ወዲያው ከተሰጠው መንፈስን ካለማጥፋት ትእዛዝ በመቀጠል ቃሉ “ትንቢትን አትናቁ” ይላል (1ኛ ተሰ 5:20)። ትንቢት በግሪኩ ፕሮፌቴያ የሚባል ሲሆን፣ ትርጉሙም የእግዚአብሔርን ሐሳብ፣ ፈቃድና እውነት በመንፈስ ቅዱስ ምሪት ለሕዝቡ ማሳወቅ ማለት ነው። ይህን አለመናቅ ማለት እግዚአብሔር ዛሬም በልዩ ልዩ መንገድ ለሕዝቡ የሚናገረውን ቃል በክብር መቀበል ማለት ነው።
ትንቢት በሐዲስ ኪዳን አስተምህሮ መሠረት ቤተ ክርስቲያንን ለማነጽ፣ ለመምከርና ለማጽናናት የሚሰጥ ታላቅ የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ ነው (1ኛ ቆሮ 14:3)። ትንቢትን መናቅ ማለት ቤተ ክርስቲያን ልትታነጽበትና ልትጽናናበት የምትችለውን መለኮታዊ ጸጋ መቃወም ወይም ዋጋ ቢስ አድርጎ መቁጠር ነው። የእግዚአብሔርን ወቅታዊ ድምጽ ማቃለል ነው።
በተሰሎንቄ ቤተ ክርስቲያን የነበረው ባህላዊ እና ታሪካዊ እውነታ፣ የሐሰት ነቢያት መነሳት በአማኞች ዘንድ ጥርጣሬን ፈጥሮ ነበር። አንዳንድ የሐሰት ትምህርቶች ስለ ጌታ መምጣት ሕዝቡን በማወካቸው፣ ጥቂት አማኞች ሁሉንም ዓይነት ትንቢት የመናቅና የመጠራጠር አዝማሚያ አሳይተዋል። በመጥፎው ምክንያት መልካሙን ስጦታ መጣል ተጀምሮ ነበር።
የዚህ ትእዛዝ የነገረ መለኮት ሚዛን እጅግ ጥልቅ ነው። ትንቢትን ላለመናቅ ስንል ማስተዋልን ልናጠፋ አይገባም። እውነተኛ ትንቢት ምንጊዜም ከተጻፈው የእግዚአብሔር ቃል ጋር የሚስማማ እንጂ የሚቃረን አይደለም። ሆኖም፣ ሰብዓዊ ስህተት ሊኖር ስለሚችል ብቻ መለኮታዊውን ስጦታ ከነጭራሹ መዝጋት መንፈሳዊ ድህነትን ያመጣል።
ቃሉ ለእኛም ትልቅ ማስጠንቀቂያና መመሪያ ነው። በዘመናችን በርካታ የሐሰት ትምህርቶችና የንግድ ትንቢቶች ቢበዙም፣ የጌታን እውነተኛ ድምጽ ለመስማት ያለንን ፍላጎት ልናጠፋ አይገባም። በእውነተኛ አገልጋዮች በኩል የሚመጣውን ቃል በአክብሮትና በጸሎት መቀበል ይኖርብናል።
በአጠቃላይ፣ ትንቢትን አለመናቅ ማለት እግዚአብሔር ዛሬም ሕያው መሆኑንና ከሕዝቡ ጋር እንደሚነጋገር ማመን ነው። ክፍትና ትሁት ልብ በማዘጋጀት፣ እግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያኑን ወደ ተሻለ የክብር ደረጃ ለማምጣት የሚጠቀምበትን ይህንን የጸጋ ስጦታ በታላቅ ክብር ልንጠብቀው ይገባል።