የእግዚአብሔር ቃል ስለ ጌታችን መመለስ ሲያበስር "እነሆ፣ ከደመና ጋር ይመጣል…" በማለት ታላቅ የሆነ የክብር ምስልን ያስቀምጣል (ራእይ 1:7)። እዚህ ላይ "በደመና ይመጣል" የሚለው አገላለጽ ተራ የሆነውን የዝናብ ደመና ሳይሆን፣ በብሉይ ኪዳን "ሸኪና" በመባል የሚታወቀውን፣ የእግዚአብሔርን መለኮታዊ መገኘት፣ ፍጹም ክብር፣ እና ሉዓላዊ የፍርድ ሥልጣን የሚያሳየውን ሰማያዊ የክብር ደመና ያመለክታል።
በታሪካዊውና ሃይማኖታዊው አውድ፣ በዚያን ዘመን የነበሩ አሕዛብ፣ አማልክቶቻቸው በሰረገላ ወይም በፈረስ ላይ ሆነው እንደሚጓዙ አድርገው ያስቡ ነበር። ነገር ግን በአይሁድ ትውፊት መሠረት ደመና የእግዚአብሔር መጓጓዣ ሰረገላና የክብሩ መገለጫ ነው። እግዚአብሔር እስራኤላውያንን ከግብጽ ሲያወጣ በደመና ዓምድ መርቷቸዋል፤ በሲና ተራራ ላይ ሕግን ሲሰጥ ተራራው በደመና ተሸፍኖ ነበር። ዮሐንስ ይህንን ቃል ሲጠቀም፣ ኢየሱስ ፍጹም አምላክ መሆኑንና የብሉይ ኪዳኑ ያህዌ ራሱ እንደሆነ አበክሮ ማስተማሩ ነው።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ ክርስቶስ በደመና መምጣቱ ሁለት ትላልቅ ትርጉሞች አሉት። አንደኛው፣ ደመናው የፍርድ ምልክት ነው፤ ጌታ ኃጢአተኞችን ለመቅጣትና ዓለምን ለማንጻት እንደሚመጣ ያሳያል። ሁለተኛው ደግሞ፣ የክብርና የድል ምልክት ነው፤ ክርስቶስ ከሞት ተነስቶ ወደ ሰማይ ያረገው በደመና እንደነበረ ሁሉ፣ ወደ ምድርም የሚመለሰው በዚሁ መለኮታዊ ክብሩ መሆኑን ያረጋግጣል። የክርስቶስ በደመና መምጣት፣ ምድራዊውን ጊዜ ዘግቶ ሰማያዊውን መንግሥት መመሥረቱን ያበስራል።
ይህንን አስደናቂ ትንቢት ነቢዩ ዳንኤል በራእዩ ሲያይ፣ እነሆም፣ የሰው ልጅ የሚመስል ከሰማይ ደመና ጋር መጣ؛ ወደ ጥንታዊውም ዘመን ደረሰ በማለት የክርስቶስን ሉዓላዊ ሥልጣን መስክሯል (ዳንኤል 7:13)። በተጨማሪም፣ ሐዋርያት ክርስቶስ ሲያርግ ባዩ ጊዜ፣ መላእክት መጥተው ይህ ከእናንተ ወደ ሰማይ የወጣው ኢየሱስ ወደ ሰማይ ሲሄድ እንዳያችሁት፣ እንዲሁ ይመጣል በማለት በደመና መመለሱን አረጋግጠዋል (የሐዋርያት ሥራ 1:11)።
ቃሉ ለእኛም ወደ ሰማይ አሻቅበን በተስፋ እንድንመለከት ታላቅ ኃይል ይሰጠናል። የሕይወታችን መቋጫ በምድር ላይ የሚደረግ የሰው ልጅ ታሪክ ብቻ አይደለም። የደመናው ጌታ ሲመጣ፣ የዚህን ዓለም የጭቆናና የኃጢአት ሥርዓት አፍርሶ፣ እኛን ወደ ዘላለም ክብሩ ይሰበስበናል። ስለዚህ፣ ልባችንን በምድራዊው ነገር ላይ ከመጣል ይልቅ፣ ክብርን ለብሶ ለሚመጣው አምላክ ራሳችንን በቅድስና ልናዘጋጅ ይገባል።
ክርስቶስ ያረገበት የክብር ደመና፣ ዳግም የሚመለስበት የድል ሰረገላው ነው። "የእግዚአብሔር ክብር በተገለጠበት ደመና፣ የቤተ ክርስቲያን ዘላለማዊ ቤዛነት ይረጋገጣል" እንደሚባለው፣ እኛም ይህንን ሰማያዊ ተስፋ አጥብቀን በመያዝ ዘወትር ጌታን በናፍቆት ልንጠባበቅ ይገባል።