ኢየሱስ ለኃጢአታችን ማስተሰሪያ ነው ማለት ምን ማለት ነው? (1ኛ ዮሐንስ 4:10)

የእግዚአብሔር ቃል የፍቅሩን ጥግ ሲገልጽ "ፍቅርም እንደዚህ ነው፤ እግዚአብሔር እርሱ ራሱ እንደ ወደደን ስለ ኃጢአታችንም ማስተሰሪያ ይሆን ዘንድ ልጁን እንደ ላከ እንጂ እኛ እግዚአብሔርን እንደ ወደድነው አይደለም" ይላል (1ኛ ዮሐንስ 4:10)። "ማስተሰሪያ" (በግሪኩ ሂላስሞስ) ማለት የእግዚአብሔርን የጽድቅ ቁጣ የሚያበርድ፣ የኃጢአትን ቅጣት የሚከፍል፣ እና በበደል ምክንያት የተቋረጠውን ሰላም መልሶ የሚያመጣ ፍጹም መሥዋዕት ማለት ነው።

በታሪካዊውና በባህላዊው የጥንት ዓለም፣ አሕዛብ ተቆጥተዋል ብለው የሚያስቧቸውን አማልክቶቻቸውን ለማረጋጋት የእንስሳትንና የሰዎችን መሥዋዕት ያቀርቡ ነበር። באይሁድ ሥርዓትም በየዓመቱ በሚከበረው የስርየት ቀን (ዮም ኪፑር) ሊቀ ካህናቱ የእንስሳትን ደም በታቦቱ የስርየት መክደኛ ላይ ይረጭ ነበር። ነገር ግን ዮሐንስ የሚያስተምረው ማስተሰሪያ ሰዎች አምላክን ለማስደሰት ያቀረቡት ሳይሆን፣ ራሱ እግዚአብሔር ፍትሑን ለማርካትና ሰዎችን ለማዳን ሲል የራሱን ልጅ አዘጋጅቶ ያቀረበው መሆኑን ነው።

ሥነ-መለኮታዊው ውጥረት ያለው በእግዚአብሔር ቅድስናና ፍቅር መካከል ነው። እግዚአብሔር ፍጹም ጻድቅ ስለሆነ ኃጢአትን ሳይቀጣ ማለፍ አይችልም፤ በተመሳሳይ ጊዜ ፍጹም አፍቃሪ ስለሆነ የሰውን ልጅ ወደ ገሃነም መጣል አይፈልግም። ይህንን ታላቅ ውጥረት የፈታው ማስተሰሪያ የሆነው ክርስቶስ ነው። የሰው ልጅ ሊቀበለው ይገባ የነበረውን የኃጢአት ቁጣና የሞት ፍርድ፣ ክርስቶስ በመስቀል ላይ በራሱ አካል ተሸክሞ የእግዚአብሔርን ፍትሕ አረካው።

ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን አስደናቂ እውነት ሲያብራራ፣ ኢየሱስ ክርስቶስን እግዚአብሔር በእምነት የሚገኝ በደሙም የሆነ ማስተሰሪያ አድርጎ አቆመው ይላል (ሮሜ 3:25)። የዕብራውያን ጸሐፊም በተመሳሳይ፣ የሕዝብን ኃጢአት ለማስተስረይ፣ ለእግዚአብሔር በሆነው ነገር ሁሉ የሚምርና የታመነ ሊቀ ካህናት እንዲሆን ከወንድሞቹ ጋር ሊመሳሰል ተገባው በማለት የክርስቶስን የቤዛነት ሥራ አበክሮ ያጸናል (ዕብራውያን 2:17)።

ቃሉ ለእኛም ድነታችን ምን ያህል አስተማማኝ እንደሆነ ታላቅ ማረጋገጫ ይሰጠናል። እኛ የራሳችንን ኃጢአት ለማስተስረይ በጾም፣ በስግደት ወይም በበጎ ሥራ ዋጋ መክፈል አያስፈልገንም። የእግዚአብሔር ቁጣ በክርስቶስ ላይ ፈስሶ አልቋል። ስለዚህ የጥፋተኝነት ስሜትን ትተን፣ ሙሉ በሙሉ በዚህ ፍጹም ማስተሰሪያ ላይ በማረፍ በሰላም መኖር እንችላለን።

ፍቅር የፍትሕን ዕዳ ከፍሎ ነጻነትን አወጀ። "የእግዚአብሔር ፍትሕ የጠየቀውን የሞት ቅጣት፣ የእግዚአብሔር ፍቅር በመስቀል ላይ ፈጸመው" እንደሚባለው፣ እኛም ይህንን ዋጋ የተከፈለበትን ማዳን አጥብቀን በመያዝ ዘወትር በምስጋና ልንመላለስ ይገባል።