በራእይ 2፡17 ላይ የተጠቀሰው የተሰወረ መና ምንድን ነው?

ጌታ ኢየሱስ ለጴርጋሞን ቤተ ክርስቲያን ባስተላለፈው የተስፋ ቃል "ድል ለነሣው ከተሰወረው መና እሰጠዋለሁ" በማለት እጅግ ድንቅ የሆነ ሰማያዊ ሽልማት ቃል ይገባል (ራእይ 2፡17)። "የተሰወረ መና" የሚያመለክተው ኢየሱስ ክርስቶስን ራሱንና፣ ከእርሱ ጋር በሚኖረን የጠበቀ መንፈሳዊ ኅብረት አማካኝነት የምናገኘውን የነፍስ እርካታ፣ መንፈሳዊ መገበንና የዘላለም ሕይወትን ነው። ይህ መና ለዓለም የማይታይ ነገር ግን ለአማኞች የተገለጠ ሰማያዊ በረከት ነው።

በታሪካዊና መጽሐፍ ቅዱሳዊ ዳራ፣ መና እስራኤላውያን በምድረ በዳ ሲጓዙ እግዚአብሔር ከሰማይ ያዘነበለላቸው መለኮታዊ ምግብ ነበረ። ከዚህ መና የተወሰነው በወርቅ ሙዳይ ተደርጎ በእግዚአብሔር ፊት በቅድስተ ቅዱሳን ውስጥ በሚገኘው የቃል ኪዳኑ ታቦት ውስጥ ተሰውሮ እንዲቀመጥ ታዝዞ ነበር (ዘጸአት 16፡33፣ ዕብራውያን 9፡4)። በጴርጋሞን ከተማ ያሉ ክርስቲያኖች ለጣዖት የታረደውን ርኩስ ምግብ (የኒቆላውያንን ግብዣ) ሲቃወሙ፣ ጌታ ደግሞ በምላሹ ቅዱስ የሆነውንና የተሰወረውን ሰማያዊ መና እንደሚያበላቸው ቃል ገባላቸው።

በነገረ መለኮት ጥናት፣ ጌታ ኢየሱስ በዮሐንስ ወንጌል ላይ "የሕይወት እንጀራ እኔ ነኝ፤ አባቶቻችሁ በምድረ በዳ መና በሉ ሞቱም… ከሰማይ የወረደ ሕያው እንጀራ እኔ ነኝ" በማለት እውነተኛው መና እርሱ ራሱ መሆኑን አስተምሯል (ዮሐንስ 6፡48-51)። ስለዚህ የተሰወረውን መና መብላት ማለት የክርስቶስን ሕይወት መካፈልና በእርሱ ጸጋ መርካት ማለት ነው። ይህ በረከት ከዓለም ርካሽ ደስታ ለተለዩና ራሳቸውን ለክርስቶስ ላስገዙ ብቻ የተሰወረና የተጠበቀ ነው።

በዚህ አውድ ውስጥ ትልቅ መንፈሳዊ ውጥረት እናያለን። ዓለም በጣዖት በዓላትና በኃጢአት ግብዣዎች አማኞችን ለማስደሰት ትጠራለች። ክርስቲያኖች ይህንን ግብዣ ሲቃወሙ፣ በምድር ላይ የተራቡና የተገለሉ ሊመስሉ ይችላሉ። ነገር ግን ጌታ የሚያረጋግጥላቸው፣ ምድራዊውን ርኩሰት ሲተዉ፣ እጅግ የከበረውንና ነፍስን ለዘላለም የሚያረካውን ሰማያዊ ማዕድ በክብር እንደሚቋደሱ ነው።

የሰው ልጅ ነፍስ ዘወትር ትራባለች፣ ትጠማለችም። ይህንን ረሃብ በዓለማዊ ሥኬትና በኃጢአት ለማርካት መሞከር ከንቱ ድካም ነው። እውነተኛው እርካታ ያለው የተሰወረውን መና በማግኘት፣ ማለትም ከክርስቶስ ጋር ጥልቅ የሆነ የጸሎትና የቃሉ ኅብረት በማድረግ ውስጥ ነው። ዓለም ይህንን መና አታውቀውም፤ ነገር ግን ድል ለነሱት የሕይወታቸው ብርታት ነው።

ቃሉ ለእኛም የዓለምን ርካሽና ርኩስ ደስታ ንቀን፣ ነፍሳችንን በእውነተኛው የሕይወት እንጀራ በክርስቶስ ኢየሱስ እንድናረካ ያሳስበናል። "ወደ እኔ የሚመጣ ከቶ አይራብም በእኔ የሚያምንም ሁልጊዜ ከቶ አይጠማም" እንደሚለው ቃሉ (ዮሐንስ 6፡35)፣ እኛም ዘወትር ነፍሳችንን በተሰወረው መና ልንመግብ ይገባናል።