ስለ ክርስቶስ መለኮታዊ ተፈጥሮ ቃሉ ሲመሰክር “እግዚአብሔር ሙላቱ ሁሉ በእርሱ እንዲኖር… ፈቅዷልና” ይላል (ቆላስይስ 1:19)። ይህ እውነት በቆላስይስ 2:9 ላይ በይበልጥ ሲብራራ “በእርሱ የመለኮት ሙላት ሁሉ በሰውነት ተገልጦ ይኖራልና” በማለት የክርስቶስን ፍጹም አምላክነት ያረጋግጣል። “ሙላት” የሚለው ቃል በግሪኩ ‘ፕሌሮማ’ ሲሆን፣ የእግዚአብሔር ባሕርያት፣ ሥልጣንና ኃይል ሁሉ በጥቅሉ የሚገኙበትን ፍጹምነት ያመለክታል።
በክርስቶስ መለኮት በሙላት ይኖራል ማለት፣ ኢየሱስ ከፊል አምላክ ወይም የእግዚአብሔር ትንሽ መገለጫ አይደለም ማለት ነው። እርሱ መቶ በመቶ አምላክ፣ እንዲሁም መቶ በመቶ ሰው ነው። ማናቸውም የእግዚአብሔር የሆኑ ባሕርያት፣ ማለትም ሁሉን አዋቂነት፣ ሁሉን ቻይነትና በሁሉ ሥፍራ መገኘት በክርስቶስ ውስጥ ያለምንም ጉድለት ይገኛሉ።
በታሪካዊ አውድ የቆላስይስ የሐሰት አስተማሪዎች (ግኖስቲኮች) “ፕሌሮማ” የሚለውን ቃል ይጠቀሙ የነበረው፣ በእግዚአብሔርና በሰው መካከል ያሉትን በርካታ መላእክትና መናፍስት ለማመልከት ነበር። እነዚህ ሐሰተኞች መለኮታዊው ሙላት በተለያዩ መናፍስት ተከፋፍሎ ይገኛል ብለው ያምኑ ነበር። ጳውሎስ ይህንን የኑፋቄ ትምህርት በማፍረስ፣ ሙላቱ ሁሉ በአንድ በክርስቶስ ኢየሱስ ብቻ እንደሚገኝ አስረግጦ አስተማረ።
እግዚአብሔር ይህ መለኮታዊ ሙላት በልጁ በሰውነት ተገልጦ እንዲኖር መፍቀዱ ታላቅ የድነት ሚስጥር ነው። የማይታየው፣ የማይዳሰሰውና በብርሃን የሚኖረው አምላክ፣ የሰውን ሥጋ ለብሶ በክርስቶስ በኩል ወደ እኛ መጣ (ዮሐንስ 1:14)። ይህም ሰው ከእግዚአብሔር ጋር የሚታረቅበት ብቸኛው ፍጹም መንገድ ነው።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ መንፈሳዊ ድፍረትና እርግጠኝነት ይሰጠናል። መለኮት በሙላት በክርስቶስ ስላለ፣ ወደ እግዚአብሔር ለመድረስ ሌሎች አማላጆች፣ መላእክት፣ ወይንም ልዩ ሚስጥራዊ ራእዮች አያስፈልጉንም። በክርስቶስ ያመነ ሰው ሁሉ ከመለኮቱ ሙላት ተካፋይ ሆኖ ፍጹም የሆነ የጸጋ በረከትን ይቀበላል።
በመጨረሻም፣ መለኮት በሰውነት በክርስቶስ መኖሩ የአምልኮታችን ሁሉ ማዕከል ነው። በግርግም የተኛውንም ሆነ በመስቀል ላይ የተሰቀለውን ኢየሱስን ስናይ፣ እያየን ያለነው ፍጹም የሆነውን አምላክ ነው። ስለዚህ ሕይወታችንን በሙሉ ለዚህ ለተገለጠው የመለኮት ሙላት አስገዝተን፣ በእርሱ ብቻ ረክተን ልንኖር ይገባል።