ቅዱስ ቃሉ የመዳናችንን መሠረት ሲገልጽ "እርሱም ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብና ጽድቅ ቅድስናም ቤዛነትም ሆነልን" ይለናል (1 ቆሮንቶስ 1:30)። "ጥበብ ሆነልን" የሚለው ቃል ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ፍጹም ዕቅድ፣ መፍትሔና መለኮታዊ እውቀት በተግባር የተገለጠበት አዳኝ መሆኑን ያመለክታል። ይህም ጥበብ በሰውኛ ፍልስፍና ሳይሆን በመስቀሉ ሥራ የተገለጠ የድነት ሚስጥር ነው።
በታሪካዊና በባህላዊ አውድ፣ በቆሮንቶስ ይኖሩ የነበሩ ግሪካውያን ለዓለማዊ ፍልስፍናና ለሰብዓዊ ጥበብ ከፍተኛ ቦታ ይሰጡ ነበር። እነርሱ አምላክን ለማግኘት በራሳቸው አእምሮ ይመራመሩ ነበር። ነገር ግን ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን የሰው ጥበብ ከንቱ በማድረግ፣ የእግዚአብሔር ጥበብ የተገለጠው በተሰቀለው ክርስቶስ መሆኑን ያስተምራል። ክርስቶስ ራሱ የነገረ መለኮት ሁሉ ማዕከልና የእግዚአብሔር አእምሮ መገለጫ ሆኗል።
ይህንን የክርስቶስን ጥበብነት መጽሐፍ ቅዱስ በሌሎች ክፍሎችም አጥብቆ ይደግፈዋል። የተሰወረ የጥበብና የእውቀት መዝገብ ሁሉ በእርሱ ነውና ብሎ ቃሉ ይነግረናል (ቆላስይስ 2:3)። እግዚአብሔር የሰውን ልጅ ለማዳን የተጠቀመው መንገድ በሰው ዘንድ ሞኝነት ቢመስልም፣ ከሁሉ የላቀው የሰማይ ጥበብ ግን በክርስቶስ አካል ውስጥ ተገልጧል።
የዚህ ጉዳይ ክብደትና ውጥረት የሚታየው የሰው ልጅ በራሱ ዕውቀት ለመመካት በሚያደርገው ትግልና፣ እግዚአብሔር ደግሞ ድነትን በክርስቶስ ብቻ በማድረጉ መካከል ነው። ሰብዓዊ አእምሮ እግዚአብሔርን በምርምር ሊደርስበት አይችልም። ስለዚህ ክርስቶስ ጥበብ ሆነልን ማለት፣ የራሳችንን ዕውቀት ትተን በእግዚአብሔር የማዳን መንገድ ላይ ሙሉ በሙሉ መደገፍ ማለት ነው።
ቃሉ ለእኛም በዓለማዊ ፍልስፍናና በሰብዓዊ ዕውቀት ከመታለል ተጠብቀን፣ ትኩረታችንን በክርስቶስ ላይ ብቻ እንድናደርግ ያሳስበናል። እውነተኛ የሕይወት መፍትሔ የሚገኘው በዘመኑ ሳይንሳዊ ወይም ፍልስፍናዊ አስተሳሰብ ውስጥ ሳይሆን፣ ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብ በሆነልን በክርስቶስ ኢየሱስ ብቻ መሆኑን መመሪያ ይሰጠናል።
በመጨረሻም፣ ክርስቶስ የሕይወታችን ፍጹም ብርሃን ነው። "የሰው ልጅ የቱንም ያህል ቢመራመር፣ የመስቀሉን ሚስጥር ካልተረዳ በስተቀር በእውነተኛው የጥበብ በር ሊገባ አይችልም" በሚለው እውነት ጸንተን፣ ጥበባችን የሆነውን ክርስቶስን አጥብቀን ልንይዝ ይገባናል።