ሐዋርያው ጳውሎስ የሰውን አእምሯዊና መንፈሳዊ ውድቀት ሲያጠቃልል፣ "እግዚአብሔርን ለማወቅ ባልወደዱት መጠን፣ እግዚአብሔር ለማይገባው ሥራም ለማይረባ አእምሮ አሳልፎ ሰጣቸው" በማለት ይገልጻል (ሮሜ 1:28)። "የማይረባ" ወይም የተጣለ አእምሮ የሚለው ቃል በግሪኩ "አዶኪሞስ" ሲሆን፣ ትርጉሙም ተፈትኖ የወደቀ፣ ዋጋ የሌለው፣ ብቁ ያልሆነና ትክክለኛውን ውሳኔ መስጠት የማይችል የተበላሸ አእምሮ ማለት ነው። ይህ አእምሮ በበጎና በክፉ መካከል ያለውን ልዩነት መለየት አቅቶት በጨለማ የተዋጠ ነው።
በዘመኑ የነበረውን የታሪክና የፍልስፍና አውድ ስንመለከት፣ የሰው ልጅ አእምሮ በግሪኮች ዘንድ እንደ ታላቅ መለኮታዊ መሪ ይቆጠር ነበር። አእምሮ ጤናማ ከሆነ ሰው ትክክለኛ ሕይወት ይመራል ብለው ያምኑ ነበር። ነገር ግን ጳውሎስ ይህ አእምሮ ከእውነተኛው ፈጣሪ ሲለይ እንዴት ወደ ሞኝነት እንደሚቀየር ያሳያል። እግዚአብሔርን ከዕውቀት ገበታ በማስወጣት ራሳቸውን የቻሉ የመሰላቸው ሰዎች፣ አእምሯቸው ስለጎደፈ የማይገባውንና የተከለከለውን ኃጢአት ያለ አንዳች እፍረት ወደ ማድረግ ተሸጋገሩ። አእምሮ ከፈጣሪው ውጪ እውነትን ማግኘት አይችልም።
በነገረ መለኮት ትምህርት፣ የማይረባ አእምሮ ኃጢአት በሰው ልጅ ላይ ያመጣውን ሁለንተናዊ ውድቀት በግልጽ ያሳያል። ኃጢአት የሰውን ሥጋ ብቻ ሳይሆን፣ የማሰብ፣ የማመዛዘንና የመወሰን አቅሙን ጭምር አበላሽቶታል። ጳውሎስ በሌላ ስፍራ "ልቡናቸው ጨለመ፣ በእነርሱም ባለማወቅ ምክንያት ከእግዚአብሔር ሕይወት ርቀዋል" በማለት ይህንኑ እውነት ያጠናክራል (ኤፌ 4:18)። አእምሮ የማይረባ ሲሆን፣ ክፉውን መልካም፣ መልካሙን ደግሞ ክፉ እያለ ይጠራል፤ የሥነ ምግባር ሚዛኑ ሙሉ በሙሉ ይዛባል (ኢሳ 5:20)።
ይህ የተጣለ አእምሮ የሚፈጥረው አደጋ በግለሰብ ደረጃ ብቻ የሚቆም አይደለም። ጳውሎስ በመቀጠል እንደዘረዘረው፣ ይህ አእምሮ በዓመፃ፣ በግድያ፣ በክፋት፣ በምቀኝነትና በማታለል የተሞላ ማኅበረሰብ ይፈጥራል። ሰዎች ኃጢአት መሥራት ብቻ ሳይሆን ኃጢአትን እንደ ጽድቅ ይቆጥራሉ፤ በክፋትም ሥራ የሚተባበሩትን ያወድሳሉ። የእግዚአብሔርን እውነት ስለጠሉ፣ እግዚአብሔርም ማመዛዘን ለማይችል የውሸት አእምሮ አሳልፎ ይሰጣቸዋል። ይህ የሕሊና መደንዘዝ በእግዚአብሔር ላይ የማመጽ የመጨረሻው መራራ ፍሬ ነው።
ቃሉ ለእኛም አእምሯችንን የመጠበቅን ታላቅ ኃላፊነት ያስተምረናል። ዛሬም ቢሆን የዓለም አስተሳሰብ እግዚአብሔርን በማግለል ላይ የተመሠረተ በመሆኑ፣ ወደማይረባ አእምሮ እያመራ ነው። ክርስቲያኖች "በአእምሯችሁ መታደስ ተለወጡ እንጂ ይህን ዓለም አትምሰሉ" የተባለውን መለኮታዊ ትእዛዝ አጥብቀው መያዝ አለባቸው (ሮሜ 12:2)። የእግዚአብሔር ቃል ዘወትር አእምሯችንን ካላጠበውና ካላደሰው፣ እኛም የዓለምን ክፉ አስተሳሰብ ተቀብለን ልንስት እንችላለን።
በማጠቃለያ፣ የማይረባ አእምሮ ማለት እግዚአብሔርን ባለመቀበሉ ምክንያት ብርሃኑን ያጣና በኃጢአት የተበላሸ አስተሳሰብ ነው። "እግዚአብሔርን የማያከብር አእምሮ፣ ብርሃኑን እንዳጣ መርከብ በኃጢአት ማዕበል መገፋቱ አይቀርም" እንደሚባለው፣ ጤናማና ማስተዋል ያለው አእምሮ የሚገኘው በክርስቶስ ኢየሱስ ውስጥ በመኖር ብቻ ነው። እያንዳንዱ ክርስቲያን አእምሮውን ለክርስቶስ ቃልና ለመንፈስ ቅዱስ ምሪት በማስገዛት ራሱን ከጥፋት ሊጠብቅ ይገባዋል።