ኢየሱስ መንፈስ ቅዱስ ስለ እርሱ እንደሚመሰክር ሲናገር ምን ማለቱ ነው?

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ስለ አጽናኙ መንፈስ ቅዱስ መምጣት ሲያስተምር፣ “እርሱ ስለ እኔ ይመሰክራል” በማለት የመንፈስ ቅዱስን ዋነኛ አገልግሎትና ተልዕኮ በግልጽ አብራርቷል (ዮሐንስ 15:26)። “መመስከር” ማለት አንዱን እውነት አጥብቆ ማሳወቅ፣ ማስረዳት፣ እና ስለ አንድ አካል ማንነት ትክክለኛውን መረጃ መስጠት ነው። ስለዚህ የመንፈስ ቅዱስ ዋነኛ ሥራ የሰዎችን ትኩረት ወደ ራሱ መሳብ ሳይሆን፣ የኢየሱስ ክርስቶስን አምላክነት፣ የማዳን ሥራ፣ እና ክብር ለዓለም ሁሉ ማሳየት ነው።

በታሪካዊ እና ሕጋዊ አውድ፣ በአይሁድ ሕግ መሠረት አንድ እውነት የጸና እንዲሆን የሁለት ወይም የሦስት ምስክሮች ቃል ያስፈልግ ነበር (ዘዳግም 19:15)። ኢየሱስ በዓለም ፊት ስለ ማንነቱ ሲከራከር፣ ደቀ መዛሙርቱ አንዱ ምስክር ሲሆኑ፣ መንፈስ ቅዱስ ደግሞ ሌላኛው መለኮታዊ ምስክር ሆኖ ይቆማል። መንፈስ ቅዱስና አማኞች በአንድነት በመሆን ክርስቶስን ለዓለም የመመስከር ኃላፊነት አለባቸው (የሐዋርያት ሥራ 5:32)። ይህ ጥምረት ወንጌል በዓለም ላይ ኃይል እንዲኖረው ያደርጋል።

ሥነ መለኮታዊ ትርጉሙን ስንመረምር፣ መንፈስ ቅዱስ የአብ እና የወልድ መንፈስ በመሆኑ፣ ከእነርሱ የተለየ ሌላ አዲስ ሐሳብ አያመጣም። እርሱ የሚያበራው የክርስቶስን ቃል እና የክርስቶስን ሥራ ነው። በመንፈስ ቅዱስ ምሪት የሚደረግ ማንኛውም አገልግሎት ወይም ትምህርት፣ መጨረሻው ኢየሱስ ክርስቶስን ከፍ ማድረግ ነው። አጽናኙ መንፈስ የሰዎችን ልብ በማብራት፣ ክርስቶስ የዓለም መድኃኒት መሆኑን በማያወላውል ሁኔታ በውስጣቸው ያትማል (ዮሐንስ 16:14)።

በዚህ ምስክርነት ውስጥ ያለው ውጥረት፣ ዓለም ክርስቶስን አጥብቆ የሚጠላ መሆኑ ነው። ኢየሱስ ይህንን ቃል የተናገረው ዓለም እርሱንና ተከታዮቹን እንደሚጠላ ከገለጸ በኋላ ነው። በዚህ ጨለማ እና ጠላትነት በሞላበት ዓለም ውስጥ፣ የሰዎችን ልብ በሰውኛ ጥበብ ማሳመን ፈጽሞ አይቻልም። ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በጠላትነት በተሞላው ዓለም ልብ ውስጥ ሰርጎ በመግባት፣ የክርስቶስን እውነት በማስረጽ የድንጋይ ልብን ወደ ሥጋ ልብ ይለውጣል።

ወንጌልን ስንሰብክ ወይም ስለ ክርስቶስ ስንመሰክር፣ ሰዎችን የምናሳምነው በራሳችን የንግግር ችሎታ ወይም ፍልስፍና ሳይሆን፣ በውስጣችን በሚሠራው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል መሆኑን ልንገነዘብ ይገባል። እኛ አፋችንን ስንከፍት፣ የእውነት መንፈስ ደግሞ የሰሚዎችን ልብ ይከፍታል (1ኛ ቆሮንቶስ 2:4)። የእኛ ድርሻ በታማኝነት መናገር ሲሆን፣ መለኮታዊው ምስክር ግን መንፈስ ቅዱስ ነው።

በማጠቃለያ፣ መንፈስ ቅዱስ ስለ ክርስቶስ መመስከሩ የቤተ ክርስቲያን ኃይል እና የድሏ ምስጢር ነው። እውነተኛ መንፈሳዊነት የሚለካው መንፈስ ቅዱስን በመጥራት ብዛት ሳይሆን፣ ክርስቶስ በሕይወታችን ውስጥ ምን ያህል ከፍ እንዳለ በማየት ነው። መንፈስ ቅዱስ ሲሞላን፣ ሕይወታችን፣ ቃላችን እና ተግባራችን ሁሉ ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ጌትነት ሕያው ምስክር ይሆናል።