በ1ኛ ዮሐንስ 1፡1 ላይ ያለው የሕይወት ቃል ምንድን ነው?

ሐዋርያው ዮሐንስ መልእክቱን ሲጀምር "ስለ ሕይወት ቃል ከመጀመሪያው የነበረውንና የሰማነውን በአይኖቻችንም ያየነውን የተመለከትነውንም እጆቻችንም የዳሰሱትን እናወራለን" ይላል (1ኛ ዮሐንስ 1:1)። እዚህ ላይ "የሕይወት ቃል" (በግሪኩ ሎጎስ ኦቭ ዞኢ) የሚለው አገላለጽ የሚያመለክተው የተጻፈውን መጽሐፍ ቅዱስ ወይም የንግግር ድምፅን ሳይሆን፣ ሥጋ የለበሰውንና ሕያው የሆነውን የእግዚአብሔርን ልጅ፣ ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስን ነው።

በታሪካዊውና በፍልስፍናዊው አውድ፣ "ሎጎስ" (ቃል) የሚለው ጽንሰ-ሀሳብ በግሪካውያን ዘንድ ዓለምን የሚያስተዳድር ረቂቅ መለኮታዊ አእምሮ ተደርጎ ይቆጠር ነበር። በአይሁዳውያን ዘንድ ደግሞ የእግዚአብሔር ቃል ፍጥረታትን ያስገኘ ፈጣሪ ኃይል ነው። ዮሐንስ ይህንን ቃል ሲጠቀም፣ ግሪኮች የሚመራመሩበት ያ ረቂቅ ኃይልና አይሁዶች የሚያውቁት የፈጣሪ ቃል፣ ሥጋ ለብሶ በታሪክ ውስጥ እንደመጣና በሰዎች እጅ እንደተዳሰሰ በድፍረት አወጀ። ይህ በዘመኑ ለነበረው ፍልስፍና ታላቅ መንፈሳዊ አብዮት ነበረ።

ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ ኢየሱስ ክርስቶስ "የሕይወት ቃል" የተባለው እርሱ ራሱ የሕይወት ምንጭ፣ የሕይወት መገለጫ እና የዘላለም ሕይወት ሰጪ በመሆኑ ነው። እግዚአብሔር ራሱን፣ ፈቃዱንና ፍቅሩን ለሰው ልጆች ሁሉ የገለጠው በዚህ ሕያው ቃል በኩል ነው። ይህ ቃል ከዓለም መፈጠር በፊት ከእግዚአብሔር አብ ጋር የነበረ ዘላለማዊ አካል ሲሆን፣ የሰው ልጅ መዳን የሚገኘው ይህንን የሕይወት ቃል በእምነት በመቀበልና ከእርሱ ጋር ሕብረት በማድረግ ብቻ ነው።

ይህንን ጥልቅ እውነት ዮሐንስ በወንጌሉ መግቢያ ላይ አብራርቶታል፤ በመጀመሪያ ቃል ነበረ፣ ቃልም በእግዚአብሔር ዘንድ ነበረ፣ ቃልም እግዚአብሔር ነበረ… በእርሱ ሕይወት ነበረች፣ ሕይወትም የሰው ብርሃን ነበረች ይላል (ዮሐንስ 1:1-4)። በተጨማሪም ቃልም ሥጋ ሆነ፣ ጸጋንና እውነትንም ተመልቶ በእኛ አደረ በማለት የሕይወትን ቃል መገለጥ አበክሮ ያረጋግጣል (ዮሐንስ 1:14)።

ቃሉ ለእኛም ክርስትናን የምንረዳበትን መንገድ ያስተካክልልናል። እምነታችን የተመሠረተው በረቂቅ ፍልስፍና ወይም በሃይማኖታዊ ሥርዓት ላይ ሳይሆን፣ ሥጋ በለበሰውና ታሪካዊ በሆነው በክርስቶስ ኢየሱስ ላይ ነው። እኛ ያገኘነው ሕይወት የንድፈ-ሀሳብ ሳይሆን የሕያው አካል ተካፋይነት ነው። ስለዚህ ከዚህ የሕይወት ቃል ጋር የጠበቀ የዕለት ተዕለት ሕብረት ሊኖረን ይገባል።

ክርስቶስ ራሱ የእግዚአብሔር የመጨረሻውና ፍጹሙ ቋንቋ ነው። "እግዚአብሔር ለዓለም የተናገረው የፍቅር መልእክት ቃላት ሳይሆኑ፣ ሥጋ የለበሰው ልጁ ነው" እንደሚባለው፣ እኛም ይህንን የሕይወት ቃል በልባችን አንግሠን ዘወትር በሕይወት መንገድ ልንመላለስ ይገባል።