የክርስቲያናዊ ኅብረትን ጥልቀት የሚያሳየው ቃሉ “እርስ በርሳችሁ ትዕግሥትን አድርጉ” ወይም በተለምዶ አገላለጽ “ተቻቻሉ” በማለት ጥብቅ መመሪያ ይሰጣል (ቆላስይስ 3:13)። እዚህ ላይ መቻቻል ለሚለው የገባው የግሪክ ቃል አኔኮማይ ሲሆን፣ ትርጉሙም አንዱ የሌላውን ሸክም መሸከም፣ በሌሎች ድክመት ላይ አለመቆጣት፣ እና የሚያበሳጩ ሁኔታዎችን በጽናት ማሳለፍ ማለት ነው። ይህ ከሰው ጠባይ የሚመነጭ ሳይሆን ከመንፈስ ቅዱስ የሚሰጥ ታላቅ መለኮታዊ ጸጋ ነው።
እርስ በርስ መቻቻል የክርስቶስ አካል የሆነችው ቤተ ክርስቲያን ዋነኛ መገለጫ ነው። መጽሐፍ ቅዱስ “እርስ በርሳችሁ ተቻቻሉ፣ ማንም በሌላው ላይ የሚነቅፈው ነገር ቢኖረው ይቅር ተባባሉ፤ ጌታ ይቅር እንዳላችሁ እናንተ ደግሞ እንዲሁ አድርጉ” ይላል (ቆላስይስ 3:13)። ይህ መቻቻል ዝም ብሎ በግዴታ ከመታገስ አልፎ፣ የወንድምን ወይም የእህትን ድክመት በፍቅር ሸፍኖ ለንስሐና ለእድገት ጊዜ የመስጠትን ጥበብ ያካትታል።
በታሪካዊ አውድ የጥንቷ ቤተ ክርስቲያን እጅግ የተለያዩ ሰዎችን ያቀፈች ነበረች። አይሁድና አሕዛብ፣ ጌቶችና ባሪያዎች፣ የተማሩና ያልተማሩ በአንድ ኅብረት ውስጥ ተሰባስበው ነበር። እነዚህ የባህል፣ የአስተዳደግና የአመለካከት ልዩነቶች በቀላሉ ግጭት ሊፈጥሩ ይችሉ ነበር። ጳውሎስ ይህንን ጠንቅቆ ስለሚያውቅ፣ ኅብረቱ እንዳይፈርስ አንዱ የሌላውን ልዩነትና ድክመት በፍቅር እንዲሸከም ይህንን መለኮታዊ ትእዛዝ አስተላልፏል።
የዚህ ትምህርት የነገረ መለኮት ውጥረት የሚገኘው በይቅርታና በመታገስ መካከል ነው። መቻቻል ማለት ኃጢአትን ወይም ክፋትን ዝም ብሎ መቀበል ማለት አይደለም፤ ነገር ግን የሰዎችን የባሕርይ እንከን፣ አለመግባባትና ድክመት በክርስቶስ ፍቅር መሸፈን ነው። እግዚአብሔር እኛን በብዙ ትዕግሥት እንደተሸከመን ሁሉ (ሮሜ 15:1)፣ እኛም የእርሱን ምሳሌ ተከትለን ወንድሞቻችንን በትዕግሥት ልንሸከም ግድ ይለናል።
ቃሉ ለእኛም ቤተ ክርስቲያንንና ቤተሰብን ለማነጽ እጅግ አስፈላጊ ነው። ዛሬም ቢሆን ልዩነቶችና አለመግባባቶች በየቦታው አሉ። ሆኖም በእልህ ከመጋጨት፣ ከመነቃቀፍና ኅብረትን ከማፍረስ ይልቅ፣ የክርስቶስን መቻቻል በተግባር ማሳየት አለብን። የሰዎችን አመለካከትና ድክመት ተረድቶ በፍቅር መታገስ፣ የመንፈሳዊ ብስለት ከፍተኛው ደረጃ ነው።
በማጠቃለያው፣ እርስ በርስ መቻቻል ፍጹም የሆነውን የክርስቶስን ፍቅር በተግባር የምንገልጽበት መንገድ ነው። ጌታችን በበደላችን ምክንያት ሳይተወን ሸክማችንን እንደተሸከመ፣ እኛም የወንድሞቻችንን ሸክም በመሸከም የክርስቶስን ሕግ እንፈጽማለን። በዚህ ትዕግሥት ውስጥ ሰላምና አንድነት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ለዘለዓለም ጸንተው ይኖራሉ።