ስለ እውነተኛ ንስሐ ምንነት ቃሉ ሲያብራራ "በእግዚአብሔር ፈቃድ የሆነ ሐዘን ጸጸት የሌለበትን፣ ወደ መዳንም የሚያደርሰውን ንስሐ ያደርጋልና፤ የዓለም ሐዘን ግን ሞትን ያመጣል" ይለናል (2 ቆሮንቶስ 7:10)። "በእግዚአብሔር ፈቃድ የሆነ ሐዘን" ማለት አንድ ሰው ኃጢአት ሲሠራ፣ ኃጢአቱ እግዚአብሔርን እንዳሳዘነ በመረዳት ከልቡ የሚጸጸትበት፣ መንፈስ ቅዱስ በውስጡ የሚፈጥረውና ወደ እውነተኛ የሕይወት ለውጥ (ንስሐ) የሚመራው የተቀደሰ የልብ ስብራት ነው።
በታሪካዊው አውድ፣ ሐዋርያው ጳውሎስ ለቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን የጻፈው የመጀመሪያው ደብዳቤ እጅግ ጠንከር ያለና ስሕተታቸውን የሚያጋልጥ ነበር። ይህ ደብዳቤ አማኞቹን አሳዘናቸው፤ ነገር ግን ሐዘናቸው ቆሽመው እንዲቀሩ አላደረጋቸውም። ይልቁንም ኃጢአታቸውን አምነው፣ ተጸጽተው፣ የሕይወት እርማት እንዲያደርጉ ገፋፋቸው። ጳውሎስ ይህንን የልብ ስብራት "በእግዚአብሔር ፈቃድ የሆነ ሐዘን" ብሎ ጠራው፤ ምክንያቱም ፍጻሜው ዕርቅና ድነት ነውና።
ይህንን የእውነተኛ ሐዘንና የንስሐ ትስስር መጽሐፍ ቅዱስ በሌላ ቦታም አበክሮ ያሳየናል። የእግዚአብሔር መሥዋዕት የተሰበረ መንፈስ ነው፣ የተሰበረውንና የተዋረደውን ልብ እግዚአብሔር አይንቅም ብሎ ቃሉ ይነግረናል (መዝሙር 51:17)። እውነተኛ ንስሐ ኃጢአት መሥራትን ከመጸጸት ባለፈ፣ ከኃጢአት ዘወር ብሎ ወደ እግዚአብሔር መመለስን ያረጋግጣል።
የዚህ ቃል ጥልቅ ውጥረት በእግዚአብሔር ሐዘንና በዓለም ሐዘን መካከል ባለው ፍጹም ልዩነት ላይ ይታያል። የዓለም ሐዘን ሰው ኃጢአት ሠርቶ ሲያዝ ወይም ክብሩ ሲነካ የሚሰማው፣ መፍትሔ የሌለውና ወደ ሞትና ተስፋ መቁረጥ (እንደ ይሁዳ) የሚመራ ጸጸት ነው። በእግዚአብሔር ፈቃድ የሆነ ሐዘን ግን (እንደ ጴጥሮስ) የንስሐን እንባ አፍስሶ የእግዚአብሔርን ይቅርታ በመቀበል ወደ አዲስ ሕይወት የሚመራ ነው።
ቃሉ ለእኛም ኃጢአት ስንሠራ የሚኖረንን ምላሽ እንድንመረምር ያደርገናል። በሠራነው ጥፋት ምክንያት መንፈስ ቅዱስ ሲወቅሰን፣ ራሳችንን ከማጽደቅ ወይም ተስፋ ቆርጦ ከመደበቅ ይልቅ፣ ሐዘናችንን ወደ እውነተኛ ንስሐ ቀይረን የእግዚአብሔርን ምሕረት እንድንቀበል ተግባራዊ መመሪያ ይሰጠናል።
በማጠቃለያው፣ እውነተኛ ሐዘን የፈውስ መጀመሪያ ነው። "የዓለም ሐዘን በጸጸት ገመድ አንቆ ሲገድል፣ በእግዚአብሔር ፈቃድ የሆነ ሐዘን ግን የልብን ደጃፍ ከፍቶ የሕይወትን ንጋት ያበስራል" እንደሚባለው፣ መንፈስ ቅዱስ የሚሰጠንን ወቀሳ ተቀብለን ዘወትር በንስሐ ልንታደስ ይገባናል።