝብዘን ጠፋን… እግዚአብሔርም የሁላችንን በደል በእርሱ ላይ አኖረ ብሎ ቃሉ ይነግረናል (ኢሳይያስ 53:6)። ክርስቶስ የተቀበለው ቅጣት የእርሱ ሳይሆን የእኛ መሆኑንና እኛ ያገኘነውም ጽድቅ የእኛ ሳይሆን የእርሱ መሆኑን ይህ ቃል ያረጋግጣል።
የዚህ ጉዳይ ጥልቅ ውጥረት ፍጹም ቅዱስ የሆነው አምላክ ከርኩሰት ሁሉ ጋር ሲጋጭ በሚታየው የፍትሕና የፍቅር ፍልሚያ ላይ ነው። ኃጢአት በእግዚአብሔር ዘንድ እጅግ የተጠላ ሆኖ ሳለ፣ ልጁ ኃጢአት ሆኖ (የኃጢአትን ዋጋ ተሸክሞ) በመስቀል ላይ ሲሰቀል፣ አብ ፊቱን አዞረ። ይህ የሆነው ርኩሳን የነበርነው እኛ፣ የእግዚአብሔርን ጽድቅ ለብሰን ወደ አብ ፊት ለመቅረብ እንድንችል መለኮታዊው ሕግ ስለጠየቀ ነው።
ቃሉ ለእኛም በገዛ ራሳችን ጽድቅ ከመመካት ወጥተን በክርስቶስ ጽድቅ ላይ ብቻ እንድንደገፍ ያደርገናል። ማንም ሰው በራሱ መልካም ሥራ የእግዚአብሔር ጽድቅ መሆን አይችልም፤ ነገር ግን ክርስቶስ ባደረገው የልውውጥ ሥራ በነጻ የጸደቅን መሆናችንን አውቀን፣ በከፍተኛ ምስጋናና ትሕትና እንድንመላለስ ያሳስበናል።
በማጠቃለያው፣ ታላቁ ልውውጥ የፍቅር ሁሉ ጣሪያ ነው። "የጽድቅ ጌታ የኃጢአታችንን ጨርቅ ለብሶ በሞት ሲቀጣ፣ እኛ የኃጢአት ባሪያዎች የነበርን የክብሩን ጽድቅ ለብሰን በሕይወት ነገሥን" በሚለው እውነት ጸንተን፣ ለዚህ ታላቅ ጸጋ ዘወትር ልንገዛ ይገባናል።