ስድስተኛው መልአክ መለከቱን በሚነፋበት ጊዜ ዮሐንስ ያየውን ራእይ ሲገልጽ "ስድስተኛውም መልአክ ነፋ፤ በእግዚአብሔርም ፊት ካለው ከወርቁ መሠዊያ ቀንዶች አንድ ድምፅ ሰማሁ" ይለናል (ራእይ 9፡13)። "የወርቅ መሠዊያ" በሰማያዊው መቅደስ ውስጥ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ለፊት የሚገኝ፣ የቅዱሳን ጸሎትና ልመና እንደ ዕጣን ወደ እግዚአብሔር የሚቀርብበት እጅግ የከበረ መንፈሳዊ ሥፍራ ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ ዳራ፣ የወርቅ መሠዊያ በብሉይ ኪዳን የሙሴ ድንኳንና የሰሎሞን ቤተ መቅደስ ውስጥ ከነበሩት ንዋያተ ቅድሳት አንዱ ነበረ። ይህ መሠዊያ የሚገኘው ወደ ቅድስተ ቅዱሳኑ ከሚያስገባው መጋረጃ ፊት ለፊት ሲሆን፣ ካህናቱ በየዕለቱ ማለዳና ማታ የዕጣን መሥዋዕት ያቀርቡበት ነበር (ዘጸአት 30፡1-8)። ዮሐንስ በራእዩ ያየው ምድራዊውን ሳይሆን፣ የምድራዊው ጥላ የነበረውን አምሳያ፣ እውነተኛውን ሰማያዊ የወርቅ መሠዊያ ነው።
በነገረ መለኮት ጥናት፣ የወርቅ መሠዊያ የቅዱሳንን ጸሎት ኃይል ያሳያል። በራእይ 8፡3 ላይ አንድ መልአክ የወርቅ ጥና ይዞ የቅዱሳንን ሁሉ ጸሎት በዙፋኑ ፊት ባለው በወርቁ መሠዊያ ላይ ጨመረው። ይህ የሚያሳየው አማኞች በምድር ላይ ሆነው የሚያቀርቡት ጸሎት አየር ላይ በንኖ እንደማይጠፋ፣ ነገር ግን በሰማይ በሚገኘው የእግዚአብሔር መሠዊያ ላይ እንደከበረ መሥዋዕት ተከማችቶ እንደሚቆይ ነው። ከዚህ መሠዊያ ቀንዶች የወጣው ድምፅ የእግዚአብሔርን የፍርድ እርምጃ ያስነሳል።
በዚህ ክስተት ውስጥ ታላቅ መንፈሳዊ ውጥረት እናያለን። በምድር ላይ የተጨቆኑ፣ የተገደሉና ፍትሕ ያጡ አማኞች በጩኸት ወደ እግዚአብሔር ሲጸልዩ، ዓለም ዝምታን የመረጠች ይመስላል። ነገር ግን የቅዱሳን ጸሎት በወርቁ መሠዊያ ላይ ከእግዚአብሔር ዙፋን ፊት ሲደርስ፣ መልሱ ምድርን የሚያናውጥ የፍርድ መለከት ሆኖ ይመለሳል። የእግዚአብሔር ፍርድ በክፉዎች ላይ የሚወርደው ከዚህ የጸሎት መሠዊያ በሚወጣው ትእዛዝ መሆኑ የጸሎትን ኃይል ያሳያል።
የሰው ልጅ ጸሎቱ መልስ የዘገየ ሲመስለው ተስፋ የመቁረጥ አዝማሚያ አለው። \’እግዚአብሔር ይሰማኛል ወይ?\’ ብሎ ይጠይቃል። ነገር ግን የወርቅ መሠዊያው ራእይ እያንዳንዱ የእምነት ጸሎትና የእንባ ጩኸት በእግዚአብሔር ፊት ዋጋ እንዳለው ያረጋግጥልናል። ጸሎታችን መለኮታዊውን ዓለም የማንቀሳቀስና የእግዚአብሔርን ፍትሕ ወደ ምድር የማምጣት ታላቅ ኃይል አለው።
ቃሉ ለእኛም ጸሎታችን በእግዚአብሔር ፊት እጅግ የከበረ መሆኑን አውቀን، ያለ ማቋረጥ በእምነት እንድንጸልይ ያሳስበናል። "ጸሎቴን በፊትህ እንደ ዕጣን ተቀበልልኝ፥ እጅን ማንሣትም እንደ ሠርክ መሥዋዕት ትሁን" እንደሚለው ቃሉ (መዝሙር 141፡2)፣ እኛም ዘወትር ልመናችንን በክርስቶስ ስም ወደ ሰማያዊው መሠዊያ ልናሳርግ ይገባናል።