በራእይ መጽሐፍ የተጠቀሱት ሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት ምንን ይወክላሉ?

በራእይ መጽሐፍ መክፈቻ ላይ ዮሐንስ "የምታየውን በመጽሐፍ ጽፈህ ወደ ኤፌሶንና ወደ ሰምርኔስ ወደ ጴርጋሞንም ወደ ትያጥሮንም ወደ ሰርዴስም ወደ ፊላደልፊያም ወደ ሎዶቅያም በእስያ ወዳሉት ወደ ሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት ላክ" የሚል መለኮታዊ ትእዛዝ ይቀበላል (ራእይ 1፡11)። ሰባት ቁጥር በመጽሐፍ ቅዱስ የሙላትና የፍጽምና ምልክት በመሆኑ፣ እነዚህ አብያተ ክርስቲያናት በሁሉም ዘመንና በሁሉም ሥፍራ ያለችውን አጠቃላይ የክርስቶስን ቤተ ክርስቲያን ሙሉነት ይወክላሉ።

በታሪካዊና ጂኦግራፊያዊ ዳራ፣ እነዚህ ሰባቱ ከተሞች በመጀመሪያው ክፍለ ዘመን በትንሿ እስያ (የአሁኗ ቱርክ) የነበሩ፣ በተጨባጭ የሚገኙ እውነተኛ አብያተ ክርስቲያናት ናቸው። ጂኦግራፊያዊ አቀማመጣቸውም የሮማውያን የፖስታ መልእክት የሚተላለፍበትን ክብ መስመር የተከተለ ነበር። እያንዳንዳቸው በዘመናቸው የነበረባቸውን የፖለቲካ ጭቆና፣ የጣዖት አምልኮ ፈተናና ውስጣዊ የቅድስና ውድቀት የሚያንጸባርቅ የየራሳቸው የሆነ የተለየ ታሪካዊ ሁኔታ ነበራቸው።

በነገረ መለኮት ጥናት፣ እነዚህ አብያተ ክርስቲያናት የማንኛውም ዘመን ቤተ ክርስቲያን መንፈሳዊ ሁኔታ መስተዋቶች ናቸው። ለምሳሌ ኤፌሶን የቀደመ ፍቅርዋን የተወች፣ ሰምርኔስ መከራን የተቀበለች፣ ጴርጋሞን ከዓለም ጋር የተጋባች፣ ትያጥሮን ሐሰትን የታገሠች፣ ሰርዴስ በስም ሕያው ሆና በሥራ የሞተች፣ ፊላደልፊያ በታማኝነት የጸናች፣ እንዲሁም ሎዶቅያ የለበጠች ቤተ ክርስቲያንን መንፈሳዊ ገጽታዎች ያሳያሉ። የትኛውም የአጥቢያ ቤተ ክርስቲያን ከእነዚህ በአንዱ መመደቡ አይቀርም።

በዚህ አውድ ውስጥ ትልቅ መንፈሳዊ ውጥረት አለ። ጌታ እያንዳንዱን ቤተ ክርስቲያን "ሥራህን አውቃለሁ" በማለት የሚመረምረው፣ ውጫዊውን ሃይማኖታዊ ልምምድ ሳይሆን የልብን እውነተኛ ሚዛን ነው። ቤተ ክርስቲያን በሰዎች ፊት ሕያውና ስኬታማ መስላ ልትታይ ትችላለች (እንደ ሰርዴስ)፣ ነገር ግን በእግዚአብሔር ፊት የሞተች ልትሆን ትችላለች። በተቃራኒው በዓለም ፊት ምስኪንና የተጨቆነች (እንደ ሰምርኔስ)፣ በእግዚአብሔር ዘንድ ግን ባለጸጋ ልትሆን ትችላለች።

የሰው ልጅ ዘወትር ራሱን መገምገም አለበት። እነዚህ ሰባቱ መልእክቶች ለጥንቶቹ አማኞች ብቻ የተጻፉ ታሪካዊ ሰነዶች ሳይሆኑ፣ ዛሬም እኛ ራሳችንን እንድንመረምርባቸው የተሰጡ ሕያው ቃላት ናቸው። ጌታ ሲገሥጽ በፍቅር ለማስተካከል እንጂ ለማጥፋት አይደለም። "መንፈስ ለአብያተ ክርስቲያናት የሚለውን ጆሮ ያለው ይስማ" የሚለው ቃል، መልእክቱ ለግለሰብ አማኞች ሁሉ ጭምር መሆኑን ያረጋግጣል።

ቃሉ ለእኛም ቤተ ክርስቲያናችንም ሆነች የግል ሕይወታችን በምን ዓይነት መንፈሳዊ ሁኔታ ላይ እንዳለ በእግዚአብሔር ቃል ሚዛን እንድንመረምር ያሳስበናል። "ፍርድ ከእግዚአብሔር ቤት ተነስቶ የሚጀመርበት ጊዜ ደርሶአልና" እንደሚለው ቃሉ (1ኛ ጴጥሮስ 4፡17)፣ እኛም ዘወትር ንስሐ እየገባን የክርስቶስን ደስ የሚያሰኝ ሕይወት ለመኖር ራሳችንን ልናዘጋጅ ይገባናል።