ስለ ክርስቶስ ዳግም ምጽዓት ቃሉ ሲያስተምር "በድንገት በቅጽበተ ዓይን በኋለኛው መለከት ሁላችን እንለወጣለን" በማለት ታላቅ መለኮታዊ ክስተትን ያበስራል (1 ቆሮንቶስ 15:52)። "በኋለኛው መለከት" የሚለው ሐረግ የዚህን ዓለም ሥርዓት ማብቂያ የሚያውጀውን፣ የሙታንን ትንሣኤ የሚጠራውንና የእግዚአብሔርን የመጨረሻ የድል ድምፅ የሚያመለክት ሰማያዊ አዋጅ ነው።
በብሉይ ኪዳን ታሪካዊ አውድ፣ መለከት (ቀንደ መለከት) ለተለያዩ ዓላማዎች ይነፋ ነበር፤ ሕዝብን ለመሰብሰብ፣ ለጦርነት ለማዘጋጀት፣ ወይም ታላላቅ በዓላትን ለማወጅ። "የኋለኛው መለከት" ጳውሎስ ሲል፣ የእግዚአብሔርን ሕዝብ ለመጨረሻ ጊዜ ወደ ሰማያዊው ርስት የሚሰበስበውንና የክርስቶስን በክብር መመለስ የሚያውጀውን የመጨረሻ የሰማይ ድምፅ መሆኑን በነገረ መለኮት ያስረዳል። ይህ ድምፅ የሞትን ጸጥታ የሚሰብር ታላቅ ኃይል አለው።
ይህንን የመለከት ድምፅ መጽሐፍ ቅዱስ በሌላ ቦታም በስፋት ይደግፈዋል። ጌታ ራሱ በትእዛዝ በመላእክትም አለቃ ድምፅ በእግዚአብሔርም መለከት ከሰማይ ይወርዳልና፣ በክርስቶስም የሞቱ አስቀድመው ይነሣሉ ብሎ ቃሉ ይነግረናል (1 ተሰሎንቄ 4:16)። ይህ የመለከት ድምፅ በሙታን ዓለም ውስጥ ሁሉ ተሰምቶ የተኙትን ቅዱሳን ወደ ሕይወት የሚያነቃቃ የመለኮት ትእዛዝ ነው።
የዚህ ጉዳይ ክብደትና ውጥረት የዓለም መጨረሻ ድንገተኛነት ላይ ይታያል። መለከቱ የሚነፋው ማንም በማያስበው ሰዓት፣ "በቅጽበተ ዓይን" ነው። የሰው ልጅ በምድራዊ ኑሮው ተወጥሮ ሳለ፣ ይህ ታላቅ ድምፅ የዓለምን ታሪክ በአንዴ ይዘጋዋል። በዚህ መለከት ጊዜ ለንስሐም ሆነ ለዝግጅት ጊዜ አይኖርም፤ ድምፁ ሲሰማ ለውጡ ወዲያውኑ ይከናወናል።
ቃሉ ለእኛም ዘወትር በመንፈሳዊ ንቃት እንድንኖር ያሳስበናል። የመጨረሻው መለከት መቼ እንደሚነፋ ስለማናውቅ፣ በየዕለቱ ልባችንን አጽድተን፣ ከዓለም እርኩሰት ተለይተን፣ ጌታችንን በክብር ለመቀበል በተዘጋጀ ሕይወት እንድንመላለስ ጥብቅ የማንቂያ ደወል ይሆንልናል።
በማጠቃለያው፣ የኋለኛው መለከት የድል አድራጊዎች አዋጅ ነው። "የዓለምን ጫጫታ የሚያስቆመውና የሞትን ደጃፍ የሚሰብረው ይህ ታላቅ መለከት፣ ለቅዱሳን የዘላለም ሕይወት ጥሪ፣ ለማያምኑ ግን የፍርድ መጀመሪያ ነው" እንደሚባለው፣ ለዚህ ጥሪ ብቁ ሆነን እንድንገኝ ዘወትር መትጋት ይገባናል።