የዕብራውያን ጸሐፊ መንፈሳዊ አደጋን ለመከላከል የሰጠው መፍትሔ "በየቀኑ እርስ በርሳችሁ ተመካከሩ" የሚል ነው (ዕብራውያን 3:13)። "በየዕለቱ" ወይም "በየቀኑ" የሚለው ቃል የሚያሳየው መመካከር በሳምንት አንድ ጊዜ በቤተ ክርስቲያን ስብሰባ ላይ ብቻ የሚደረግ ሳይሆን፥ የማያቋርጥና የዘወትር የሕይወት ዘይቤ መሆን እንዳለበት ነው። "መመካከር" (በግሪክኛው \’ፓራካሌዎ\’) ማለት ወደ ጎን ጠርቶ ማበረታታት፣ ማጽናናት፣ መምከርና ከስህተት መመለስ ማለት ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ የመጀመሪያዎቹ ክርስቲያኖች በየዕለቱ በመቅደስም ሆነ በየቤታቸው ይሰበሰቡ ነበር (የሐዋርያት ሥራ 2:46)። አኗኗራቸው እጅግ የተቀራረበ ከመሆኑ የተነሳ አንዱ የሌላውን የሕይወት ውጣ ውረድ፣ ደስታም ሆነ ሐዘን በቅርበት ያውቅ ነበር። በዚያ ስደት በበዛበት ዘመን፥ አንድ ክርስቲያን ጠዋት ከቤቱ ሲወጣ ማታ በሕይወት መመለሱ እርግጥ አልነበረም። ስለዚህ የዕለት ተዕልት መበረታታትና በእምነት መጸናናት ለህልውናቸው እጅግ አስፈላጊ የነበረ የኅብረት ባህል ነው።
ከሕጋዊና ከመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት አንጻር መመካከር የአንድ መሪ ወይም የፓስተር ብቻ ኃላፊነት ሳይሆን የሁሉም አማኝ ግዴታ ነው። መጽሐፍ ቅዱስ "የእርስ በርሳችሁን ሸክም ተሸከሙ እንዲሁም የክርስቶስን ሕግ ፈጽሙ" በማለት ያዛል (ገላትያ 6:2)። አንድን ሰው በየዕለቱ መምከር ማለት በሕይወቱ ላይ ፖሊስ መሆን ሳይሆን፥ በቃሉ እውነት ላይ መቆሙን ማረጋገጥ ነው። ይህ የፍቅርና የእንክብካቤ ሕግ ቤተ ክርስቲያንን ከሐሰት ትምህርትና ከኃጢአት ውድቀት የሚጠብቅ አጥር ነው።
በሥነ መለኮታዊ አውድ የዚህ የዕለት ተዕለት መመካከር ዋነኛ ዓላማ የኃጢአትን አታላይነት ማጋለጥ ነው። ኃጢአት በአንድ ቀን ሰውን አያጠፋም፤ ነገር ግን በየዕለቱ ልብን በማደንደን ከእግዚአብሔር ጸጋ ያርቃል። ስለዚህ መርዙ በየዕለቱ የሚረጭ ከሆነ፥ ጸረ-መርዝ የሆነው የእግዚአብሔር ቃልም በየዕለቱ መወሰድ አለበት። አማኞች እርስ በርስ ሲመካከሩ የመንፈስ ቅዱስን ሐሳብ ይለዋወጣሉ፤ ይህም ልባቸው ለስላሳና ለእግዚአብሔር ድምጽ ስሜታዊ ሆኖ እንዲቀጥል ያደርገዋል።
ይህ በተግባር ሲታይ ስልክ በመደወል፣ መልእክት በመጻፍ፣ በመጠየቅ፣ የጸሎት ርዕሶችን በማካፈልና የእግዚአብሔርን ቃል በመላላክ ሊፈጸም ይችላል። የሰው ልጅ በየዕለቱ የተለያዩ ፈተናዎች ስለሚገጥሙት፥ ዛሬ በርትቶ የዋለ ሰው ነገ ሊደክም ይችላል። ስለዚህ አንዱ በደከመ ጊዜ ሌላው ያነሳዋል። ቃሉን መሠረት ያደረገ ምክር የሰውን ነፍስ ያድሳል፣ የተሰበረውን ይጠግናል፣ የጠፋውንም ወደ መንገድ ይመልሳል።
ቃሉ ለእኛም መንፈሳዊ ኅብረታችንን ከእሑድ ስብሰባ ባሻገር የዕለት ተዕለት የሕይወታችን አካል እንድናደርገው ያሳስበናል። ዛሬ ቴክኖሎጂ ሰውን ባራራቀበትና ብቸኝነት በበዛበት ዓለም ውስጥ፥ ጥልቅ የሆነ መንፈሳዊ መተሳሰብ ያስፈልገናል። "በየዕለቱ የሚደረግ መንፈሳዊ ምክር ነፍስን ከኃጢአት አረም ይጠብቃል" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም ቃሉን በማንበብና እርስ በርስ በመጸለይ የወንድሞቻችንና የእህቶቻችን ጠባቂዎች ልንሆን ይገባል።