የእግዚአብሔር ቃል ስለ አምላካችን የማይለወጥ ባህርይ ሲያስተምር "መለወጥም በእርሱ ዘንድ ከሌለ በመመለስም ምክንያት ጥላ ከሌለበት ከብርሃናት አባት ይወርዳሉ" ይላል (ያዕቆብ 1:17)። እዚህ ላይ "መለወጥ የሌለበት" ማለት እግዚአብሔር በባህርዩ፣ በፍቅሩ፣ በቅድስናውና በገባው የቃል ኪዳን ተስፋ ላይ ፈጽሞ የማይለዋወጥ ፍጹም አምላክ ነው ማለት ነው።
በታሪካዊው አውድ፣ በጥንት ዘመን ሰዎች ጊዜን ለማወቅ ይጠቀሙበት የነበረው የፀሐይ ሰዓትን ነበር። የፀሐይ ብርሃን አቅጣጫውን ሲቀይር፣ ጥላውም ይረዝማል፣ ያጥራል፣ ወይም ይሽከረከራል፤ እንዲሁም በቀንና በማታ መካከል ለውጥ አለ። በተጨማሪም፣ አሕዛብ የሚያመልኩአቸው አማልክት ዛሬ የተደሰቱ ነገ ደግሞ የሚቆጡ ተለዋዋጭ ነበሩ። ያዕቆብ ይህንን የተፈጥሮና የሐሰት አምልኮ ተለዋዋጭነት በማንሳት፣ የኛ አምላክ ግን እንደ ፀሐይ ጥላ የማይሽከረከርና ሐሳቡን የማይቀይር ቋሚ አምላክ መሆኑን አወጀ።
የዚህ ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት በእግዚአብሔር ፍጹምነትና በፍጥረት ተለዋዋጭነት መካከል ነው። እኛ ሰዎች በስሜታችን፣ በአቅማችንና በውሳኔያችን እንለዋወጣለን። ፍጥረት ያረጃል ይበላሻል። እግዚአብሔር ግን ከዘላለም እስከ ዘላለም ያው ነው። የርሱ ፍቅር አይቀንስም፣ ኃይሉ አይደክምም፣ ቃሉም አይሻርም። ይህ የማይለወጥ ባህርዩ ለአማኞች እጅግ ታላቅ የደህንነት ዋስትናና የመጽናኛ መሠረት ነው።
ይህንን ታላቅ መለኮታዊ እውነት ነቢዩ ሚልክያስ ሲያረጋግጥ፣ እኔ እግዚአብሔር አልለወጥም፤ ስለዚህ እናንተ የያዕቆብ ልጆች ሆይ አልጠፋችሁም በማለት የእግዚአብሔርን ቋሚነት ከሕዝቡ መዳን ጋር አስተሳስሮታል (ሚልክያስ 3:6)። የዕብራውያን ጸሐፊም፣ ኢየሱስ ክርስቶስ ትናንትና ዛሬ እስከ ዘላለምም ያው ነው በማለት የክርስቶስን መለኮታዊና የማይለወጥ ባህርይ አበክሮ ያስተምራል (ዕብራውያን 13:8)።
ቃሉ ለእኛም በምትናወጠው ዓለም ውስጥ ጽኑ መልህቅ ይሆነናል። ዛሬ ጓደኛ ሊከዳን፣ ኢኮኖሚ ሊለወጥ፣ ጤና ሊታወክ ይችላል፤ ሆኖም የምንደገፍበት አምላክ ግን ፈጽሞ አይለወጥም። በገባው ተስፋ ቃል ታማኝ ነው። ስለዚህ በሁኔታዎች መለዋወጥ ሳንደናገጥ፣ ቋሚና ጽኑ በሆነው አምላካችን ላይ እምነታችንን ሙሉ በሙሉ ልንጥል ይገባል።
ሁሉ ነገር ሲለወጥ የማይለወጠው አምላካችን ብቻ ነው። "የፀሐይ ጥላ ቢሽከረከርም፣ የእግዚአብሔር የጸጋ ቃል ኪዳን ግን ፈጽሞ አይነቃነቅም" እንደሚባለው፣ እኛም በዚህ ጽኑ አምላክ ታምነን ዘወትር ያለ ፍርሃት ልንመላለስ ይገባል።