በአራቱ ወንጌላት (በማቴዎስ፣ ማርቆስ፣ ሉቃስና ዮሐንስ) ውስጥ የተመዘገቡት የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ የትንሣኤ ዘገባዎች፣ በአቀራረባቸውና በዝርዝር ጉዳዮቻቸው ላይ ልዩነቶች ቢታዩባቸውም፣ መሠረታዊውን እውነት ግን በሚገባ ማስታረቅና አንድነታቸውን ማሳየት ይቻላል። እነዚህ ልዩነቶች መኖራቸው የወንጌላቱን ስህተት ሳይሆን፣ ይልቁንም ዘገባዎቹ እርስ በርስ ሳይቀዳዱ በነጻነት የተጻፉ ትክክለኛ የታሪክ ምስክርነቶች መሆናቸውን የሚያረጋግጥ ጠንካራ ማስረጃ ነው። ማስታረቅ ማለት ተቃርኖን መሸፈን ሳይሆን፣ የተለያዩ ማዕዘናትን አንድ ላይ በማገጣጠም ሙሉውን ሥዕል ማየት ማለት ነው።
በታሪካዊና ሕጋዊ አውድ፣ በጥንታዊው የሕግ ሥርዓትም ሆነ በዘመናችን፣ በርካታ የዓይን ምስክሮች ስለ አንድ ታላቅ ክስተት ሲመሰክሩ፣ እያንዳንዱ ሰው ታሪኩን የሚነግረው ከራሱ አተያይና ትኩረት አንጻር ነው። ምስክሮቹ ቃል በቃል አንድ ዓይነት ሪፖርት ካቀረቡ፣ ዳኞች ምስክሮቹ አስቀድመው ተማክረው የፈጠሩት የውሸት ታሪክ ነው ብለው ይጠረጥራሉ። አራቱ ወንጌላውያን የተጠቀሙት የየራሳቸውን የመረጃ ምንጮችና ትኩረት ስለነበር፣ ስለ መላእክቱ ቁጥር፣ ስለ ሴቶቹ ማንነትና ስለ ሰዓቱ አገላለጽ የተለያየ መልክ ቢሰጡም፣ ክስተቱ ግን አንድ መሆኑን አረጋግጠዋል (1ኛ ቆሮንቶስ 15:3-4)።
ከሥነ መለኮታዊ አንጻር፣ እያንዳንዱ ወንጌላዊ የትንሣኤውን ታሪክ የጻፈው ለተለየ አድማጭና ከተለየ ሥነ መለኮታዊ ትኩረት አንጻር ነው። ማቴዎስ አይሁዳውያንን ኢየሱስ ንጉሥ መሆኑን ለማሳመን፣ ማርቆስ ሮማውያንን የክርስቶስን ኃይል ለማሳየት፣ ሉቃስ ግሪኮችን የክርስቶስን ፍጹም ሰውነት ለማስረዳት፣ ዮሐንስ ደግሞ አምላክነቱን ለማጉላት ጽፈዋል። ነገር ግን አራቱም በማያወላውል ሁኔታ የሚስማሙባቸው ሦስት ታላላቅ እውነታዎች አሉ፡ መቃብሩ ባዶ ነበር፣ መላእክት ትንሣኤውን አብስረዋል፣ እና ክርስቶስ ሕያው ሆኖ ለተከታዮቹ በአካል ታይቷል።
በዚህ የማስታረቅ ሂደት ውስጥ ያለው ውጥረት፣ አንዳንድ ተቺዎች እነዚህን ልዩነቶች እንደ ተቃርኖ ወስደው የትንሣኤውን እውነት ለማዳከም መሞከራቸው ነው። ነገር ግን የክስተቱን ቅደም ተከተል በጥንቃቄ ስናጠና ውጥረቱ ይፈታል። ለምሳሌ፣ ሴቶቹ በማለዳ ወደ መቃብር መጡ፤ ማርያም መግደላዊት ድንጋዩ ተንከባሎ ስታይ ቀድማ ወደ ጴጥሮስ ሮጠች፤ የቀሩት ሴቶች መላእክትን አይተው ተመለሱ፤ ጴጥሮስና ዮሐንስ መጡ፤ ማርያም ተመልሳ ከመቃብሩ ስታለቅስ ኢየሱስ ታያት (ዮሐንስ 20)። ይህ የጊዜ ሰሌዳ ሁሉንም ዘገባዎች ያለምንም ግጭት ያስታርቃል።
እምነታችን የተመሠረተው በተፈጠረ ተረት ላይ ሳይሆን፣ በታሪክ በተረጋገጠ፣ ልዩ ልዩ ምስክሮች ባረጋገጡትና ዓለምን በለወጠ እውነተኛ ክስተት ላይ ነው። ተቺዎች የመጽሐፍ ቅዱስን ጥቃቅን ልዩነቶች አንስተው እምነታችንን ሊያናውጡ ሲሞክሩ፣ እኛ ግን የወንጌላቱን መሠረታዊ ስምምነት በማየት ይበልጥ በእምነታችን ልንጸና ይገባል። የትንሣኤው እውነት የክርስትና የቆመበት አለት ነው (1ኛ ቆሮንቶስ 15:14)።
በማጠቃለያ፣ አራቱ የትንሣኤ ዘገባዎች እንደ አራት የተለያየ ድምፅ ያላቸው የሙዚቃ መሣሪያዎች በአንድነት ተቀናጅተው ታላቅ የድል ዜማን የሚያሰሙ ናቸው። ባዶው መቃብር የሞት መጨረሻና የሕይወት መጀመሪያ መሆኑን ያውጃሉ። እኛም ይህንን ያልተበረዘ ታሪካዊ እውነት ታጥቀን፣ የትንሣኤው ኃይል በሕይወታችን ውስጥ እንዲሠራ በመፍቀድ፣ ሕያው የሆነውን ክርስቶስን ለዓለም ሁሉ በድፍረት ልንመሰክር ይገባናል።