"ሰላምን እተውላችኋለሁ፥ ሰላሜን እሰጣችኋለሁ፤ እኔ የምሰጣችሁ ዓለም እንደሚሰጥ አይደለም። ልባችሁ አይታወክ አይፍራም" (ዮሐ 14:27)። ይህ ቃል በክርስቶስ የሚገኘውን ልዩና መለኮታዊ እረፍት የሚያሳይ ታላቅ ኑዛዜ ነው። እዚህ ላይ "ሰላም" (በዕብራይስጡ ሻሎም) የሚለው ቃል ጦርነት አለመኖሩን ብቻ ሳይሆን፣ ሁለንተናዊ ድህነትን፣ የልብ እረፍትንና ፍጹም ደህንነትን የሚያመለክት ሰፊ ትርጉም አለው።
በአይሁዳውያን ባህል ሰዎች ሲገናኙም ሆነ ሲለያዩ "ሻሎም" (ሰላም ለአንተ ይሁን) ብለው ይለዋወጡ ነበር። ኢየሱስ ግን ይህን የተለመደ የሰላምታ ቃል ወስዶ ጥልቅ መንፈሳዊ ስጦታ አደረገው። ጌታ ይህንን ቃል የተናገረው የመስቀሉ መከራ በተቃረበበትና ደቀ መዛሙርቱም በፍርሃት በተዋጡበት በዚያች የጭንቀት ምሽት ነበር።
በዚህ ንግግር ውስጥ ያለው ትልቁ ውጥረት በክርስቶስ ሰላምና በአለም ሰላም መካከል ያለው ፍጹም ልዩነት ነው። አለም ሰላምን የሚሰጠው ሁኔታዎች ሲስተካከሉ፣ ገንዘብ ሲኖር ወይም ጠላት ሲጠፋ ብቻ ነው። የክርስቶስ ሰላም ግን በማእበልና በመከራ ውስጥ ሆኖ የሚገኝ የልብ እረፍት ነው (ዮሐ 16:33)። ዓለም የሚሰጠው ጊዜያዊና ውጫዊ ሲሆን፣ ክርስቶስ የሚሰጠው ግን ዘላለማዊና ውስጣዊ ነው።
ይህ ሰላም ከእግዚአብሔር ጋር የታረቀ ልብ ውጤት ነው። ሀጢያታችን በክርስቶስ ደም ሲታጠብ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ሰላም ይኖረናል (ሮሜ 5:1)። ይህ መለኮታዊ ሰላም ከማስተዋል ሁሉ በላይ የሆነና ልባችንን በክፉ ቀን የሚጠብቅ ጠንካራ ምሽግ ነው። ሁኔታዎች ቢለዋወጡም የክርስቶስ ሰላም አይናወጥም።
በጭንቀት ለተሞላው ዓለም ይህ የሰላም ቃል ትልቅ ፈውስ ነው። ቃሉ ለእኛም በውጫዊ ሁኔታዎች ከመረበሽ ይልቅ፣ ጌታ የተወልንን መለኮታዊ ሰላም በእምነት ተቀብለን ልባችንን ከፍርሃትና ከመታወክ እንድንጠብቅ ያበረታታናል። የሰላማችን ምንጭ እርሱ ራሱ ነው።
ሰላም የሁኔታዎች አለመኖር ሳይሆን የክርስቶስ መኖር ነው። "ዓለም ማዕበሉን ሊያመጣ ይችላል፣ ነገር ግን ክርስቶስ በውስጣችን ያለውን ጸጥታ ያጸናል" እንደሚባለው፣ ሰላማችን የተመሰረተው በማይለወጠው ጌታ ላይ ነው።