ሐዋርያው ዮሐንስ ስለ አዲሲቱ ኢየሩሳሌም ከተማ ውበት ሲገልጽ "የከተማይቱም ቅጥር መሠረት በልዩ ልዩ የከበረ ድንጋይ አጊጦ ነበር፤ ፊተኛው መሠረት ኢያስጲድ… ሁለተኛው ሰንፔር… ሦስተኛው ኬልቄዶን…" በማለት አሥራ ሁለት ልዩ ልዩ ማዕድናትን ይዘረዝራል (ራእይ 21፡19-20)። "ልዩ ልዩ የከበረ ድንጋይ" የሚያመለክተው የእግዚአብሔርን ከተማ ወደር የለሽ ክብር، ዘላለማዊ ጽናት، እንዲሁም በቅዱሳን ሕይወት ውስጥ የሚንጸባረቀውን የእግዚአብሔርን መለኮታዊ ባሕሪ ብዝኃነትና ውበት ነው።
በታሪካዊና መጽሐፍ ቅዱሳዊ ዳራ፣ ይህ የከበሩ ድንጋዮች ዝርዝር በብሉይ ኪዳን ሊቀ ካህናቱ በደረቱ ላይ ከሚያደርገው የፍርድ ኪስ ጋር ፍጹም ቁርኝት አለው (ዘጸአት 28፡17-21)። በሊቀ ካህናቱ ልብስ ላይ ያሉት አሥራ ሁለቱ ድንጋዮች አሥራ ሁለቱን የእስራኤል ነገዶች ይወክሉ ነበር። በአዲሲቱ ኢየሩሳሌም እነዚህ ድንጋዮች የከተማዋ መሠረት መሆናቸው، እግዚአብሔር ሕዝቡን ምን ያህል እንደሚያከብራቸውና ቤተ ክርስቲያንም በሐዋርያት መሠረትነት ላይ መታነጿን ያረጋግጣል።
በነገረ መለኮት ጥናት፣ የከበሩ ድንጋዮች በራሳቸው ብርሃን አያመነጩም፤ ነገር ግን ብርሃን ሲያርፍባቸው ቀለማቸውን አጉልተው ያንጸባርቃሉ። በተመሳሳይ የቅዱሳን ሕይወት የራሱ የሆነ ጽድቅ የለውም፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ክብር (የክርስቶስ ብርሃን) በእኛ ላይ ሲያርፍ، የእግዚአብሔርን የተለያዩ የጸጋ ባሕሪያት አጉልተን እናንጸባርቃለን። አንዱ ድንጋይ ከሌላው እንደሚለይ ሁሉ፣ እያንዳንዱ አማኝም የራሱ የሆነ ልዩ መንፈሳዊ ውበትና ስጦታ አለው። ይህ ልዩነት ከተማዋን (ቤተ ክርስቲያንን) ፍጹም ውብ ያደርጋታል።
በዚህ ሥዕላዊ መግለጫ ውስጥ ትልቅ መንፈሳዊ ውጥረት እናያለን። የምድር ከተሞች የሚገነቡት በጭቃ፣ በድንጋይና በላብ ሲሆን، አንዳንዴም በግፍ ደም ላይ ይመሠረታሉ። ይፈርሳሉ، ያረጃሉም። ነገር ግን እግዚአብሔር የሠራው ከተማ መሠረቱ ፈጽሞ በማያረጅና በማይበላሽ የከበረ ድንጋይ ነው። የሰው ልጅ ሥራ ጊዜያዊ ሲሆን، እግዚአብሔር ያዘጋጀልን መኖሪያ ግን ዘላለማዊና እጅግ የከበረ ነው።
የሰው ልጅ በምድር ላይ የከበሩ ድንጋዮችን በጣት ቀለበት ወይም በአንገት ሐብል ላይ አድርጎ ይኮራባቸዋል። እግዚአብሔር ግን እነዚህን በምድር ላይ እጅግ ውድ የሆኑ ማዕድናት، በሰማያዊቷ ከተማ ለሕንጻ መሠረትነት ይጠቀምባቸዋል። ይህ የእግዚአብሔርን መንግሥት ታላቅነትና በምድር ላይ የምንኮራበት ሀብት በሰማይ ምን ያህል ተራ እንደሆነ የሚያስተምር ትሕትና ነው።
ቃሉ ለእኛም እኛ ራሳችን በእግዚአብሔር ቤት ውስጥ እንደ የከበረ ድንጋይ መሆናችንን አውቀን፣ የክርስቶስን ብርሃን ዘወትር እንድናንጸባርቅ ያሳስበናል። "እናንተ ደግሞ እንደ ሕያዋን ድንጋዮች ሆናችሁ፥ በኢየሱስ ክርስቶስ ለእግዚአብሔር ደስ የሚያሰኝ መንፈሳዊ መሥዋዕትን ታቀርቡ ዘንድ ቅዱሳን ካህናት እንድትሆኑ መንፈሳዊ ቤት ለመሆን ተሠሩ" እንደሚለው ቃሉ (1ኛ ጴጥሮስ 2፡5)፣ እኛም በቅድስና ሕይወት እየኖርን የእግዚአብሔርን መቅደስ ልናስጌጥ ይገባናል።