የእግዚአብሔር ቃል "እርሱ በብርሃን እንዳለ በብርሃን ብንመላለስ ለእያንዳንዳችን ኅብረት አለን" በማለት ይነግረናል (1ኛ ዮሐንስ 1:7)። በዚህ ክፍል "ኅብረት" የሚለው ቃል በግሪኩ "ኮይኖኒያ" ሲሆን፣ ትርጉሙም ተካፋይ መሆን፣ የጋራ የሆነ ነገርን መጋራት፣ እና በጥልቅ የፍቅር ትስስር አንድ መሆን ማለት ነው። ይህ ኅብረት ተራ የሆነ ማኅበራዊ መገናኘትን ሳይሆን፣ በክርስቶስ ሕይወት ውስጥ ያለን የጋራ ተሳትፎ ያመለክታል።
በታሪካዊው የጥንቷ ቤተ ክርስቲያን አውድ፣ ኮይኖኒያ እጅግ ጥልቅ የሆነ ተግባራዊ መገለጫ ነበረው። አማኞች ከተለያየ የኑሮ ደረጃና ዳራ ቢመጡም፣ ንብረታቸውን ይካፈላሉ፣ አብረው ይጸልያሉ፣ ማዕድ ይጋራሉ፣ እንዲሁም በመከራ ጊዜ ይደጋገፉ ነበር። ይህ የጠነከረ ኅብረት የተገነባው እግዚአብሔርን በማወቅ ብርሃን ላይ እንጂ፣ በሥጋዊ ዝምድና ወይም በጥቅም ላይ አልነበረም። የዚህ ኅብረት መሠረት ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱ ነው።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ ከሰዎች ጋር ያለን ኅብረት ከእግዚአብሔር ጋር ካለን ኅብረት ጋር በቀጥታ የተቆራኘ ነው። ዮሐንስ እንደሚያስተምረው፣ ማንም ሰው ከእግዚአብሔር ጋር ኅብረት አለኝ እያለ ወንድሙን ከጠላ፣ ኅብረቱ ውሸት ነው። እርስ በርስ ኅብረት ማድረግ ማለት ግልጽነት መፍጠር፣ የሌላውን ሸክም መሸከም፣ በይቅርታ መመላለስና አንዳችን የሌላውን መንፈሳዊ እድገት መደገፍ ነው። ይህ ሊሆን የሚችለው ደግሞ ሁላችንም ኃጢአታችንን በሚያነጻው በክርስቶስ ደም ስር ስንሰበሰብ ብቻ ነው።
ይህንን የጥንቷ ቤተ ክርስቲያን ልምምድ ሉቃስ ሲጽፍ፣ በሐዋርያት ትምህርትና በኅብረት እንጀራንም በመቁረስ በየጸሎቱም ይተጉ ነበር ይላል (የሐዋርያት ሥራ 2:42)። ሐዋርያው ጳውሎስም ይህንን ኅብረት ሲያብራራ፣ አንዳችሁ የሌላውን ሸክም ተሸከሙ እንዲሁም የክርስቶስን ሕግ ፈጽሙ በማለት፣ የኅብረት ዋነኛ መገለጫው ተግባራዊ ፍቅርና መደጋገፍ መሆኑን ያስተምራል (ገላትያ 6:2)።
ቃሉ ለእኛም ቤተ ክርስቲያን ሕንጻ ሳትሆን ሕያው ቤተሰብ መሆኗን ያስታውሰናል። እርስ በርስ ኅብረት ማድረግ ማለት እሁድ ቀን ተገናኝቶ ሰላምታ ከመለዋወጥ የዘለለ ነው። ወንድሞች ሲያለቅሱ አብሮ ማልቀስ፣ ሲደክሙ መደገፍ፣ እና ያለ ምንም ግብዝነት በብርሃን መመላለስ ነው። የክርስቶስ ደም አንድ ያደረገንን የሰላም ማሰሪያ አጥብቀን ልንይዘው ይገባል።
እውነተኛ ኅብረት መሠረቱ የክርስቶስ ደም፣ ጉልበቱ ደግሞ መለኮታዊ ፍቅር ነው። "በብርሃን የሚመላለሱ አማኞች ሕብረታቸው እንደ አንድ ልብ ትርታ የተቀናጀ ነው" እንደሚባለው፣ እኛም ራስ ወዳድነትን ትተን ወንድሞቻችንንና እህቶቻችንን ከልብ በማፍቀር ዘወትር ፍጹም ኅብረትን ልንለማመድ ይገባል።