አማኞች የጨውና የብርሃን ምሳሌ ናቸው ማለት ምን ማለት ነው?

መጽሐፍ ቅዱስ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በተራራው ስብከቱ ላይ ስለ ተከታዮቹ ማንነትና ዓላማ ሲገልጽ፡ "እናንተ የምድር ጨው ናችሁ… እናንተ የዓለም ብርሃን ናችሁ" ይለናል (ማቴ 5፡13-14)። በዚህ ስፍራ "ጨው" (በግሪኩ ሃላስ) የሚለው ቃል መበስበስን የሚከላከልና ጣዕምን የሚሰጥን ባሕርይ ሲያመለክት፣ "ብርሃን" (በግሪኩ ፎስ) የሚለው ቃል ደግሞ ጨለማን የሚገፍ፣ እውነትን የሚያበራ እና አቅጣጫን የሚያሳይ መለኮታዊ ጸጋን ይወክላል። አማኞች ጨውና ብርሃን ናቸው የሚለው መለኮታዊ አዋጅ፣ ክርስቲያኖች በክፋትና በጨለማ በተሞላው ዓለም ውስጥ ያላቸውን የማዳን፣ የማስጠንቀቅና የእግዚአብሔርን እውነት የማንጸባረቅ ጥልቅ ኃላፊነት የሚያሳይ መሠረታዊ አስተምህሮ ነው።

ይህንን ሀሳብ በጥልቀት ለመረዳት በዘመኑ የነበረውን ማኅበራዊና ባሕላዊ ሁኔታ ማወቅ ያሻል። በመጀመሪያው መቶ ክፍለ ዘመን ጨው እንደ ዛሬው ለጣዕም ብቻ ሳይሆን፣ ሥጋ እንዳይበሰብስ ለመጠበቅ የሚያገለግል እጅግ ውድና ጠቃሚ ነገር ነበረ። ዓለም በኃጢአት የተነሳ የምትበሰብስና የምትጠፋ ሥጋ ስትሆን፣ ክርስቲያኖች ደግሞ ይህንን የሞራል መበስበስ የሚከላከሉ የምድር ጨዎች ናቸው። ነገር ግን የዚህ ትምህርት ታላቁ መንፈሳዊ ውጥረት ጨው አልጫ የሚሆንበት ሁኔታ ላይ ነው። ጨው ከሌላ አፈር ወይም ቆሻሻ ጋር ከተቀላቀለ የመጠበቅ ኃይሉን ያጣል፤ ወደ ውጭ ተጥሎም በሰው ይረገጣል። ይህም አማኞች ከዓለም ርኩሰት ጋር ከተደባለቁ መንፈሳዊ ተጽዕኖ ፈጣሪነታቸውን እንደሚያጡ የሚያስጠነቅቅ ጽኑ እውነት ነው።

በተመሳሳይ ሁኔታ፣ በዘመኑ የነበረው መብራት በዘይት የሚሰራና ቤትን ሁሉ ለማብራት በሻማ መቅረዝ ላይ የሚቀመጥ እንጂ ከዕንቅብ በታች የሚደበቅ አልነበረም። የሰው ልጅ በኃጢአት ምክንያት በከባድ መንፈሳዊ ጨለማ ውስጥ ይገኛል። ክርስቲያኖች የብርሃን ምንጮች ባይሆኑም፣ የዓለም ብርሃን ከሆነው ከክርስቶስ የተቀበሉትን ብርሃን የሚያንጸባርቁ ናቸው (ዮሐ 8፡12)። አማኞች እንደ ብርሃን ሲኖሩ፣ የሰዎችን የኃጢአት ሥራ በቅድስናቸው ያጋልጣሉ፣ እንዲሁም የጠፉትን ወደ እግዚአብሔር የማዳን መንገድ ይመራሉ (ኤፌ 5፡8-9)። ብርሃን በተፈጥሮው ራሱን መደበቅ እንደማይችል ሁሉ፣ እውነተኛ ክርስቲያንም በዓለም መካከል ሲኖር ማንነቱንና እምነቱን ሊደብቅ አይችልም።

እኛ የጴንጤቆስጤ አማኞች እንደምናስተምረው፣ የምድር ጨውና የዓለም ብርሃን ሆኖ መኖር በሥጋዊ ጥንካሬ ወይም በራስ ጥረት የሚሆን አይደለም፤ ለዚህም የመንፈስ ቅዱስ ኃይልና ሙላት ወሳኝ ነው። መንፈስ ቅዱስ በውስጣችን ሲሠራ፣ በቅድስና እንድንኖር ኃይል ይሰጠናል፣ እንዲሁም ወንጌልን በድፍረት እንድንመሰክር ያደርገናል እንጂ በራሳችን ጽድቅ አንመካም። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ወደ አባቱ ሲጸልይ፡ "ከክፉ እንድትጠብቃቸው እንጂ ከዓለም እንድታወጣቸው አልለምንም" በማለት፣ በዓለም ውስጥ ሆነን ነገር ግን ከዓለም ሳንሆን እንድንኖር ያለብንን መለኮታዊ ኃላፊነት አሳይቷል (ዮሐ 17፡15)። የመልካም ሥራችን ሁሉ ዓላማ የሰውን ጭብጨባ መፈለግ ሳይሆን የሰማዩን አባታችንን ማክበር ብቻ ሊሆን ይገባል።

የዚህ ቃል እውነት ዛሬ ላለነው ክርስቲያኖች እጅግ ጥልቅ የሆነ የሕይወት ትምህርት ይሰጠናል። በዕለት ተዕለት ሕይወታችን፣ በሥራ ቦታችን፣ በትምህርት ቤታችን ወይም በማኅበረሰባችን ውስጥ ስንኖር መለኮታዊ ተልእኳችንን መዘንጋት የለብንም። ሰዎች በሙስና፣ በሐሰትና በክፋት ሲበሰብሱ፣ እኛ እንደ ጨው ገብተን መበስበሱን ልናቆም ይገባል። ሰዎች በተስፋ መቁረጥና በድንቁርና ጨለማ ሲዋጡ፣ እኛ እንደ ብርሃን ሆነን የክርስቶስን ፍቅርና እውነት ልናሳያቸው ያስፈልጋል። እምነታችንን በቤተ ክርስቲያን አጥር ውስጥ ብቻ መደበቅ የለብንም፤ ክርስትና በተግባር የሚታይና በሰዎች ሕይወት ላይ አዎንታዊ ለውጥ የሚያመጣ ሕያው ኃይል መሆን አለበት።

በማጠቃለያ፣ አማኞች ጨውና ብርሃን ናቸው ማለት፣ የዓለምን መበስበስ በውስጥ ሆነው የሚከላከሉ እና የሰዎችን የጨለማ ጉዞ በውጭ ሆነው የሚያበሩ የእግዚአብሔር አምባሳደሮች ናቸው ማለት ነው። ጨው እንዳይታይ ሆኖ ሲቀልጥ ጣዕም ይሰጣል፤ ብርሃን ደግሞ በግልጽ ታይቶ ጨለማን ያባርራል። ሁለቱም የክርስቲያንን ውስጣዊ ቅድስናና ውጫዊ ምስክርነት ያሳያሉ። በክርስቶስ ያገኘነው ጸጋ በሕይወታችን ውስጥ ደምቆ ሊታይና ሌሎችን ወደ አዳኝነት ሊመራ ይገባል። ቃሉ ይህንን ታላቅ አደራ ሲያስታውሰን፡ "መልካሙን ሥራችሁን አይተው በሰማያት ያለውን አባታችሁን እንዲያከብሩ ብርሃናችሁ እንዲሁ በሰው ፊት ይብራ" ይለናል (ማቴ 5፡16)።