ኢየሱስ “ወዳጆች ብያችኋለሁ” ያለው ለምንድን ነው?

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ለደቀ መዛሙርቱ “ከእንግዲህ ወዲህ ባሮች አልላችሁም… ወዳጆች ግን ብያችኋለሁ” ሲል፣ ከእግዚአብሔር ጋር የሚኖራቸውን ግንኙነት ወደ ላቀ እና ወደ ጠለቀ የመቀራረብ ደረጃ ከፍ ማድረጉን እያወጀ ነበር (ዮሐንስ 15:15)። "ወዳጅ" የሚለው ቃል በግሪኩ ጥልቅ የሆነ ፍቅርን፣ መተማመንን፣ እና የልብ ምስጢርን መካፈልን የሚያሳይ ነው። ኢየሱስ ይህንን ያለው፣ የጌታ እና የባሪያን የርቀት ግንኙነት ወደ አፍቃሪ እና ወዳጅ ቅርበት ለመለወጥ ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ በግሪኮ-ሮማን እና በአይሁድ ማኅበረሰብ ውስጥ የጌታ እና የባሪያ ግንኙነት የታወቀ ነበር። ባሪያ ጌታው የሚያዘውን ፈጽሞ ያደርጋል እንጂ፣ ጌታው ለምን ያንን ነገር እንደሚያደርግ የልቡን ሐሳብ እና ምስጢር አይነግረውም። ኢየሱስ ግን ይህንን ድንበር በማፍረስ፣ ከአባቱ የሰማውን ምስጢር ሁሉ ለደቀ መዛሙርቱ አካፍሏል። ምስጢርን ለሌላው መግለጥ የእውነተኛ ወዳጅነት እና የፍቅር መለኪያ ነው (አሞጽ 3:7)።

ከሥነ መለኮታዊ አንጻር፣ በብሉይ ኪዳን እግዚአብሔርን በወዳጅነት ማወቅ እጅግ አልፎ አልፎ የሚገኝ ልዩ ጸጋ ነበር። አብርሃም "የእግዚአብሔር ወዳጅ" ተብሎ ሲጠራ፣ ሙሴ ደግሞ እግዚአብሔር ፊት ለፊት እንደ ወዳጅ ይነጋገረው ነበር (ያዕቆብ 2:23)። ነገር ግን በአዲስ ኪዳን፣ ክርስቶስ በከፈለው የቤዛነት ሥራ አማካኝነት፣ በእርሱ የሚያምኑ ሁሉ ከፍጥረታት ፈጣሪ ጋር የጠበቀ ኅብረትና ወዳጅነት እንዲኖራቸው መብት አግኝተዋል።

በዚህ ንግግር ውስጥ ያለው ውጥረት፣ ፍጹም ቅዱስ እና ኃያል የሆነው አምላክ፣ ደካማ እና ኃጢአተኛ የሆኑትን የሰው ልጆች ወደ ወዳጅነት ማቅረቡ ነው። ይህ ወዳጅነት እኛ ስለፈለግነው ወይም ስለበቃን የመጣ ሳይሆን፣ እርሱ በጸጋው መርጦን ወደ ራሱ ስላቀረበን ነው። ሆኖም፣ ይህ ወዳጅነት ክርስቶስን ያለመታዘዝ ነጻነት አይሰጠንም፤ ኢየሱስ ራሱ "ያዘዝኋችሁን ሁሉ ብታደርጉ እናንተ ወዳጆቼ ናችሁ" በማለት የዚህን ወዳጅነት ቅድመ ሁኔታ አስቀምጧል (ዮሐንስ 15:14)።

እኛ እግዚአብሔርን የምናመልከው በፍርሃት እና በርቀት ሳይሆን፣ በልጅነት እና በወዳጅነት መንፈስ ነው። ይህ መለኮታዊ ወዳጅነት በጸሎት ሐሳባችንን እንድናካፍለው፣ በቃሉ ደግሞ የእርሱን ድምፅ እንድንሰማ ዕድል ይሰጠናል። የእግዚአብሔር ወዳጅ መሆን በዓለም ላይ ካሉ ክብር ሁሉ የላቀ ታላቅ ክብር ነው።

በማጠቃለያ፣ ኢየሱስ ወዳጆች ብያችኋለሁ ማለቱ፣ የክርስትናን እምነት ሕያው ከሆነው አምላክ ጋር ከሚደረግ ግላዊ ኅብረት ጋር ያቆራኘዋል። ምስጢሩን ስለገለጠልን፣ እኛም የእርሱን ፈቃድ በመታዘዝ እና በመፈጸም የዚህን ታላቅ ወዳጅነት ኃላፊነት ልንወጣ ይገባል። ይህ የፍቅር ኅብረት እስከ ዘላለም ድረስ ጸንቶ የሚኖር ነው (ዮሐንስ 17:3)።