ጳውሎስ ስለ ሰላም ካስተማረ በኋላ፣ “በቀረውስ ወንድሞች ሆይ… እነዚህን አስቡ” በማለት የአእምሮን አቅጣጫ የሚወስን ትእዛዝ ያስተላልፋል (ፊልጵስዩስ 4፥8)። “ማሰብ” የሚለው ቃል በግሪክኛው ዝም ብሎ በሐሳብ ማለፍ ሳይሆን፣ አንድን ነገር በጥልቀት ማሰላሰል፣ በውስጥ መመዘንና ያ ሐሳብ የሕይወት አካል እስኪሆን ድረስ በአእምሮ ውስጥ አዘውትሮ ማውጣትና ማውረድ ማለት ነው።
በጥንቱ የሮማውያንና የግሪኮች ማኅበረሰብ ውስጥ አእምሮን በተለያዩ የፍልስፍና ክርክሮች፣ ዓለማዊ መዝናኛዎችና ሥጋዊ ምኞቶች መሙላት የተለመደ ነበር። ሰዎች አእምሮአቸውን ለክፉም ሆነ ለደግ ነገር ክፍት አድርገው ነበር። ሐዋርያው ጳውሎስ ግን ክርስቲያኖች አእምሮአቸውን እንደፈለገ እንዲቅበዘበዝ መተው እንደሌለባቸው፣ ይልቁንም ወደተመረጡና መንፈሳዊ ወደሆኑ ሐሳቦች ብቻ ሆን ብለው ሊመሩት እንደሚገባ አበክሮ አስተማረ።
በመለኮታዊ ሥነ-መለኮት፣ የአንድ ሰው የሕይወት አቅጣጫ የሚወሰነው በሚያስበው ሐሳብ ነው። ሐዋርያው ጳውሎስ “በልባችሁ መታደስ ተለወጡ” እንዳለው፣ እውነተኛ ክርስቲያናዊ ለውጥ የሚጀምረው ከአእምሮ ነው (ሮሜ 12፥2)። የክርስቶስን ሰላም በልቡ የጠበቀ ሰው፣ ቀጥሎ ማድረግ ያለበት አእምሮውን በእግዚአብሔር ቃል ላይ ማሳረፍ ነው። መልካም ሐሳብ መልካም ተግባርን ስለሚወልድ፣ ማሰብ ለመንፈሳዊ ቅድስና መሠረት ነው።
በዚህ ርዕስ ላይ ያለው መንፈሳዊ ውጥረት በሥጋዊ ሐሳብና በመንፈሳዊ ሐሳብ መሀል ባለው ማያቋርጥ ትግል ላይ ነው። የሰው ልጅ ተፈጥሮ ክፉውን፣ አሳዛኙንና ርኩስ የሆነውን ነገር ለማሰብ ያዘነብላል። ሰይጣንም አእምሮን የጦር ሜዳ አድርጎ ስለሚጠቀም፣ የሐሰትና የፍርሃት ሐሳቦችን ይወረውራል። ነገር ግን ቃሉ የሚያስተምረን ሐሳባችንን በመቆጣጠር፣ ክርስቶስን ወደሚያከብሩ ነገሮች ብቻ ትኩረታችንን እንድንሰበስብ ነው።
ቃሉ ለእኛም በማኅበራዊ ሚዲያ፣ በቴሌቪዥንና በተለያዩ መንገዶች አእምሮአችን ላይ ለሚዘንበው የመረጃ ጎርፍ ታላቅ ማጣሪያ ይሰጠናል። ምን ዓይነት ሐሳብ በጭንቅላታችን ውስጥ እንዲያድር እንፈቅዳለን? ክርስቲያን የሐሳቡን በር በቅድስና መጠበቅ አለበት። ክፉ ሐሳቦችን ተቃውመን፣ አእምሮአችንን በመንፈሳዊ እውነትና በቃሉ ብርሃን ብቻ ልንሞላው ይገባል።
በማጠቃለያው፣ ሐሳብ የሕይወት ምንጭ ነው። “አጥብቀህ ልብህን ጠብቅ፥ የሕይወት መውጫ ከእርሱ ነውና” በሚለው የጠቢቡ ቃል መሠረት፣ አእምሮአችንን ከማናቸውም ርኩስ ነገር ጠብቀን በመንፈስ ቅዱስ አሠራር እግዚአብሔርን በሚያስከብሩ ሐሳቦች ላይ ብቻ ልንተከል ይገባል (ምሳሌ 4፥23)።