እርሱ አስቀድሞ ወዶናልና እኛ እንወደዋለን ማለት ምን ማለት ነው? (1ኛ ዮሐንስ 4:19)

ሐዋርያው ዮሐንስ የፍቅራችንን ምንጭና መነሻ ሲያብራራ "እርሱ አስቀድሞ ወዶናልና እኛ እንወደዋለን" በማለት እጅግ አጭር ነገር ግን ጥልቅ የሆነ ሥነ-መለኮታዊ እውነት ይናገራል (1ኛ ዮሐንስ 4:19)። ይህ ቃል የሚያሳየው፣ የሰው ልጅ ለእግዚአብሔርም ሆነ ለሰዎች የሚያሳየው ፍቅር በራሱ ጥረት ያመነጨው ሳይሆን፣ እግዚአብሔር በመጀመሪያ ላሳየው ታላቅ የፍቅር ተነሳሽነት የሚሰጠው ምላሽ መሆኑን ነው።

በታሪካዊው የጥንት አሕዛብ እምነት፣ የሰው ልጅ አማልክቱን በፍቅርና በመሥዋዕት አስቀድሞ ማባበልና መሳብ ነበረበት። እግዚአብሔርን መጀመሪያ ፈልጎ የሚያገኘውና ፍቅሩን የሚገልጸው ሰው ነው የሚል የተሳሳተ አስተሳሰብ ነበር። ነገር ግን ዮሐንስ ይህንን አመለካከት ሙሉ በሙሉ በመገልበጥ፣ በመንፈሳዊው ዓለም የመጀመሪያውን እርምጃ የወሰደው የሰው ልጅ ሳይሆን እግዚአብሔር መሆኑን አወጀ። እኛ ፍቅርን ያወቅነው እርሱ አስቀድሞ የፍቅር እጁን ስለዘረጋልን ብቻ ነው።

ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ ይህ ቃል ስለ እግዚአብሔር ጸጋ ሉዓላዊነት ይናገራል። የሰው ልጅ በኃጢአቱ ሙትና የእግዚአብሔር ጠላት በነበረበት ጊዜ፣ እግዚአብሔርን ሊወድ ቀርቶ ሊያስብበት የሚችል መንፈሳዊ አቅም አልነበረውም። ነገር ግን እግዚአብሔር አስቀድሞ ወደደን፣ ልጁንም ልኮ አዳነን፤ ይህ የተንጸባረቀው መለኮታዊ ፍቅር በውስጣችን ሕይወትን ፈጠረ፣ ልባችንንም አቅልጦ እግዚአብሔርንና ሰዎችን እንድንወድ አደረገን። የኛ ፍቅር የእርሱ ፍቅር ማሚቶ ነው።

ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን አስደናቂ እውነት ሲያብራራ፣ ነገር ግን ገና ኃጢአተኞች ሳለን ክርስቶስ ስለ እኛ ሞቶአልና እግዚአብሔር ለእኛ ያለውን የራሱን ፍቅር ያስረዳል ይላል (ሮሜ 5:8)። በተመሳሳይ ሁኔታ በኤፌሶን መልእክቱ፣ በበደላችሁና በኃጢአታችሁ ሙታን ነበራችሁ… ነገር ግን እግዚአብሔር በምሕረቱ ባለ ጠጋ ስለ ሆነ ከወደደን ከትልቅ ፍቅሩ የተነሳ ከክርስቶስ ጋር ሕያዋን አደረገን በማለት የመነሻውን ኃይል ያጸናል (ኤፌሶን 2:1-5)።

ቃሉ ለእኛም ከመንፈሳዊ ትዕቢት ይጠብቀናል። እግዚአብሔርን ስለምናገለግል፣ ስለምንጸልይ ወይም ለሰዎች መልካም ስለምናደርግ በራሳችን ጽድቅ መኩራራት የለብንም። በውስጣችን ያለው ማንኛውም የፍቅር ጠብታ የተገኘው፣ አስቀድሞ ከወደደን ከእግዚአብሔር የፍቅር ውቅያኖስ ነው። ስለዚህ፣ እግዚአብሔርን መውደድ መብታችን ሳይሆን፣ ለተሰጠን ማዳን የምንመልሰው አነስተኛው የምስጋና ምላሽ መሆኑን ማወቅ አለብን።

እግዚአብሔር የፍቅር ምንጭ ሲሆን፣ እኛ ደግሞ ቦዮች ነን። "የኛ ፍቅር ከእግዚአብሔር የፍቅር ፀሐይ የተቀዳ የጨረቃ ብርሃን ነጸብራቅ ነው" እንደሚባለው፣ እኛም እርሱ ያሳየንን ታላቅ ፍቅር ተረድተን ዘወትር አባታችንንና ወንድሞቻችንን ከልብ በማፍቀር ልንመላለስ ይገባል።