"እውነተኛ የወይን ግንድ እኔ ነኝ፤ ገበሬውም አባቴ ነው" (ዮሐ 15:1)። ይህ ዘይቤያዊ አነጋገር በብሉይ ኪዳን ውስጥ የነበረውን የታወቀ ምስል በመውሰድ፣ ክርስቶስ ለህዝቡ ያለውን የሕይወት ምንጭነት የሚያሳይ ነው። እዚህ ላይ "እውነተኛ" የሚለው ቃል ጥንት ከነበረው ጥላ ይልቅ ፍጹም የሆነውንና ሕይወት ሰጪውን ክርስቶስን ያመለክታል።
በብሉይ ኪዳን እስራኤል በተደጋጋሚ የእግዚአብሔር የወይን ግንድ ተብላ ትጠራ ነበር (መዝ 80:8፣ ኢሳ 5:1-7)። እግዚአብሔር ይህችን የወይን ግንድ ተክሎ መልካም ፍሬ እንድታፈራ ቢጠብቅም፣ እርሷ ግን የበሰበሰና መራራ ፍሬ አፈራች። ኢየሱስ ይህንን ታሪክ በመቀየር፣ ያረጀችውንና ፍሬ ያጣችውን እስራኤልን የሚተካ አዲስና ህያው የወይን ግንድ እርሱ ራሱ መሆኑን አወጀ።
በዚህ ክፍል ያለው ውጥረት በአሮጌውና በአዲሱ ኪዳን መካከል ባለው ሽግግር ላይ ነው። ወደ እግዚአብሔር የሚያደርሰው መንገድ በዘር ወይም በእስራኤል ህዝብነት መቆጠሩ አብቅቶ፣ እውነተኛው ሕይወት የሚገኘው ከክርስቶስ ጋር በሚደረግ መንፈሳዊ ህብረት ብቻ መሆኑ ተገለጠ። አብ ገበሬ ሆኖ ይህን እውነተኛ ግንድ ይንከባከባል፤ ቅርንጫፎችንም በቃሉ ያጸዳል።
"እውነተኛ የወይን ግንድ" መሆኑ የሚያሳየው ሕይወት፣ ኃይልና ፍሬያማነት ከእርሱ ብቻ እንደሚመነጭ ነው። አንድ ቅርንጫፍ ከግንዱ ተለይቶ በራሱ ሕይወት ሊኖረው እንደማይችል ሁሉ፣ ማንም ሰው ከክርስቶስ ተለይቶ እውነተኛ መንፈሳዊ ሕይወት ሊኖረው አይችልም።
ህይወታችን የተመሰረተው በክርስቶስ ላይ ብቻ ነው። ቃሉ ለእኛም ከመልካም ስራችን ወይም ከሀይማኖታዊ ስርአታችን ይልቅ፣ የህይወታችን ብቸኛ ምንጭ ከሆነው ከክርስቶስ ጋር ጥብቅ ህብረት እንድናደርግ አጥብቆ ያስጠነቅቀናል።
እውነተኛው የሕይወት መሰረት ክርስቶስ ነው። "ከእውነተኛው ግንድ ጋር የተጣበቀ ቅርንጫፍ፣ የመለኮትን ሕይወት ስቦ በመውሰድ ፍሬያማ ይሆናል" እንደሚባለው፣ በጌታ ውስጥ መኖር የክብራችን ምስጢር ነው።