በክርስትና ሕይወት ውስጥ አንዱና ዋነኛው መመሪያ "እንደ መንፈስ ፈቃድ የሚኖሩ የመንፈስን ነገር ያስባሉ" የሚለው ሐዋርያዊ ቃል ነው (ሮሜ 8፡5)። እንደ መንፈስ ፈቃድ መኖር ማለት፣ የሕይወትን መሪነት ለእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ ሙሉ በሙሉ አሳልፎ መስጠት እና በየዕለቱ የእርሱን ድምጽ እየሰሙ መታዘዝ ማለት ነው። ይህ ሕይወት የሚጀምረው አእምሮን በመንፈሳዊ ነገሮች ላይ በማሳረፍ ሲሆን፣ አንድ አማኝ ሐሳቡን፣ ፍላጎቱንና ዓላማውን ከእግዚአብሔር ቃልና ፈቃድ ጋር ሲያስተካክል እንደ መንፈስ መኖር ጀምሯል ማለት ይቻላል።
በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ፣ ይህ ትምህርት የተሰጠው የሮም ግዛት በሥጋዊ ፍላጎት፣ በጣዖት አምልኮና በዓለማዊ ፍልስፍና ተውጦ በነበረበት ዘመን ነው። በዚያ ማኅበረሰብ ውስጥ ራስን ማስደሰት የሕይወት ግብ ሆኖ ሳለ፣ ክርስቲያኖች ግን የተለየ የሕይወት ዘይቤ እንዲከተሉ ተጠሩ። እንደ መንፈስ ፈቃድ መኖር የዓለምን ሥርዓት መቃወምን እና እግዚአብሔርን የሚያስከብር ቅዱስ አኗኗርን መምረጥን ይጠይቃል። ይህም በውጫዊ ሃይማኖታዊ ሥርዓት ብቻ ሳይወሰን፣ የልብን መለወጥና እውነተኛ የአምልኮ ሕይወትን ያመለክታል።
በሥነ-መለኮታዊ ዳራ ይህ ሕይወት የመንፈስ ፍሬን ማፍራትን ያጠቃልላል። መንፈስ ቅዱስ በአማኙ ውስጥ ሲሠራ ፍቅርን፣ ደስታን፣ ሰላምን፣ ትዕግሥትን፣ ቸርነትን፣ በጎነትን፣ እምነትን፣ የዋህነትንና ራስን መግዛትን ያፈራል (ገላትያ 5፡22)። እንደ መንፈስ ፈቃድ የሚኖር ሰው ውሳኔዎቹን የሚያደርገው የእግዚአብሔር ቃል በሚለው መሠረት እንጂ፣ ስሜቱ በሚገፋፋው መንገድ አይደለም። የእግዚአብሔርን መንግሥትና ጽድቅ በማስቀደም፣ ምድራዊውን ነገር ከእግዚአብሔር ዕቅድ አንጻር ይመለከታል።
ይህ እውነታ የየዕለት ትግልና ራስን የመካድ ሂደት አለው። እንደ መንፈስ መኖር ማለት ምንም ዓይነት ሥጋዊ ፈተና አይገጥምም ማለት አይደለም። ይልቁንም ፈተና ሲመጣ፣ የሥጋን ሥራ በመንፈስ እየገደሉ ማሸነፍ ማለት ነው (ሮሜ 8፡13)። አማኙ በጸሎት፣ ቃሉን በማንበብና ከቅዱሳን ጋር ባለው ኅብረት መንፈሳዊ ጉልበትን ያገኛል። አእምሮው በእግዚአብሔር እውነት ሲሞላ፣ የሥጋ ፈቃድ በእርሱ ላይ ሥልጣን እያጣ ይሄዳል። ይህ የትጋትና ራስን ለእግዚአብሔር የማስገዛት የዘወትር ልምምድ ነው።
ቃሉ ለእኛም በተግባር የሚታይ ሕይወት እንድንኖር ትልቅ አደራ ይሰጠናል። እሑድ እሑድ ቤተ ክርስቲያን በመሄድ ብቻ ሳይሆን፣ በሥራ ቦታ፣ በትዳር፣ በገንዘብ አያያዝ እና በሰዎች ግንኙነት ሁሉ ላይ የመንፈስ ቅዱስን ምሪት እንድንከተል ያሳስበናል። እንደ መንፈስ መኖር ውጫዊ ማሳያ ሳይሆን፣ የውስጥ ማንነታችንን በእግዚአብሔር ቃል አጥበን በፍቅርና በቅድስና የምንጓዘው እውነተኛ የክርስትና ጉዞ ነው።
በማጠቃለያም፣ እንደ መንፈስ ፈቃድ መኖር ማለት ሕይወትን በሙሉ ለእግዚአብሔር ሉዓላዊ አገዛዝ ማስገዛት ነው። "እንደ መንፈስ መኖር ማለት እግዚአብሔርን በሁሉ ነገር ማስቀደም እና በፈቃዱ መመላለስ ነው" እንደሚባለው፣ መንፈስ ቅዱስ የሕይወታችን መሪ እንዲሆን በመፍቀድ፣ የሚያስከብረውን ፍሬ እያፈራን የድል አድራጊነትን ጉዞ ልንቀጥል ይገባናል።