የራእይ መጽሐፍ የእግዚአብሔርን የፍርድ መጽሐፍ ለመክፈት "በጉ ከሰባቱ ማኅተም አንዱን በፈታ ጊዜ አየሁ" በማለት ታላቁን ክስተት ይጀምራል (ራእይ 6:1)። ሰባቱ ማኅተሞች በመጨረሻው ዘመን በምድር ላይ የሚፈጸሙትን ተከታታይ የፍርድ ክስተቶች፣ የሰው ልጅን ኃጢአት ውጤቶች፣ እና የእግዚአብሔርን መለኮታዊ ጣልቃ ገብነት የሚያሳዩ ናቸው። እነዚህ ማኅተሞች ማንም ሊከፍታቸው የማይችል፣ በክርስቶስ (በበጉ) ብቻ የተፈቱ የዓለም የፍጻሜ አጀንዳዎች ናቸው።
በታሪካዊው አውድ፣ የመጀመሪያዎቹ አራት ማኅተሞች ሲፈቱ "አራቱ የአፖካሊፕስ ፈረሰኞች" ይወጣሉ። አንደኛው (ነጭ ፈረስ) ሐሰተኛውን ሰላምና የክርስቶስ ተቃዋሚን፤ ሁለተኛው (ቀይ ፈረስ) ደም መፋሰስንና ጦርነትን፤ ሦስተኛው (ጥቁር ፈረስ) ከባድ ረሃብንና የኢኮኖሚ ቀውስን፤ አራተኛው (ሐመር/አረንጓዴ ፈረስ) ደግሞ ቸነፈርንና የጅምላ ሞትን ያመለክታሉ። እነዚህ ታሪካዊ ክስተቶች የሰው ልጅ እግዚአብሔርን ሲክድ በገዛ ራሱ ላይ የሚያመጣቸው አሰቃቂ መዘዞች ናቸው።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ አምስተኛው ማኅተም ሲፈታ በእምነታቸው ምክንያት የታረዱት ቅዱሳን ነፍሳት (ሰማዕታት) በመሠዊያው ሥር ሆነው "እስከ መቼ ድረስ አትፈርድም?" ብለው ሲጮኹ ያሳያል። ስድስተኛው ማኅተም ታላቅ የመሬት መንቀጥቀጥ፣ የፀሐይ መጨለምና የተፈጥሮ መዛባት የሚያመጣ ሲሆን፣ ይህም የጌታን ታላቅ የቁጣ ቀን መድረስ ያበስራል። ሰባተኛው ማኅተም ሲፈታ ግን፣ ለግማሽ ሰዓት በሰማይ ጸጥታ ይሆናል (ራእይ 8:1)፤ ይህም ለሚቀጥለው የከፋ ፍርድ (ለመለከቶቹ) የሚደረግ አስፈሪ ዝግጅት ነው።
ይህንን የማኅተም ፍርድ ጌታ ኢየሱስ በደብረ ዘይት ተራራ ላይ ካስተማረው ትምህርት ጋር ፍጹም ይስማማል። ሕዝብ በሕዝብ ላይ መንግሥትም በመንግሥት ላይ ይነሣልና፣ ራብም ቸነፈርም የምድርም መናወጥ በልዩ ልዩ ስፍራ ይሆናል በማለት የማኅተሞቹን ክስተት አስቀድሞ ተናግሮታል (ማቴዎስ 24:7)። የዕብራውያን ጸሐፊም፣ ጌታ አምላካችን የሚያጠፋ እሳት ነውና በማለት የእግዚአብሔርን የፍርድ ቁጣ አበክሮ ያረጋግጣል (ዕብራውያን 12:29)።
ቃሉ ለእኛም ዓለም ወዴት እየሄደች እንደሆነ ግልጽ እይታ ይሰጠናል። የዓለም ፖለቲካ፣ ጦርነትና ኢኮኖሚ ከእግዚአብሔር የፍርድ ማኅተም ውጭ አይደሉም። ዛሬ የምናያቸው ቀውሶች የነዚህ ማኅተሞች መከፈት ማሳያዎች ሊሆኑ ስለሚችሉ፣ በምድር ላይ ካለው ጊዜያዊ ደህንነት ይልቅ በክርስቶስ ላይ ያለንን እምነት አጥብቀን መያዝ አለብን። ማኅተሙን በፈታው በጌታ እጅ ውስጥ መሆን ብቸኛው የመዳን ዋስትናችን ነው።
የሰው ልጅ ኃጢአት መዘዙ ሞትና ጥፋት ነው። "ማኅተሞቹ ሲፈቱ የሰው ልጅ የገዛ ክፋቱ ፍሬ ይጋለጣል፣ ነገር ግን በበጉ ደም የተሸፈነ ነፍስ ከቁጣው ያመልጣል" እንደሚባለው፣ እኛም ራሳችንን አዘጋጅተን ዘወትር በቅድስና ልንመላለስ ይገባል።