ኢየሱስ የሰውነት መብራት ዓይን ናት ሲል ምን ማለቱ ነበረ?

መጽሐፍ ቅዱስ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በተራራው ስብከቱ ላይ ስለ መንፈሳዊ እይታ ሲያስተምር፡ "የሰውነት መብራት ዓይን ናት፤ ዓይንህ እንግዲህ ጤናማ ብትሆን፥ ሰውነትህ ሁሉ ብሩህ ይሆናል" ይለናል (ማቴ 6፡22)። በዚህ ስፍራ "ዓይን" የተባለው ቃል በዋናው የግሪክ ቋንቋ "ኦፍታልሞስ" ሲሆን፣ "መብራት" የሚለው ደግሞ "ሉክኖስ" ነው። ይህ ቃል ቃል በቃል አካላዊ ዓይንን ብቻ ሳይሆን፣ የሰውን ልጅ የልብ ትኩረት፣ መንፈሳዊ አስተሳሰብ እና የሕይወት አቅጣጫን የሚያመለክት ጥልቅ ዘይቤያዊ አገላለጽ ነው። የሰውነት መብራት ዓይን ናት የሚለው መለኮታዊ ትምህርት፣ በውስጣችን ያለው መንፈሳዊ ብርሃንና ጨለማ የሚወሰነው ትኩረታችንን በምናደርግበት ነገር ላይ መሆኑን የሚያሳይ መሠረታዊ አስተምህሮ ነው።

ይህንን ሀሳብ በጥልቀት ለመረዳት ጌታ ኢየሱስ ይህንን ትምህርት ባስተማረበት ዘመን የነበረውን የአይሁድ ባሕላዊና መንፈሳዊ አውድ ማወቅ ያሻል። በጥንቱ የአይሁድ ማኅበረሰብ "ጤናማ ዓይን" ወይም "በጎ ዓይን" የሚለው አገላለጽ ለጋስነትን፣ ቅንነትን እና በእግዚአብሔር ላይ ብቻ ያነጣጠረ ንጹሕ ልብን ያመለክታል። በሌላ በኩል ደግሞ "ታማሚ ዓይን" ወይም "ክፉ ዓይን" ማለት ስግብግብነትን፣ ምቀኝነትን እና የገንዘብ ፍቅርን የሚገልጽ ዘይቤ ነበረ። የብሉይ ኪዳን ትምህርትም በጎ ዓይን ያለው ሰው እንደሚባረክና እንጀራውን ለድሀ እንደሚያካፍል ያስተምራል (ምሳ 22፡9)። ስለዚህ ጌታችን ይህንን ሲናገር፣ ልባችን ከቁሳቁስ ስስት የጸዳና ለእግዚአብሔር መንግሥት ብቻ የተሰጠ እንዲሆን እያሳሰበን ነበረ።

በዚህ የጌታ ቃል ውስጥ ያለው ታላቁ መንፈሳዊ ውጥረት የሚመነጨው በሰማያዊና በምድራዊ ትኩረት መካከል ካለው የማይታረቅ ፍልሚያ ነው። ዓይን የነፍስ መስኮት ናት፤ የምትመለከተውን ነገር ወደ ውስጥ ታስገባለች። ዓይናችን በዓለም ሀብት፣ በሥጋ ምኞትና በኃጢአት ላይ ካነጣጠረ፣ ውስጣዊ ማንነታችን በሙሉ በጨለማ ይዋጣል። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ይህንን እውነት ሲያብራራ፣ ማንም ለሁለት ጌቶች መገዛት እንደማይችል፣ ለእግዚአብሔርና ለገንዘብ በአንድነት መገዛት ፈጽሞ እንደማይቻል አጥብቆ አስጠንቅቋል (ማቴ 6፡24)። ስለዚህ "ጤናማ ዓይን" ማለት ያልተከፋፈለ፣ በአንድ አቅጣጫ ብቻ ማለትም በክርስቶስ ላይ ብቻ ያነጣጠረ ፍጹም እይታ ማለት ነው። እይታችን ሲከፈል ሕይወታችን ይጨልማል።

እኛ የጴንጤቆስጤ አማኞች እንደምናስተምረው፣ ይህ ያልተከፋፈለ መንፈሳዊ እይታ በሥጋዊ ጥበብ የሚገኝ ሳይሆን በመንፈስ ቅዱስ ብርሃን ብቻ የሚከፈት ነው። አሮጌው ተፈጥሯችን ሁልጊዜ ወደ ምድራዊው ነገር ሲስበን፣ መንፈስ ቅዱስ ግን የልባችንን ዓይን በማብራት የሰማያዊውን ክብር እንድናይ ያደርገናል። መንፈሳዊ ዓይናችን ሲበራ፣ የዚህን ዓለም አላፊነት ተረድተን ዘላለማዊ በሆነው ነገር ላይ ብቻ ትኩረታችንን እናደርጋለን። ሐዋርያው ጳውሎስ ለኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ሲጸልይ፣ የልባችሁ ዓይኖች ሲበሩ የመጥራቱ ተስፋ ምን እንደሆነ ታውቃላችሁ በማለት መንፈሳዊ መገለጥ ከእግዚአብሔር መንፈስ እንደሚመጣ አስተምሮናል (ኤፌ 1፡18)። ብሩህ የሆነ መንፈሳዊ እይታ እውነተኛውን የእግዚአብሔርን መንገድ በግልጽ እንድንከተል ያደርገናል።

የዚህ ቃል እውነት ዛሬ ላለነው ክርስቲያኖች እጅግ ጥልቅ የሆነ የሕይወት ትምህርት ይሰጠናል። በዘመናችን ዓይናችንን የሚሰርቁና ልባችንን የሚያጨልሙ በርካታ ነገሮች አሉ። የማኅበራዊ ሚዲያ፣ የቁሳቁስ ፍቅር፣ ሥጋዊ መዝናኛዎችና ልዩ ልዩ ዓለማዊ ፈተናዎች የልባችንን መስኮት በማርከስ ውስጣችንን በጨለማ ይሞሉታል። ዛሬ እያንዳንዳችን የልቤ ዓይን ወዴት እያየ ነው ብለን ራሳችንን መጠየቅ አለብን። የምናየው ነገር ማንነታችንን ስለሚቀርጸው፣ ዓይኖቻችንን ከከንቱ ነገር ልንመልስ ይገባል። የሕይወታችን መብራት እንዳይጠፋ፣ በዕለት ተዕለት ኑሯችን የእግዚአብሔርን ቃል በማንበብ፣ በጸሎት በመትጋትና በቅድስና በመመላለስ መንፈሳዊ እይታችንን ንጹሕ አድርገን ልንጠብቅ ተጠርተናል።

በማጠቃለያ፣ የሰውነት መብራት ዓይን ናት ማለት፣ የሕይወታችን አጠቃላይ አቅጣጫና መንፈሳዊ ጤንነት የሚወሰነው በልባችን ትኩረትና ፍላጎት ላይ ነው ማለት ነው። ዓይናችን ንጹሕና በእግዚአብሔር ላይ ብቻ ያነጣጠረ ሲሆን፣ መላው ሕይወታችን በእግዚአብሔር ክብርና ሰላም ብሩህ ይሆናል። የክርስቲያን ትልቁ ሀብቱ በመንፈስ ቅዱስ የሚመራ ብሩህ አእምሮና ንጹሕ ልብ ነው። ስለዚህ ዘወትር ዓይናችንን ከዓለም አላፊ ፍላጎት አንስተን፣ በማያልፈውና ዘላለማዊ በሆነው ክብር ላይ ብቻ ልናደርግ ይገባል። ቃሉ ይህንን ታላቅ የትኩረት አቅጣጫ ሲያስታውሰን፡ "የእምነታችንንም ጀማሪና ፈጻሚውን ኢየሱስን እንመልከት" ይለናል (ዕብ 12፡2)።