"ለእግዚአብሔር ክብርና ምስጋና በኢየሱስ ክርስቶስ የሚገኘው የጽድቅ ፍሬ ሞልቶባችሁ…" (ፊልጵ 1፡11)። ሐዋርያው ጳውሎስ የተጠቀመው "የጽድቅ ፍሬ" የሚለው አገላለጽ፣ አንድ አማኝ በክርስቶስ ኢየሱስ በማመኑ ምክንያት በእግዚአብሔር ፊት ጻድቅ ሆኖ ከተቆጠረ በኋላ፣ በመንፈስ ቅዱስ አቅም በዕለት ተዕለት ህይወቱ የሚያሳየውን ተግባራዊ የቅድስና ኑሮ፣ መልካም ምግባርና መንፈሳዊ ለውጥ የሚያመለክት ነው።
በግብርና አውድና መጽሐፍ ቅዱሳዊ ዘይቤ ስናየው፣ ፍሬ የሰው ሰራሽ ፋብሪካ ምርት ሳይሆን፣ አንድ ዛፍ ከግንዱ ጋር ባለው ተፈጥሯዊ ትስስር የሚያስገኘው ህያው ውጤት ነው። ፖም የሚያፈራው የፖም ዛፍ ስለሆነ እንጂ፣ ፖም ለማፍራት ስለታገለ አይደለም። በተመሳሳይ መልኩ፣ የጽድቅ ፍሬ አማኞች በራሳቸው ጥረትና ሕግን በመጠበቅ የሚያመጡት \’የሥጋ ስራ\’ ሳይሆን፣ ጻድቅ ከሆነው ከክርስቶስ ጋር በመጣበቃቸው ምክንያት በውስጣቸው የሚፈጠረው የባህሪና የድርጊት ለውጥ ነው። ፍሬው የህይወታቸው መገለጫ እንጂ መዳኛቸው አይደለም።
ይህ የሥነ መለኮት ውጥረት በእምነትና በስራ መካከል ያለውን ትክክለኛ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ግንኙነት ያሳያል። መጸደቅ የሚገኘው በእምነት ብቻ ነው፤ ነገር ግን እውነተኛ እምነት ፈጽሞ ብቻውን አይቆምም፣ የጽድቅን ፍሬ ያፈራል። ይህ የጽድቅ ፍሬ ፍቅርን፣ ሰላምን፣ ይቅር ባይነትን፣ ለድሆች መራራትን፣ የእግዚአብሔርን ቃል መታዘዝንና ቅድስናን ያጠቃልላል። ጳውሎስ ይህ ፍሬ "በኢየሱስ ክርስቶስ የሚገኝ" መሆኑን በማስረገጥ፣ የፍሬው ምንጭ የራሳችን መልካምነት ሳይሆን በውስጣችን የሚኖረው ክርስቶስ መሆኑን ያረጋግጣል።
የዚህ የጽድቅ ፍሬ የመጨረሻ ግብ የሰውን ስም ማስጠራት ወይም ራስን ጻድቅ አድርጎ ማቅረብ አይደለም፤ ጳውሎስ እንዳለው፣ ፍሬው የሚበቅለው "ለእግዚአብሔር ክብርና ምስጋና" ነው። አማኞች መልካም ምግባር ሲያሳዩ፣ ዓለም አይቶ የሚያመሰግነው የፍሬውን ባለቤት (እግዚአብሔርን) ነው።
ቃሉ ለእኛም የክርስትና ህይወታችንን እውነተኝነት በተግባር እንድንመዝን ያሳስበናል። ከክርስቶስ ጋር እውነተኛ ህብረት ካለን፣ ህይወታችን መንፈሳዊ መካን መሆን የለበትም። ዛፉን ከፍሬው እንደምናውቀው ሁሉ፣ እምነታችንም በዕለት ተዕለት ተግባራችንና ለሌሎች በምናሳየው የጽድቅ ኑሮ መገለጽ አለበት።
በማጠቃለያ የጽድቅ ፍሬ በክርስቶስ ያገኘነው የሕይወት ለውጥ ተግባራዊ ማረጋገጫ ነው። ጌታ ራሱ እንዳስተማረን ቅርንጫፍ ያለ ግንድ ፍሬ ሊያፈራ አይችልም፤ "በእኔ የሚኖር እኔም በእርሱ፥ እርሱ ብዙ ፍሬ ያፈራል፤ ያለ እኔ ምንም ልታደርጉ አትችሉምና" (ዮሐ 15፡5)።