ስለ መንፈሳዊ ጥንቃቄ ሐዋርያው ዮሐንስ ሲያስጠነቅቅ፣ "ወዳጆች ሆይ፣ መንፈስን ሁሉ አትመኑ፣ ነገር ግን መናፍስት ከእግዚአብሔር ሆነው እንደ ሆነ መርምሩ፤ ብዙ ሐሰተኞች ነቢያት ወደ ዓለም ወጥተዋልና" (1 ዮሐንስ 4፡1) በማለት አደገኛ የሆነውን የክፋት አሠራር ያጋልጣል። "ሐሰተኞች ነቢያት" የሚለው ቃል፣ እግዚአብሔር ሳይልካቸው "እግዚአብሔር ተናገረን" የሚሉትን፣ በራእይና በትምህርት ስም የዲያብሎስን ሐሳብ የሚያስተላልፉትንና አማኞችን ከእውነት መንገድ የሚያስወጡትን አታላይ መምህራን የሚያመለክት ነው። "ወደ ዓለም ወጥተዋል" መባሉም ስርጭታቸው በየቦታው መብዛቱን ያሳያል።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ በመጀመሪያዋ ቤተ ክርስቲያን መጽሐፍ ቅዱስ ሙሉ በሙሉ ተጽፎ ስላልተጠናቀቀ፣ አማኞች የሚመሩት በመንፈስ ቅዱስ ስጦታዎችና በነቢያት ትምህርት ነበር። ይህንን አጋጣሚ በመጠቀም ብዙ አሳሳቾች ወደ ጉባኤው ሰርገው ገቡ። በተለይም የክርስቶስን ሰው ሆኖ መምጣት የሚክዱ ግኖስቲኮች፣ ራሳቸውን እንደ ታላላቅ መንፈሳዊ መሪዎች በመቁጠር የሐሰት ትምህርታቸውን ያሰራጩ ነበር። ዮሐንስ ይህንን አደጋ በማየት፣ አማኞች የሚሰሙትን ትምህርት ሁሉ ያለማንገራገር ከመቀበል ይልቅ እንዲመረምሩት አዘዛቸው።
በዚህ ትእዛዝ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት በብርሃን መልአክ በሚመጣው አሳሳች መንፈስና በእውነተኛው የእግዚአብሔር መንፈስ መካከል ነው። ሐሰተኛ ነቢያት ብዙ ጊዜ የሚመጡት በግልጽ የሰይጣን ስም ሳይሆን፣ የእግዚአብሔርን ቃል ጠቅሰውና ሃይማኖታዊ ቋንቋ ተጠቅመው ነው። "ሰይጣን ራሱ የብርሃንን መልአክ እንዲመስል ራሱን ይለውጣልና" (2 ቆሮንቶስ 11፡14) እንደሚል፣ እነዚህ ነቢያት ተአምራትን ሊያደርጉና ሰዎችን ሊያስደንቁ ይችላሉ። ስለዚህ እውነተኛውን ከሐሰተኛው ለመለየት መንፈሳዊ መለኪያ እጅግ አስፈላጊ ነው።
መናፍስትን የመመርመሪያው ዋነኛ መለኪያ ክርስቶስን እንዴት እንደሚሰብኩ ማየት ነው። "ኢየሱስ ክርስቶስ በሥጋ እንደ መጣ የሚታመን መንፈስ ሁሉ ከእግዚአብሔር ነው" (1 ዮሐንስ 4፡2) በማለት ዮሐንስ ቁልፉን ይሰጣል። ማንኛውም ትምህርት የክርስቶስን አምላክነት፣ ሥጋ መልበስ፣ የመስቀል ቤዛነትና ዳግም ምጽዓት የሚያቃልል ወይም የሚክድ ከሆነ፣ ያ ትምህርት ምንም ያህል ማራኪ ቢሆን ከሐሰተኛ ነቢያት የመነጨ የአጋንንት ትምህርት ነው።
ቃሉ ለእኛም በተለይም የሐሰት ትምህርትና ልዩ ልዩ ትንቢቶች በበዙበት ዘመን ትልቅ ማሳሰቢያ ይሆንልናል። "ነቢይ ነኝ" ብሎ ለሚነሳ ሁሉ ጆሯችንን ከመስጠት ይልቅ፣ ትምህርቱ ከመጽሐፍ ቅዱስ እውነት ጋር መስማማቱን፣ እንዲሁም የክርስቶስን ማንነት በትክክል ማንጸባረቁን በመንፈስ ቅዱስ እርዳታ በሚገባ ልንመረምር ይገባናል።
"የሐሰት ነቢያት ዋነኛ መሣሪያቸው እውነትን የሚመስል ውሸት ነው፤" እንደሚባለው፣ መንፈሳዊ ዓይናችንን በእግዚአብሔር ቃል ላይ አድርገን፣ ወደ ዓለም ከወጡት አሳሳቾች ራሳችንንና ቤተ ክርስቲያንን መጠበቅ ታላቅ ኃላፊነታችን ነው።