ስለ አማኞች ግልጽነትና መለኮታዊ ኅብረት ቃሉ ሲያብራራ "እኛም ሁላችን በመጋረጃ በማይሸፈን ፊት የጌታን ክብር እንደ መስተዋት እያብለጨለጭን" በማለት የመንፈሳዊ ነጻነትን ጥልቀት ያሳየናል (2 ቆሮንቶስ 3:18)። "ባልተሸፈነ ፊት" ወይም መጋረጃ በሌለበት ፊት ማየት ማለት፣ ያለ ምንም ሃይማኖታዊ ክልከላ፣ ያለ ፍርሃትና ያለ ኃጢአት ግርዶሽ፣ ከእግዚአብሔር ጋር በቀጥታና በግልጽ የመገናኘት መብት ማግኘትን ያመለክታል።
በታሪካዊው አውድ፣ የሙሴ ፊት በእግዚአብሔር ክብር ሲያበራ እስራኤላውያን ማየት ስለፈሩ፣ ሙሴ ፊቱን በመጋረጃ ይሸፍን ነበር። እንዲሁም በቤተ መቅደስ ውስጥ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የሚያስገባው በር በወፍራም መጋረጃ የተዘጋ ነበር። ክርስቶስ በመስቀል ላይ ሲሞት ይህ የቤተ መቅደስ መጋረጃ ከላይ እስከ ታች ተቀደደ። ስለዚህ "ባልተሸፈነ ፊት" ማለት ክርስቶስ ግድግዳውን ስላፈረሰው፣ እያንዳንዱ አማኝ በቀጥታ ወደ ጸጋው ዙፋን መቅረብ ይችላል ማለት ነው።
ይህንን የነጻነት መብት መጽሐፍ ቅዱስ በሌላ ስፍራም አበክሮ ይመሰክረዋል። እንግዲህ፣ ወንድሞች ሆይ… ወደተቀደሰው ስፍራ በኢየሱስ ደም በመጋረጃው ማለት በሥጋው በኩል ባመረቀልን አዲስና ሕያው መንገድ እንድንገባ ድፍረት ስላለን… ብሎ ቃሉ ይነግረናል (ዕብራውያን 10:19-20)። አሁን በአማኙና በእግዚአብሔር መካከል ምንም ዓይነት የሚጋርድ ሥርዓት የለም።
የዚህ ቃል ጥልቅ ውጥረት ሰዎች አሁንም በእግዚአብሔር ፊት በሚያደርጉት ማስመሰልና መደበቅ ላይ ይታያል። አዳም ኃጢአት በሠራ ጊዜ ራሱን በዛፍ ጀርባ ሸሸገ። ዛሬም ብዙዎች በሃይማኖታዊ ሥርዓት ወይም በሰዎች ፊት በሚያደርጉት ማስመሰል የልባቸውን እውነት ይሸፍናሉ። ነገር ግን እግዚአብሔር የሚፈልገው፣ ድክመታችንን ሳንደብቅ ባልተሸፈነና ግልጽ በሆነ ልብ ወደ እርሱ ቀርበን ጸጋውን እንድንቀበል ነው።
ቃሉ ለእኛም በጸሎት ሕይወታችን ውስጥ ፍጹም የሆነ ግልጽነት እንዲኖረን ያደርገናል። በጌታ ፊት ስንቀርብ በምናውቀው ሃይማኖታዊ ጭምብል ራሳችንን ከመሸፈን ይልቅ፣ እውነተኛ ማንነታችንን አውጥተን በማሳየት፣ የጌታ ክብር በውስጣችን እንዲያበራና እንዲለውጠን መመሪያ ይሰጠናል።
በማጠቃለያው፣ ያልተሸፈነ ፊት የቅርበት መለኪያ ነው። "በእግዚአብሔር ፊት ራሱን በመጋረጃ የሸሸገ ሰው የጌታን ብርሃን አይቀበልም፤ ነገር ግን ፊቱን ገልጦ የሚቀርብ ሁሉ የሰማይን ክብር እንደ መስተዋት እያንጸባረቀ ይኖራል" እንደሚባለው፣ ያለ አንዳች ግርዶሽ ዘወትር ከጌታ ጋር ኅብረት ልናደርግ ይገባናል።