ሐዋርያው ዮሐንስ ስለ ኢየሱስ የፈውስ ሥራ ሲመዘግብ "በኢየሩሳሌምም በበጎች በር አጠገብ በዕብራይስጥ ቤተዛታ (ቤተሳይዳ) የሚሉአት አንዲት መጠመቂያ ነበረች؛ አምስትም መመላለሻ ነበረአት" ይላል (ዮሐንስ 5:2)። በዚህ ሥፍራ ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ፣ ለሰላሳ ስምንት ዓመታት ሙሉ በበሽታ ተይዞ በአልጋ ላይ ተኝቶ የነበረውን አንድ ሽባ ሰው፣ ያለምንም የውኃ መንቀሳቀስ በቃሉ ሥልጣን ብቻ ፈውሶ አስነሳው።
በታሪካዊውና ማኅበራዊው አውድ፣ ይህች መጠመቂያ በኢየሩሳሌም ከተማ የምትገኝ ሲሆን፣ በዙሪያዋም በርካታ ድውያን፣ ዕውሮች፣ አንካሶችና ሰውነታቸው የሰለለ ሰዎች ይተኙባት ነበር። ሕዝቡ በዚያ ሥፍራ የነበረው መላእክት ወርደው ውኃውን ሲያናውጡት፣ መጀመሪያ ወደ ውኃው የገባ ሰው ከበሽታው ይፈወሳል የሚል እምነት ስለነበረው ነው። ፈውሱ የፍጥነትና የጉልበት ውድድር ስለነበረ، ደካማውና ረዳት የሌለው ሰው ለዓመታት ሳይፈወስ በዚያው ተኝቶ ይቀራል።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ የቤተሳይዳው ታሪክ የሰው ልጅን አቅም አልባነትና የሕግን ሥርዓት ድክመት ያሳያል። ሕጉ (ውኃው) ሰውን ለመፈወስ ቢችልም، የሰው ልጅ ግን በራሱ ኃይል ወደ ሕጉ ለመድረስ አቅም የለውም። ይህ የሰላሳ ስምንት ዓመት በሽተኛ የሰው ልጅን ፍጹም መንፈሳዊ ድካም ይወክላል። ኢየሱስ ወደዚህ ስፍራ መጥቶ ውኃውን ሳይጠብቅ ሰውንየውን መፈወሱ፣ መዳን የሚገኘው በሰውኛ ጥረት ሳይሆን በመለኮታዊ ጸጋና ቃል ብቻ መሆኑን ያረጋገጠበት ድንቅ ሥራ ነው።
ይህንን የመሲሑን የፈውስ ኃይል ነቢዩ ኢሳይያስ አስቀድሞ ሲተነብይ፣ በዚያን ጊዜ ዕውሮች ዓይኖቻቸው ይከፈታሉ፣ የደንቆሮችም ጆሮዎች ይከፈታሉ፤ በዚያን ጊዜ አንካሳ እንደ ሚዳቋ ይዘላል፣ የዲዳም ምላስ ይዘምራል በማለት የክርስቶስን የማዳን ሥራ ገልጾ ነበር (ኢሳይያስ 35:5-6)። ኢየሱስ ይህንን ትንቢት በተግባር በማዋል የሕይወት ውኃ ራሱ መሆኑን ለሕዝቡ አሳይቷል።
ቃሉ ለእኛም ተስፋችንን በሰው ላይ እንዳናደርግ ታላቅ ማሳሰቢያ ይሰጠናል። በሽተኛው "ውኃው በተናወጠ ጊዜ በመጠመቂያይቱ ውስጥ የሚያኖረኝ ሰው የለኝም" ብሎ እንዳለቀሰ ሁሉ፣ እኛም በችግራችን ጊዜ ሰዎችን ተስፋ ካደረግን ማዘናችን አይቀርም። ነገር ግን ከሁኔታዎች በላይ የሆነው ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ፣ የሰውን እርዳታ ሳያስፈልገው በቃሉ ሥልጣን ብቻ ታላቅ ፈውስን ሊሰጠን ይችላል።
የክርስቶስ ቃል የሰውን ልማድ ሰብሮ ይፈውሳል። "የሰው ልጅ የውኃን መናወጥ ሲጠብቅ፣ የሕይወት ውኃ የሆነው ጌታ ግን በቃሉ ብቻ የዘመናትን እስራት ይፈታል" እንደሚባለው፣ እኛም ችግራችንን ሁሉ ለርሱ አሳልፈን በመስጠት ዘወትር በእምነትና በጸጋው ልንመላለስ ይገባል።