“በእኔ ሳላችሁ ሰላም እንዲሆንላችሁ ይህን ተናግሬአችኋለሁ። በዓለም ሳላችሁ መከራ አለባችሁ፤ ነገር ግን አይዟችሁ፤ እኔ ዓለምን አሸንፌዋለሁ” (ዮሐ 16:33)። ይህ ቃል በክርስትና ጉዞ ውስጥ የሚገጥመንን ተጨባጭ ፈተና እና በክርስቶስ ያለንን ታላቅ ድል የሚያሳይ የድፍረት አዋጅ ነው። “አይዟችሁ” (ወይም በርቱ) የሚለው ቃል ስሜታዊ ማጽናኛን ብቻ ሳይሆን፣ በተጨባጭ በተገኘ የድል መሰረት ላይ መቆምን ያመለክታል።
የዚህ ቃል ዳራ የሚያሳየው ደቀ መዛሙርቱ ከጌታ እርገት በኋላ በአይሁድ መሪዎችና በሮም መንግስት የሚደርስባቸውን ከባድ ስደትና መከራ ነው። ጌታ ይህንን እውነት አልደበቃቸውም፤ ይልቁንም ክርስትና የድሎት አልጋ ሳይሆን የውጊያ ሜዳ መሆኑን በግልጽ ነገራቸው። ዓለም የእግዚአብሔርን ጽድቅ ስለሚጠላ፣ ክርስቲያኖች በዓለም ላይ መከራን መቀበላቸው የማይቀር እውነታ ነው (2 ጢሞ 3:12)።
ውጥረቱ ያለው በውጫዊው መከራና በውስጣዊው ሰላም መካከል ነው። በአንድ በኩል የሚያሳድድ፣ የሚጠላና የሚያስጨንቅ ዓለም አለ፤ በሌላ በኩል ደግሞ ከሁኔታዎች ሁሉ በላይ የሆነ የክርስቶስ ሰላም በአማኞች ልብ ውስጥ ይኖራል። አማኞች ደፋሮች ሊሆኑ የሚችሉት በራሳቸው ጉልበት ወይም ጥበብ አይደለም፤ ነገር ግን ጦርነቱን አስቀድሞ በድል ባጠናቀቀው በክርስቶስ አሸናፊነት ላይ በመደገፍ ነው።
ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመስቀል ላይ የሞትን፣ የኃጢአትንና የሰይጣንን ኃይል ሰብሮ ድል ነስቷል። እኛ የምንዋጋው ድል ለማድረግ ሳይሆን፣ በተገኘው የክርስቶስ ድል ላይ ሆነን ነው። እርሱ ያሸነፈው ለራሱ ሳይሆን ለቤተ ክርስቲያን በመሆኑ፣ የክርስቶስ አሸናፊነት የእኛም ድፍረትና መጽናኛ መሰረት ሆኗል።
በፈተና ውስጥ ማለፍ የአማኞች የዕለት ተዕለት ሕይወት ነው። ቃሉ ለእኛም በዓለም ላይ ምንም አይነት ስደት፣ በሽታ ወይም መከራ ቢገጥመን፣ የተሸነፈ ዓለም ውስጥ እየኖርን መሆኑን አውቀን በድፍረትና በሰላም እንድንመላለስ ታላቅ ተስፋ ይሰጠናል። አሸናፊው ጌታ ከእኛ ጋር ነው።
የክርስቶስ ድል የቤተ ክርስቲያን ዘላለማዊ ካባ ነው። “ዓለም መከራን ሲያዘጋጅ፣ ክርስቶስ ደግሞ ያንኑ መከራ የሚያልፍበትን የማይናወጥ ሰላምና ድል አስቀድሞ አዘጋጅቷል” እንደሚባለው፣ በእርሱ አሸናፊነት ሁልጊዜ አይዟችሁ ልንባል ይገባናል።