እንወድቃለን እንጂ አንጠፋም ማለት ምን ማለት ነው (2 ቆሮንቶስ 4፡9)?

ሐዋርያው ጳውሎስ ስለሚያጋጥሙት ከባድ ፈተናዎች ሲናገር “ወደ ታች እንጣላለን እንጂ አንጠፋም” ወይም እንወድቃለን እንጂ አንጠፋም በማለት የክርስቶስን የትንሣኤ ኃይል ያውጃል (2 ቆሮንቶስ 4፡9)። “እንወድቃለን” የሚለው ቃል በአካላዊ ጥቃት ወይም በመንፈሳዊ ፈተና ክፉኛ መመታትን እና መሬት ላይ መውደቅን የሚያመለክት ሲሆን፤ “አንጠፋም” የሚለው ቃል ደግሞ ያ ውድቀት የመጨረሻ አለመሆኑን፣ ዳግም መነሳት እና ማገገም መኖሩን የሚያረጋግጥ ነው።

በታሪካዊው የሮማውያን ማኅበረሰብ ውስጥ በትግል ወይም በቦክስ ስፖርት ጊዜ አንድ ተወዳዳሪ ክፉኛ ተመቶ መሬት ላይ መውደቁ የተለመደ ነበር፤ ነገር ግን ሳይነሳ ቀርቶ ካልሞተ በስተቀር ጨዋታው እንደተጠናቀቀ አይቆጠርም። ጳውሎስ በልስጥራ ከተማ በድንጋይ ተወግሮ፣ ሞቷል ተብሎ ከከተማ ወደ ውጭ ተጥሎ የነበረ ቢሆንም፣ በእግዚአብሔር ኃይል ተነስቶ አገልግሎቱን ቀጥሏል (የሐዋርያት ሥራ 14፡19-20)። መውደቅ የመጨረሻው ምዕራፍ አይደለም።

ከሥነ መለኮት አንጻር ይህ ቃል የሞትንና የትንሣኤን ሕይወት በዕለት ተዕለት ኑሯችን ውስጥ ያሳያል። እኛ በምድር ላይ ስንኖር በጠላት ፍላጻ እንቆስላለን፣ በኃጢአት ወይም በድካም እንወድቃለን፤ ነገር ግን ጻድቅ ሰባት ጊዜ ቢወድቅም እግዚአብሔር ዳግም ያነሳዋል (ምሳሌ 24፡16)። የክርስቶስ ሕይወት በሟቹ ሥጋችን ይገለጥ ዘንድ የኢየሱስን ሞት ሁልጊዜ በሥጋችን ተሸክመን እንዞራለን። ጥፋት በእኛ ላይ ሥልጣን የለውም።

በዚህ እውነት ውስጥ የሚታየው ውጥረት በአካላዊ ውድቀት እና በመንፈሳዊ ድል መካከል ያለው ልዩነት ነው። ዲያብሎስ ክርስቲያኑን መትቶ ሲጥለው ያሸነፈ ይመስለዋል፤ ነገር ግን ክርስቲያን ሲወድቅ የሚወድቀው በጸጋው መዳፍ ላይ ስለሆነ ዳግም በታላቅ ኃይል ይነሳል። የውድቀቱ ጊዜ የመሰበሪያ ሳይሆን ዳግም የመታደሻ ጊዜ ሆኖ ያልፋል።

ቃሉ ለእኛም በኃጢአት، በኢኮኖሚ ድቀት ወይም በልዩ ልዩ ውድቀት ውስጥ ስናልፍ እዚያው ወድቀን እንዳንቀር ትልቅ የተስፋ ጥሪ ያቀርብልናል። መውደቅ የሰው ልጅ ዕጣ ፈንታ ቢሆንም፣ ተስፋ ቆርጦ አለመነሳት ግን የክርስትና ባሕርይ አይደለም፤ እግዚአብሔር ዳግም የሚያነሳ አምላክ መሆኑን አውቀን ልንበረታ ይገባል።

ክርስቲያን ሲወድቅም አሸናፊ ነው። “ጠላት ክርስቲያኑን መትቶ መሬት ላይ ሲጥለው መጨረሻው የሆነ ይመስለዋል፤ ነገር ግን ክርስቲያኑ መሬት የነካው ጉልበቱን አጥፎ ለመጸለይ እና በታላቅ ኃይል ለመነሳት ነው” እንደሚባለው በጌታ ኃይል ልንነሳ ይገባል።