ጌታችን እና መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱን የሰንበት ጌታ ብሎ ሲጠራ፣ ስለ መለኮታዊ ማንነቱ፣ በሕጉ ላይ ስላለው ፍጹም እና ወደር የሌለው ሥልጣን፣ እንዲሁም ለሰው ልጆች ስላለው ጥልቅ የጸጋ ልብ እጅግ ታላቅ የሆነ እውነት መናገሩ ነበር። በዘመኑ የነበሩት ፈሪሳውያን ደቀ መዛሙርቱን በዕረፍት ቀን እሸት በመቅጠፋቸው ምክንያት ሕግን ተላልፋችኋል ብለው በከሰሷቸው ጊዜ፣ ኢየሱስ ይህንን አጋጣሚ በመጠቀም የሰው ልጅ የሰንበት እንኳ ጌታ ነውና ብሎ በድፍረት ተናግሯል (ማቴ 12፡8)። በዚህ ወንጌላዊ ክፍል ውስጥ የተገለጠው ኃይለኛ ሐሳብ የሚያሳየው ክርስቶስ ከተጻፈው ሕግ በላይ መሆኑን እና የሰንበት የመጀመሪያ እና ትክክለኛ ዓላማ በእርሱ ብቻ እንደሚፈጸም ነው። ይህ ቃል የሕጉ አውጪ ራሱ በሥጋ መጥቶ በመካከላቸው እንደቆመ የሚያሳይ ታላቅ ምስክርነት ነበር።
የእግዚአብሔር ቃል መምህር እንደመሆኔ፣ የዚህን ቃል ታላቅ ሥነ መለኮታዊ እና ታሪካዊ ክብደት በሚገባ እንድትገነዘቡ አጥብቄ እፈልጋለሁ። እግዚአብሔር አብ ሰንበትን በመጀመሪያ የሠራውና የቀደሰው በፍጥረት ጊዜ ሲሆን፣ በሰባተኛውም ቀን ከሠራው ሥራ ሁሉ አርፏል (ዘፍ 2፡2-3)። ኢየሱስ ክርስቶስ የሰንበት ጌታ መሆኑን በይፋ ሲያውጅ፣ ከእግዚአብሔር አብ ጋር በትክክል እኩል መሆኑን በግልጽ ማሳየቱ ነበር። እርሱ የፍጥረት ሁሉ ጌታ እና ፈጣሪ ስለሆነ፣ ሁሉ በእርሱ ሆነ፥ ከሆነውም አንዳች ስንኳ ያለ እርሱ አልሆነም (ዮሐ 1፡3)። ስለዚህ ዓለም ሲፈጠር ራሱ ያወጣውን ቅዱስ ሕግ የመተርጎም፣ የመምራት እና በመጨረሻም ፍጹም የማድረግ ሥልጣን ያለው በእርሱ እጅ ብቻ ነው። እርሱ ሕግን ሊሽር ወይም ሊያፈርስ አልመጣም፤ ነገር ግን የሕጉ እውነተኛ ጸሐፊ እና ፈጻሚ እርሱ መሆኑን በተግባር ገለጠ እንጂ።
እንደ መንፈሳዊ እረኛችሁ፣ በዚህ ታላቅ እውነት ውስጥ የተደበቀውን ጥልቅ ፍቅር፣ ርኅራኄ እና ጸጋ በልባችሁ እንድትመለከቱ እሻለሁ። የዚያን ዘመን የሃይማኖት መሪዎች እና ጸሐፍት ሕይወት ሰጪ የሆነውን ውብ የእግዚአብሔርን የዕረፍት ስጦታ፣ ማንም ሊሸከመው ወደማይችለው የሕግ ቀንበር እና የሰው ሠራሽ ወጎች እስራት ቀይረውት ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ ክርስቶስ ሰንበት ስለ ሰው ተፈጥሮአል እንጂ ሰው ስለ ሰንበት አልተፈጠረም ብሎ በማስተማር ይህንን የሃይማኖት እስራት በእጅጉ አርሞታል (ማር 2፡27)። እግዚአብሔር ዕረፍትን የሰጠው የደከመች ነፍሳችን እንድትታደስ እና ሥጋችን ኃይል እንዲያገኝ እንጂ፣ በጭፍን የሃይማኖት ሰንሰለት እና በማያስፈልግ ፍርሃት ውስጥ እንድንታሰር በፍጹም አልነበረም።
ለዚህም ነው ኢየሱስ ክርስቶስ ሆን ብሎ በዚህ ልዩ የዕረፍት ቀን በርካታ አስደናቂ ተአምራትን በማድረግ በሰንበት መልካም መሥራት ተፈቅዶአል በማለት በተግባር ያረጋገጠው (ማቴ 12፡12)። እውነተኛ እና ቅዱስ የሆነ መለኮታዊ ዕረፍት ሥጋዊ እና መንፈሳዊ ነጻነትን እንደሚያመጣ ለማሳየት፣ በሰንበት ቀን በሽተኞችን ከተለያዩ ደዌዎች ፈውሷል፣ እጁ የሰለለችበትን ሰው አድኗል፣ እንዲሁም በክፉ መናፍስት ታስረው ሲሰቃዩ የነበሩትን ነጻ አውጥቷል። እነዚህ ድንቅ ሥራዎች የሰንበት ጌታ የሆነው ክርስቶስ፣ ከደረቅ የሕግ ፊደል ይልቅ የሰውን ልጅ ሕይወት፣ ጤንነት እና ደኅንነት አብልጦ እንደሚወድ በግልጽ የሚያሳዩ ሕያው ማስረጃዎች ናቸው። እግዚአብሔር የሚፈልገው ሥርዓትን ማክበር ብቻ ሳይሆን ምሕረትን ማሳየት መሆኑን አስተምሯል።
በመንፈስ ቅዱስ ለተሞላን የዛሬ ዘመን የጴንጤቆስጤ አማኞች፣ ይህ የወንጌል እውነት እጅግ ነጻ አውጪ እና የሕይወት መሠረት ነው። በብሉይ ኪዳን የነበሩት ሥርዓቶች፣ በዓላት እና የሰንበት ቀናት ሊመጡ ያሉት ነገሮች ጥላ ናቸውና፥ አካሉ ግን የክርስቶስ ነው (ቆላ 2፡17)። እኛ ዛሬ ከከባድ የሃይማኖት የሕግ ቀንበር እና የሰው ወግ በታች አንታገልም፤ ምክንያቱም ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱ የመጨረሻው እና ዘላለማዊው መንፈሳዊ ዕረፍታችን ሆኖልናል። በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ስንሞላ እና እርሱ በቀራንዮ መስቀል ላይ በፈጸመው ፍጹም የማዳን ሥራ ላይ ሙሉ በሙሉ ስንታመን፣ ወደዚያ መለኮታዊ ሰላም እና ዕረፍት በልበ ሙሉነት እንገባለን።
የእግዚአብሔር ሕያው ቃል እንደሚያስተምረን፣ ወደ ዕረፍቱ የገባ እርሱ ደግሞ ከሥራው አርፎአልና (ዕብ 4፡10)። ስለዚህ የሰንበት ጌታ በሆነው በኢየሱስ ክርስቶስ ማመን እና እርሱን መከተል ማለት፣ በየዕለቱ በእርሱ ሰፊ ጸጋ ውስጥ ማረፍ እና በሰጠን መንፈስ ቅዱስ ኃይል ተሞልተን ለሌሎች ፈውስን እንዲሁም ነጻነትን ማምጣት ማለት ነው። እውነተኛ ዕረፍታችን የተወሰነ የሳምንት ቀን መጠበቅ ሳይሆን፣ የዕረፍት ሁሉ ጌታ እና የሰላማችን አለቃ በሆነው በኢየሱስ ክርስቶስ ሕልውና ውስጥ ለዘላለም መኖር ነው። እርሱ ራሱ መንገዳችን፣ እውኔታችን እና ዕረፍታችን ስለሆነ፣ ሸክማችንን ሁሉ በእርሱ ላይ ጥለን በሰላም እንድንመላለስ ተጠርተናል።