እርሱ ስለ እኛ ነፍሱን አሳልፎ ሰጥቷል ማለት ምን ማለት ነው (1 ዮሐንስ 3፡16)?

ፍጹም ስለሆነው መለኮታዊ ፍቅር ሐዋርያው ዮሐንስ ሲያብራራ፣ "እርሱ ስለ እኛ ነፍሱን አሳልፎ ሰጥቶአልና በዚህ ፍቅርን አውቀናል፤ እኛም ስለ ወንድሞቻችን ነፍሳችንን አሳልፈን እንድንሰጥ ይገባናል" (1 ዮሐንስ 3፡16) በማለት የክርስትናን ማዕከላዊ እውነት ያስቀምጣል። እዚህ ላይ "እርሱ" የተባለው ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ሲሆን፣ "ነፍሱን አሳልፎ ሰጥቷል" የሚለው ሐረግ ደግሞ የሰው ልጅን ከኃጢአትና ከሞት ባርነት ነፃ ለማውጣት ሲል፣ በራሱ ፈቃድ በመስቀል ላይ የከፈለውን የሕይወት መሥዋዕትነት የሚያመለክት ነው። ይህ የውክልና ሞት ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ በጥንቱ ዓለም ፍቅር የሚለካው ሰዎች ለወዳጆቻቸው በሚያደርጉት መልካም ነገር ወይም በሚሰጡት ስጦታ ነበር። ዮሐንስ ግን የፍቅርን ትርጉም ወደ ላቀና ታይቶ ወደማይታወቅ ደረጃ አሸጋገረው። ፍቅር ማለት የራስን ሕይወት ለሌላው አሳልፎ መስጠት መሆኑን የክርስቶስን መስቀል እንደ ዋና ማሳያ አድርጎ አቀረበ። ክርስቶስ ነፍሱን የሰጠው ለጻድቃን ወይም ለወዳጆቹ ብቻ ሳይሆን፣ ጠላቶቹና ኃጢአተኞች ለነበርነው ለእኛ መሆኑ የዚህን ፍቅር ልዩነት ያጎላዋል።

በዚህ ሐሳብ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ጥልቀት የክርስቶስን ቤዛነት ያሳያል። የሰው ልጅ በኃጢአቱ ምክንያት የዘላለም ሞት ተፈርዶበት ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ ክርስቶስ የእኛን የሞት ፍርድ ወስዶ በምትካችን ሞተ። "ነፍሴን በፈቃዴ አኖራታለሁ እንጂ ከእኔ ማንም አይወስዳትም" (ዮሐንስ 10፡18) እንዳለው፣ ሞቱ ድንገተኛ አደጋ ሳይሆን፣ ዓለም ሳይፈጠር የታቀደ መለኮታዊ የማዳን ዕቅድ ነበር። የክርስቶስ ሞት ፍቅር በተግባር የተገለጠበት ታላቁ የእግዚአብሔር ሥራ ነው።

ከዚህ መለኮታዊ ፍቅር የተነሳ፣ መጽሐፍ ቅዱስ እኛም በተራችን ወንድሞቻችንን እንዴት መውደድ እንዳለብን ያስተምረናል። የክርስቶስ ፍቅር ተቀባዮች ብቻ ሳንሆን، የዚያ ፍቅር አስተላላፊዎችም ነን። "ስለ ወንድሞቻችን ነፍሳችንን አሳልፈን እንድንሰጥ ይገባናል" ሲል፣ የግድ በመስቀል ላይ እንሙት ማለት ብቻ ሳይሆን፣ ጊዜያችንን፣ ጉልበታችንን፣ ገንዘባችንንና ጥቅማችንን ለሌሎች አሳልፈን በመስጠት የራስ ወዳድነትን ሕይወት እንድንሰቅል የሚያዝ ሐዋርያዊ ትእዛዝ ነው (ፊልጵስዩስ 2፡3-5)።

ቃሉ ለእኛም የክርስቶስን መስቀል ማዕከል ያደረገ ሕይወት እንድንኖር ጥልቅ ጥሪ ያቀርብልናል። ራስ ወዳድነት በነገሠበት በዚህ ዘመን፣ እውነተኛ ፍቅር ማለት ከክርስቶስ እንደተማርነው ራስን ዝቅ ማድረግና ለሌሎች ሕይወት መትረፍ መሆኑን አውቀን፣ ወንድሞቻችንን በታላቅ መስዋዕትነት ልናገለግል ይገባናል።

"ፍቅር የሚለካው በምንቀበለው ስጦታ ሳይሆን፣ ለሌሎች ስንል በምንከፍለው የሕይወት ዋጋ ነው፤" እንደሚባለው፣ የክርስቶስ መስቀል የፍቅር ሁሉ ትልቁ ትምህርት ቤት በመሆኑ፣ ከዚህ መስቀል ሥር ዘወትር ራስን መስጠትን ልንማር ያስፈልገናል።