የክርስቶስን የፈጣሪነት ሥልጣን ቃሉ ሲመሰክር “በሰማይና በምድር ያሉት፥ የሚታዩትና የማይታዩትም… ሁሉ በእርሱ ተፈጥረዋልና” ይላል (ቆላስይስ 1:16)። “መፍጠር” የሚለው ቃል በግሪኩ ‘ክቲዞ’ ሲሆን፣ ከምንም ተነስቶ አንዲትን ነገር ወደ መኖር ማምጣትን የሚያመለክት ነው። ይህ ድርጊት ፍጹም የሆነ መለኮታዊ ኃይልን ብቻ የሚጠይቅ የእግዚአብሔር የባሕርይ ገንዘብ ነው።
የክርስቶስ የፍጥረት ሥራ ስፋት አድማስ የሌለው ነው። የሚታየው ዓለም የምንላቸውን ፀሐይን፣ ጨረቃን፣ ከዋክብትን፣ ምድርንና በእርስዋ ላይ ያሉትን ሕያዋን ፍጥረታት በሙሉ ሲያካትት፣ የማይታየው ደግሞ መንፈሳዊውን ዓለም፣ መላእክትን፣ አለቆችን፣ ሥልጣናትንና መናፍስትን በሙሉ ያጠቃልላል። በዚህ ጽንፈ ዓለም ውስጥ ያለ እርሱ የተፈጠረ ምንም የለም (ዮሐንስ 1:3)።
በቆላስይስ ቤተ ክርስቲያን የነበሩ የሐሰት አስተማሪዎች መላእክት ዓለምን በመፍጠር እንደተሳተፉና አምልኮም እንደሚገባቸው ያስተምሩ ነበር። ጳውሎስ ይህንን ክፉ የኑፋቄ ትምህርት ለማፍረስ፣ እነዚያ ሰዎች የሚያመልኳቸውን መላእክት ሳይቀር የፈጠረው ኢየሱስ ክርስቶስ መሆኑን አውጇል። ፈጣሪ ብቻውን ሊመለክ ሲገባው፣ ፍጡር የሆነን መልአክ ማምለክ ታላቅ ስህተት ነው።
በነገረ መለኮታዊ ማዕቀፍ፣ ኢየሱስ ፍጥረትን ሁሉ መፍጠሩ እርሱ ራሱ የተፈጠረ እንዳልሆነና የዘለዓለም አምላክ መሆኑን ያረጋግጣል። አርዮሳውያንና መሰል የሐሰት ትምህርቶች ኢየሱስ የመጀመሪያው ፍጡር ነው ይላሉ፤ ነገር ግን መጽሐፍ ቅዱስ እርሱ ራሱ የነገሮች ሁሉ ፈጣሪና መነሻ መሆኑን በማያወላዳ መንገድ ያስተምራል።
ቃሉ ለእኛም ትልቅ የነፍስ ዕረፍትና ድፍረት ይሰጠናል። በዓይን የማይታዩ መናፍስትም ሆኑ የተለያዩ ሥልጣናት ጌታችን በፈጠረው ክልል ውስጥ ያሉ ፍጡራን በመሆናቸው፣ አማኞች ሊፈሯቸው አይገባም። የሕይወታችን ጌታ የሚታየውንም ሆነ የማይታየውን ዓለም የፈጠረና የሚቆጣጠር ኃያል አምላክ ነው።
በማጠቃለያው፣ ኢየሱስ የሁሉ ፈጣሪ መሆኑን ማመን የሕይወታችንን አቅጣጫ ያስተካክላል። የፈጠረን እርሱ ስለሆነ፣ ባለቤታችንም እርሱ ራሱ ነው። ጠዋት ስንነሳም ሆነ ማታ ስንተኛ፣ የምንተነፍሰው አየርም ሆነ የምንኖርባት ምድር የእርሱ የፈጠራ ሥራ መሆኗን አውቀን፣ ለታላቁ ፈጣሪያችን ዘወትር ክብርና ውዳሴን ልናቀርብ ይገባል።