የእግዚአብሔርን ባሕርይ የሚያንጸባርቀው ይህ ሐዋርያዊ ትእዛዝ “ቸርነትን ልበሱ” በማለት ያሳስባል (ቆላስይስ 3:12)። እዚህ ላይ “ቸርነት” ለሚለው ቃል የገባው የግሪኩ ቃል ክሬስቶቴስ ሲሆን፣ ለሌሎች ሰዎች የሚደረግ ንቁ የሆነ በጎነትን፣ ደግነትን፣ ጣፋጭነትንና ሰዎችን የማይጎዳ ልዝብ ባሕርይን የሚያመለክት ነው። ይህ እንዲሁ ስሜታዊ ርኅራኄ ብቻ ሳይሆን፣ ወደ ተግባር የተቀየረ እውነተኛ ደግነት ነው።
ቸርነትን መልበስ ማለት የእግዚአብሔርን ደግነት በሕይወታችን ማንጸባረቅ ነው። እግዚአብሔር በባሕርዩ ቸርና መሐሪ እንደሆነ መጽሐፍ ቅዱስ ይመሰክራል (መዝሙር 145:9)። በእኛም ሕይወት ውስጥ ይህ የቸርነት ልብስ የሚታየው፣ ሰዎች ለሚገባቸውም ሆነ ለማይገባቸው፣ ክፉ ላደረጉብን ሳይቀር በጎ ነገርን ስናደርግ ነው። ይህም የመንፈስ ቅዱስ ፍሬ አንዱና ዋነኛው ክፍል ነው (ገላትያ 5:22)። ቸርነትን መልበስ መለኮታዊውን ፍቅር በተግባር ማሳየት ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ የጥንቱ ዓለም በጭካኔ፣ በራስ ወዳድነትና በኃይል የተሞላ ነበር። በዚያ ጨለማ ዘመን የነበረችው ቤተ ክርስቲያን ግን እርስ በርሷ በመረዳዳት፣ የተራቡትን በማብላትና የታመሙትን በመንከባከብ ይህንን የቸርነት ልብስ ለዓለም አሳይታለች። አማኞች ቸርነትን እንደ ልብስ በመልበሳቸው፣ በዙሪያቸው የነበረው ማኅበረሰብ የእግዚአብሔርን ፍቅር በተግባር ሊያይ ችሏል።
በሥነ መለኮታዊ እይታ፣ የቸርነት ልብስ የክርስቶስን አዳኝነት ከማስታወስ ጋር ይያያዛል። እኛ ገና ኃጢአተኞች ሳለን የእግዚአብሔር ቸርነትና ሰውን መውደዱ እንደተገለጠልን ቃሉ ይናገራል (ቲቶ 3:4)። ስለዚህ እኛ የተደረገልንን ታላቅ ቸርነት ስናስብ፣ በውስጣችን ያለው ራስ ወዳድነት ተሰብሮ፣ ለሌሎች ሰዎች ያለ ምንም ቅድመ ሁኔታ ቸርነትን ለማድረግ የሚያስችል መንፈሳዊ ኃይል እናገኛለን።
ቃሉ ለእኛም በተግባር የሚኖር የሕይወት መመሪያ ነው። ዛሬ ባለንበት ፈታኝና ፍቅር በጎደለው ማኅበረሰብ ውስጥ፣ ቸርነትን መልበስ ማለት ለተቸገሩት እጅን መዘርጋት፣ ለሚያለቅሱት መጽናኛ መሆንና በጎረቤቶቻችን ላይ በጎነትን ማድረግ ነው። የቃላት ደግነትን ብቻ ሳይሆን፣ ጊዜን፣ ጉልበትንና ገንዘብን ሰውቶ የሌሎችን ሕይወት ማቅለል እውነተኛ የቸርነት ልብስ ነው።
በመጨረሻም፣ ቸርነትን አዘውትሮ መልበስ ሕይወታችንን እጅግ ውብ ያደርገዋል። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ እየዞረ መልካም እንዳደረገ፣ እኛም በየዕለቱ የቸርነትን ልብስ ለብሰን በመውጣት በዙሪያችን ላለው ዓለም የእግዚአብሔርን መልካምነት ማሳየት አለብን። ቸርነት የክርስቲያን መታወቂያና የዓለም ብርሃን ነው።