አማኞች የመለኮት ባሕርይ ተካፋዮች የሚሆኑት በምን መንገዶች ነው? (2ኛ ጴጥሮስ 1፡4)

የእግዚአብሔር ቃል "ስለ ክፉ ምኞት በዓለም ካለው ጥፋት አምልጣችሁ ከመለኮት ባሕርይ ተካፋዮች እንድትሆኑ…" በማለት ታላቅ የሆነውን የተስፋ ቃል ያውጃል (2ኛ ጴጥሮስ 1:4)። "የመለኮት ባሕርይ ተካፋይ መሆን" የሚለው ሐረግ፣ የሰው ልጅ አምላክ ይሆናል ማለት ሳይሆን፣ የእግዚአብሔር የሆኑትን የሞራል ባሕርያት፣ ይኸውም ቅድስናን፣ ፍቅርንና ጽድቅን በሕይወቱ መግለጥና መለማመድ ይጀምራል ማለት ነው።

በታሪካዊና ፍልስፍናዊ አውድ፣ በጥንት ግሪኮች ዘንድ ሰዎች በምስጢራዊ የአምልኮ ሥርዓቶች ውስጥ በማለፍ ወደ አማልክትነት ይለወጣሉ የሚል የተሳሳተ እምነት ነበር። ጴጥሮስ ይህንን ቃል ሲጠቀም ግን፣ የሰውን አምላክ መሆን እያስተማረ ሳይሆን፣ ክርስቲያኖች በዓለም ካለው ርኩሰት ተለይተው አዲስ ተፈጥሮን እንደሚለብሱና የክርስቶስን ማንነት እንደሚያንጸባርቁ ለማሳየት ነው።

ሥነ-መለኮታዊው ውጥረት ያለው በሰው ውስንነትና በእግዚአብሔር አምላክነት መካከል ነው። እኛ የእግዚአብሔርን ሁሉን ቻይነት ወይም በሁሉ ስፍራ መገኘት አንካፈልም፤ ነገር ግን ዳግመኛ ስንወለድ የመንፈስ ቅዱስ ማደሪያ ስለምንሆን፣ እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝ ሕይወት መኖር እንችላለን። ይህ ማለት የኃጢአት ተፈጥሯችን ተሰብሮ፣ በእግዚአብሔር መልክ የተፈጠረውን አዲሱን ሰው እንለብሳለን ማለት ነው።

ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን እውነት ሲያብራራ፣ ለእውነት በሚሆን ጽድቅና ቅድስና እንደ እግዚአብሔር ምሳሌ የተፈጠረውን አዲሱን ሰው ልበሱ በማለት ያስተምራል (ኤፌሶን 4:24)። ሐዋርያው ዮሐንስም፣ እርሱ ሲገለጥ እርሱን እንድንመስል እናውቃለን በማለት፣ የመለኮት ባሕርይ ተካፋይ መሆን በመጨረሻው ቀን ወደ ፍጹምነት የሚደርስ ጉዞ መሆኑን ያረጋግጣል (1ኛ ዮሐንስ 3:2)።

ቃሉ ለእኛም ኑሯችንን እንድንመረምር ያደርገናል። በክርስቶስ ያገኘነው መዳን ከገሃነም እሳት ማምለጥ ብቻ ሳይሆን፣ በምድር ላይ ስንኖር የእግዚአብሔርን ባሕርይ ማንጸባረቅ ጭምር ነው። በንግግራችን፣ በሥራችንና ከሰዎች ጋር ባለን ግንኙነት ሁሉ ክርስቶስን በመምሰል ቅዱስና ንጹሕ የሆነ ሕይወት ልንመራ ተጠርተናል።

የክርስቲያን ዋነኛ ግብ ፈጣሪውን መምሰል ነው። "የእግዚአብሔርን መልክ መምሰል የክርስትና ዋነኛ መገለጫ ነው" እንደሚባለው፣ እኛም ከዓለም ርኩሰት ርቀን በመለኮት ባሕርይ ፍሬዎች ሕይወታችንን ዘወትር ልናስጌጥ ይገባል።