በ2ኛ ጢሞቴዎስ 4፡17 ላይ የተጠቀሰው የአንበሳ አፍ ምንድን ነው?

ሐዋርያው ጳውሎስ በሮም ወህኒ ቤት ሆኖ ስለ እግዚአብሔር ታዳጊነት ሲመሰክር፡ "ነገር ግን ስብከቱ በእኔ እንዲፈጸም አሕዛብም ሁሉ እንዲሰሙ ጌታ አጠገቤ ቆሞ አበረታኝ፥ ከአንበሳ አፍም ዳንሁ" ይላል (2ኛ ጢሞቴዎስ 4:17)። እዚህ ላይ የአንበሳ አፍ የሚለው አገላለፅ ዘይቤያዊና ታሪካዊ ትርጉም አለው።

በታሪካዊው አውድ በሮም ግዛት በጨካኙ አፄ ኔሮን ዘመን፣ ክርስቲያኖችን በሕይወት እያሉ ለአንበሳና ለአውሬ መብል አድርጎ መስጠት የተለመደ የቅጣት አይነት ነበር። ጳውሎስ በዚህ ፍርድ ፊት ቀርቦ የነበረ ቢሆንም፣ እግዚአብሔር በተአምራት ከዚያ አሰቃቂ የሞት ፍርድ ለጊዜው አድኖታል።

በመንፈሳዊውና በዘይቤያዊው ትርጉም ደግሞ አንበሳ የሚለው የሰይጣንን አስፈሪነትና አውዳሚነት ያሳያል። ዲያብሎስ የሚውጠውን ፈልጎ እንደሚያገሳ አንበሳ ይዞራልና፣ ጳውሎስ ከአንበሳ አፍ ዳንሁ ሲል ከሰይጣን የጥፋት ወጥመድና ከክፉ የጠላት እቅድ ሁሉ እግዚአብሔር በታላቅ ሀይሉ እንዳዳነው መመስከሩ ነው።

በፍርድ አደባባይ ማንም ሰው ሳይቆምለትና ሁሉም ትተውት በሸሹበት በዚያ አስጨናቂ ሰዓት፣ የሰው ረዳት ሲጠፋ ጌታ ግን አጠገቡ ቆሞ አበረታው። ይህ መዳን ጊዜያዊ ቢሆንም፣ ዋነኛው አላማ ግን ጳውሎስ ወንጌልን ለአህዛብ ሁሉ እንዲያዳርስ ነው።

ቃሉ ለእኛም ሰዎች ቢተዉንም ሆነ አስፈሪ ፈተና ቢከብበን፣ ታማኙ አምላካችን አጠገባችን ቆሞ ከከባድ አደጋ ሁሉ ሊያድነን ሀያል እንደሆነ ታላቅ መፅናናትን ይሰጠናል። የጌታ መገኘት ከምንም በላይ በቂ ነው።

እግዚአብሔር ከክፉ ስራ ሁሉ ያድነናል ለሰማያዊውም መንግስት ይጠብቀናል፤ ክብርና ምስጋና ለዘላለም ለእርሱ ይሁን (2ኛ ጢሞቴዎስ 4:18)። ጠላታችን አንበሳ ቢሆንም፣ ከይሁዳ ነገድ የሆነው አንበሳ (ክርስቶስ) ግን ከሁሉ ይበልጣል።