"ነገር ግን እርስ በርሳችሁ ብትነካከሱና ብትበላሉ እርስ በርሳችሁ እንዳትጠፋፉ ተጠንቀቁ" (ገላ 5፡15)። ይህ ቃል ሐዋርያው ጳውሎስ በገላትያ አብያተ ክርስቲያናት ውስጥ ለተፈጠረው ከባድ የውስጥ ክፍፍልና መለያየት የተጠቀመበት ጥልቅ ዘይቤያዊ አገላለጽ ነው። መነካከስና መበላላት የሚሉት ቃላት የዱር አራዊት በንዴት እርስ በርስ ሲናከሱና ሲቦጫጨቁ የሚያሳዩ ምስሎች ሲሆኑ፣ በመንፈሳዊው ዓለም ደግሞ አማኞች በእርስ በርስ ጠብና ክርክር የሚያደርሱትን መንፈሳዊ ውድመት ያመለክታሉ።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ ስናየው፣ በገላትያ ቤተ ክርስቲያን የነበሩት አማኞች በጸጋው ወንጌልና በሕግ ስራ መካከል በተፈጠረ ክርክር ተከፋፍለው ነበር። አይሁዳውያን የሐሰት አስተማሪዎች ግርዘትንና የሙሴን ሕግ ማክበር ለመዳን ግዴታ ነው ብለው በማስተማራቸው፣ በአማኞች መካከል ትልቅ የሥነ መለኮት ክርክር ተነስቶ ነበር። ይህ የሃሳብ ልዩነት ወደ ግላዊ ጥላቻ፣ ሐሜት፣ ስም ማጥፋትና መከፋፈል አደገ፤ ይህም ቤተ ክርስቲያኒቱን እንደ አራዊት መንጋ እርስ በርስ እንድትባላ አደረጋት።
ይህ የሥነ መለኮት ውጥረት የሕግን መንገድ መከተል ፍቅርን እንደሚያጠፋ ያሳያል። ሰዎች በእግዚአብሔር ፊት በራሳቸው ስራና ጽድቅ መመካት ሲጀምሩ፣ ሌላውን መናቅና መኮነን ይከተላል። በጸጋ ላይ ያልተመሰረተ ሃይማኖታዊነት ሁልጊዜ ወደ ትዕቢትና ወደ ፍርድ ያመራል። አማኞች ከክርስቶስ ፍቅር ይልቅ በስርዓቶችና በውጫዊ ልምምዶች ላይ ሲያተኩሩ፣ የክርስቶስን አካል ወደ ማፍረስ ይደርሳሉ።
ሐዋርያው ይህንን አደገኛ አካሄድ "እንዳትጠፋፉ ተጠንቀቁ" በማለት ያስጠነቅቃል። መነካከስና መበላላት በመጨረሻ የሚያመጣው ውጤት የሁለቱንም ወገን መጥፋት ነው። ቃሉን እንደ ጦር መሳሪያ በመጠቀም ወንድምን ወይም እህትን መውጋት፣ የክርስቶስን ቤተ ክርስቲያን ምስክርነት በዓለም ፊት ያዋርዳል፤ የወንጌልንም ስራ ያደናቅፋል። ፍቅር የጎደለው የጽድቅ ክርክር ከጥቅሙ ይልቅ ጥፋቱ ያመዝናል።
ቃሉ ለእኛም እጅግ ወሳኝ ማስጠንቀቂያ ነው። ዛሬም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ በትንንሽ የሥነ መለኮት ልዩነቶች፣ በአመራር ሽኩቻዎች ወይም በግል ጥቅሞች ምክንያት እርስ በርስ ስንናከስና ስንባላ እንታያለን። ሐሜት፣ ስም ማጥፋትና መከፋፈል የክርስቶስን አካል የሚጎዱ የዘመናችን አውሬያዊ ባህሪያት በመሆናቸው፣ ልዩነቶቻችንን በፍቅርና በመቻቻል ልንፈታቸው ይገባል።
በማጠቃለያ መነካከስና መበላላት የሥጋ ስራ ውጤት ሲሆን፣ መፍትሄው ግን እርስ በርስ በፍቅር ማገልገል ብቻ ነው። ሕግ ሁሉ በአንድ ቃል ይፈጸማል፤ እርሱም የክርስቶስ ፍቅር ነው፤ "ሕግ ሁሉ በአንድ ቃል ይፈጸማልና፥ እርሱም፦ ባልንጀራህን እንደ ራስህ ውደድ የሚል ነው" (ገላ 5፡14)።