“እርሱ ሰላማችን ነውና…” በማለት ጳውሎስ ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ታላቅ የማስታረቅ ሥራ ይናገራል (ኤፌሶን 2፥14)። ክርስቶስ ሰላማችን ነው ማለት፣ በኃጢአት ምክንያት በእግዚአብሔርና በሰው መካከል፣ እንዲሁም በሰዎች እርስ በርስ መካከል የነበረውን ጥልና ጠላትነት ያስወገደ እርሱ ራሱ መሆኑን ማሳየት ነው። ሰላም ዝም ብሎ የጦርነት አለመኖር ብቻ ሳይሆን፣ ፍጹም የሆነ መንፈሳዊ እርቅና ደኅንነት ማለት ነው።
በታሪካዊ አውድ፣ በዘመኑ “የሮማውያን ሰላም” በመባል የሚታወቅ ፖለቲካዊ ሰላም ነበር፤ ይህም በወታደራዊ ኃይልና በጭቆና የተረጋገጠ እንጂ የሰዎችን ልብ ያሳረፈ አልነበረም። በተለይም በአይሁዳውያንና በአሕዛብ መካከል የነበረው የዘር ጥላቻና ንቀት እጅግ የከፋ ነበር። ጳውሎስ ይህንን አስታኮ፣ እውነተኛውን ሰላም ያመጣው የሮማ መንግሥት ሳይሆን የሰላም አለቃ የሆነው ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ መሆኑን አስተማረ።
በሥነ-መለኮታዊ ትንታኔ፣ የሰው ልጅ በውድቀቱ ምክንያት የእግዚአብሔር ጠላት ሆኖ ነበር። ኢየሱስ በመስቀል ላይ ደሙን ባፈሰሰ ጊዜ፣ የእግዚአብሔርን የጽድቅ ጥያቄ መልሶ የሰውን ልጅ ከፈጣሪው ጋር አስታረቀ። “እንግዲህ በእምነት ከጸደቅን በእግዚአብሔር ዘንድ በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ሰላምን እንያዝ” ተብሎ እንደተጻፈው (ሮሜ 5፥1)፣ ክርስቶስ የሰላም መንገድ ብቻ ሳይሆን እርሱ ራሱ የእርቃችን መሠረት ነው።
ይህ እውነት ሰዎችን በሚያከፋፍለውና ግድግዳን በሚገነባው የዓለም ሥርዓት ላይ ትልቅ ውጥረት ይፈጥራል። አይሁድና አሕዛብን አንድ ያደረገው የክርስቶስ ሰላም፣ ዛሬም ቢሆን በዘር፣ በቋንቋ፣ በባህልና በፆታ መካከል ያለውን የጥል ግድግዳ ያፈርሳል። ሰላማችን የሆነው ክርስቶስ የሰዎችን ልብ በመንፈሱ ስለሚቀይር፣ ጠላቶች የነበሩ ሰዎች በክርስቶስ አካል ውስጥ ወንድማማቾች ይሆናሉ።
ቃሉ ለእኛም በተለያዩ ግጭቶችና አለመግባባቶች በተሞላ ዓለም ውስጥ እውነተኛ የሰላም መሣሪያዎች እንድንሆን ያሳስበናል። ሰላማችን ክርስቶስ በውስጣችን ስለሚኖር፣ እኛም ሰላም አድራጊዎች ልንሆን ይገባል። እርስ በርሳችን በሚኖረን ግንኙነት ሁሉ ጥላቻን አስወግደን በክርስቶስ ፍቅር ልንተሳሰር ይገባል።
በማጠቃለያው፣ እውነተኛና ዘላቂ ሰላም የሚገኘው በኢየሱስ ክርስቶስ ብቻ ነው። “ሰላምን እተውላችኋለሁ፣ ሰላሜን እሰጣችኋለሁ፤ እኔ የምሰጣችሁ ዓለም እንደሚሰጥ አይደለም” በሚለው የጌታ ቃል በመጽናት፣ በመከራም ሆነ በፈተና ውስጥ ይህንን መለኮታዊ ሰላም በልባችን ጠብቀን ልንመላለስ ይገባል (ዮሐንስ 14፥27)።