“በክርስቶስ ኢየሱስ የነበረው ይህ አሳብ በእናንተ ዘንድ ደግሞ ይሁን” በማለት ጳውሎስ ክርስቲያኖች ሊኖራቸው ስለሚገባው ፍጹም አእምሮና የሕይወት ፍልስፍና ይናገራል (ፊልጵስዩስ 2፥5)። “አሳብ” ወይም አእምሮ ማለት የአንድን ሰው የውስጥ አስተሳሰብ፣ ዝንባሌና ውሳኔ የሚያደርግበትን መለኪያ ያሳያል። የክርስቶስ አሳብ እንዲኖረን መታዘዛችን፣ እርሱ ያሳየውን ራስን ባዶ የማድረግ፣ የመታዘዝና የፍቅር መንገድ በሕይወታችን እንድንኮርጅ የቀረበ መለኮታዊ ጥሪ ነው።
በታሪካዊ አውድ ሐዋርያው ይህንን ካለ በኋላ በቀጥታ የሚገባው በጥንቷ ቤተ ክርስቲያን ይዘመር ወደ ነበረው የክርስቶስ መዝሙር ነው። ይህ መዝሙር ክርስቶስ በአምላክነቱ መልክ ሲኖር ሳለ፣ ራሱን ዝቅ አድርጎ የባሪያን መልክ እንደያዘና እስከ መስቀል ሞት ድረስ እንደታዘዘ ይተርካል። በሮማውያን ሥልጣኔ የባሪያን መልክ መያዝና በመስቀል መሞት የውርደት የመጨረሻው ጥግ ሲሆን፣ ጳውሎስ ግን ይህንን የክርስቶስን ውርደት ለክርስቲያኖች የሕይወት ሞዴል አድርጎ አቀረበው።
በመለኮታዊ ሥነ-መለኮት፣ የክርስቶስ አሳብ የትሕትናና ራስን የማዋረድ ፍጹም መገለጫ ነው። ክርስቶስ መለኮታዊ መብቱን፣ ሥልጣኑንና ክብሩን ሙጥኝ ብሎ አልያዘም፤ ይልቁንም ለሰው ልጆች ድነት ሲል ራሱን ባዶ አደረገ። አንድ ክርስቲያን የክርስቶስ አሳብ አለው የሚባለው፣ የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለመፈጸምና ሰዎችን ለማገልገል ሲል የራሱን መብትና ጥቅም ወደ ጎን መተው ሲችል ብቻ ነው።
በዚህ እውነት ውስጥ ያለው ውጥረት፣ የመስቀሉ መንገድ ከዓለም ፍልስፍና ጋር ፈጽሞ ተቃራኒ መሆኑ ላይ ነው። ዓለም ክብር የሚገኘው ወደ ላይ በመውጣት፣ በመሰብሰብና ራስን ከፍ በማድረግ ነው ብላ ታምናለች። ክርስቶስ ግን መክበር የሚገኘው ወደ ታች በመውረድ፣ ራስን በማዋረድና በማገልገል መሆኑን በተግባር አሳየ (አንደኛ ቆሮንቶስ 1፥23-24)። ስለዚህ የክርስቶስን አሳብ መያዝ ማለት የዓለምን ሥርዓት 거꾸ሮ መጓዝ ማለት ነው።
ቃሉ ለእኛም በቤተ ክርስቲያንም ሆነ በዕለት ተዕለት ሕይወታችን ሥር ነቀል ለውጥ እንድናመጣ ያዛል። አንዳችን ሌላውን ስናገለግል ወይም ስንበደል ምላሻችን ምን መሆን እንዳለበት የምንመዝነው በክርስቶስ አእምሮ ነው። ጌታችን እግሮቻችንን ካጠበና ስለ እኛ ከሞተ፣ እኛም ትዕቢታችንን ጥለን ወንድሞቻችንን በፍቅር ለማገልገልና የክርስቶስን ፈለግ ለመከተል ፈቃደኞች መሆን አለብን።
በማጠቃለያው፣ የክርስቶስን አሳብ መላበስ የድል አድራጊነት መንገድ ነው። “ማንም ከእናንተ ታላቅ ሊሆን የሚወድ የእናንተ አገልጋይ ይሁን” ብሎ ጌታችን እንዳስተማረው፣ ራሳችንን ባዶ በማድረግና እግዚአብሔርን በመታዘዝ፣ የከበረውን የክርስቶስን ጠባይ በምድር ላይ ዘወትር ልናንጸባርቅ ይገባል (ማቴዎስ 20፥26)።