"ለቀደሙት፡— አትግደል እንደ ተባለ ሰምታችኋል… እኔ ግን እላችኋለሁ፥ በወንድሙ ላይ የሚቆጣ ሁሉ ፍርድ ይገባዋል" (ማቴዎስ 5:21-22)። የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና የሥነ መለኮት አጥኚዎች እንደሚያስረዱት፣ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በተራራው ስብከቱ ላይ "እኔ ግን እላችኋለሁ" (በግሪክ ‘ኤጎ ዴ ሌጎ ሂሚን’) የሚለውን ሐረግ ደጋግሞ መጠቀሙ ተራ የንግግር ዘይቤ ሳይሆን፣ ፍጹም የሆነ መለኮታዊ ሥልጣኑን የሚያውጅበት ኃያል አገላለጽ ነው። ይህ አገላለጽ የሚያሳየው፣ ኢየሱስ የሙሴን ሕግ ለመሻር ሳይሆን፣ የሕጉን ጥልቅና መንፈሳዊ ትርጉም ወደ ፍጻሜ ለማድረስ የመጣው የሕግ ሁሉ ጌታና ፈጻሚ መሆኑን ነው።
በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን በነበረው የአይሁድ ማኅበረሰብ ባሕል፣ የሃይማኖት መምህራን ወይም ረቢዎች ትምህርት ሲሰጡ ሥልጣናቸው የሚመነጨው ከቀደሙት ታላላቅ አባቶችና ከሕጉ ጽሑፍ ነበር። አንድ ረቢ ሲያስተምር "ረቢ እገሌ እንዳለው" በማለት የሌላውን ታዋቂ መምህር ስም በመጥቀስ የራሱን ትምህርት ያጸና ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ የሰዎችን ወይም የቀደሙትን ረቢዎች ስም መጥቀስ አላስፈለገውም። በእግዚአብሔር እና በሰው መካከል ቆሞ፣ ያለ ማንም አስታራቂ በራሱ ሉዓላዊ ሥልጣን "እኔ ግን እላችኋለሁ" በማለት ማስተማሩ፣ በወቅቱ በነበሩት ፈሪሳውያንና ጸሐፍት ዘንድ እጅግ ከባድ የሥነ መለኮት ውጥረትና መደነቅን የፈጠረ አብዮታዊ እርምጃ ነበር።
በዚህ አገላለጽ ውስጥ ያለው ታላቅ መንፈሳዊ ውጥረት፣ የሕጉን ውጫዊ አፈጻጸም ወደ ልብ ንጽሕና ማሸጋገሩ ላይ ነው። ፈሪሳውያን ሕጉን በውጫዊ ድርጊት ብቻ (ለምሳሌ፦ አለመግደል ወይም አለማመንዘር) ይተረጉሙት ነበር። ኢየሱስ ግን የኃጢአት ሥር ያለው በልብ ውስጥ ባለ ቁጣና ክፉ ምኞት መሆኑን በማሳየት፣ ሕጉን ወደ ፍጹም መንፈሳዊ ደረጃ አወጣው። ጠላት ሁልጊዜ ሰዎችን በውጫዊ ሃይማኖታዊ ሥርዓት እያታለለ፣ ልባቸው በክፋት እንዲሞላ ይዋጋቸዋል። ኢየሱስም ይህንን ኃያል ቃሉን በመጠቀም የሰዎችን ልብ የሚመረምርና የጨለማውን አሠራር የሚያጋልጥ እውነተኛውን የእግዚአብሔርን ሕግ ገለጠ።
ይህ "እኔ ግን እላችኋለሁ" የሚለው የጌታ ቃል፣ ኢየሱስ ራሱ በሲና ተራራ ለሙሴ ሕግን የሰጠው አምላክ መሆኑን በግልጽ የሚያሳይ ነው። በብሉይ ኪዳን ነቢያት ሲናገሩ "እግዚአብሔር እንዲህ ይላል" እያሉ መልእክታቸውን ያመጡ ነበር፤ ምክንያቱም እነርሱ የቃሉ መልእክተኞች ብቻ ነበሩ። ኢየሱስ ግን ራሱ ሥጋ የለበሰ ቃል በመሆኑ፣ በራሱ መለኮታዊ ሥልጣን አስተማረ። እርሱ የሕጉ ተርጓሚ ብቻ ሳይሆን የሕጉ ጸሐፊና ባለቤት መሆኑን በተራራው ላይ ባስተማረው ትምህርት በተግባር አረጋገጠ። ይህ የሚያሳየን ክርስቶስ ከሙሴ እንደሚበልጥና የአዲሱ ኪዳን ታላቅ ሊቀ ካህናት መሆኑን ነው።
ከዚህ ታላቅ ታሪክ ጀርባ የምናገኘው ትልቁ ትምህርት፣ በዕለት ተዕለት የክርስትና ሕይወታችን ከእግዚአብሔር ጋር ሊኖረን ከሚገባ የልብ ግንኙነት ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። ዛሬም ቢሆን እኛ ክርስቲያኖች በውጫዊ ሃይማኖታዊ ሥርዓትና የሕግጋት ዝርዝር ብቻ ልንመካ አይገባም። እግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስን የሰጠን፣ የክርስቶስን "እኔ ግን እላችኋለሁ" የሚለውን ጥልቅ መንፈሳዊ ሕግ በልባችን ጽላት ላይ ለመጻፍ ነው። ስለዚህ በጸጋው አሠራር ልባችንን በማንጻት፣ ክርስቶስ የሚፈልገውን እውነተኛ የጽድቅ ሕይወት መኖር ይጠበቅብናል። የሕይወታችን መለኪያ የሰዎች ወግ ሳይሆን የክርስቶስ ሉዓላዊ ቃል መሆን አለበት።
በመጨረሻም፣ የኢየሱስ ክርስቶስ ትምህርት የሰዎችን ልብ የሚሰብርና ሕይወትን የሚለውጥ ታላቅ መለኮታዊ ኃይል አለው። እኛም የቃሉን ሥልጣን ሙሉ በሙሉ አምነን ስንቀበል፣ በሕይወታችን ውስጥ የእግዚአብሔር መንግሥት በኃይል ትገለጣለች። የክርስቶስ ቃል ከማንኛውም ምድራዊ ሥልጣን በላይ በመሆኑ፣ ራሳችንን ለእርሱ ቃል በማስገዛት በፍጹም ታዛዥነት ልንመላለስ ይገባል። የተራራው ስብከት ሲጠናቀቅ ሕዝቡ በጌታችን ትምህርትና ሥልጣን የተገረሙበትን ታላቅ እውነት ቃሉ እንዲህ በማለት አጥብቆ ይመሰክራል፦ ኢየሱስም ይህን ነገር በጨረሰ ጊዜ ሕዝቡ በትምህርቱ ተገረሙ፤ እንደ ጻፎቻቸው ሳይሆን እንደ ባለ ሥልጣን ያስተምራቸው ነበርና (ማቴዎስ 7:28-29)።