በራእይ መጽሐፍ የተጠቀሱት ሃያ አራቱ ሽማግሌዎች እነማን ናቸው?

ሐዋርያው ዮሐንስ የእግዚአብሔርን ዙፋን ክብር በተመለከተበት ራእይ ውስጥ "በዙፋኑ ዙሪያም ሃያ አራት ዙፋኖች ነበሩ፥ በዙፋኖቹም ላይ ነጭ ልብስ ለብሰው በራሳቸውም የወርቅ አክሊል ደፍተው ሃያ አራት ሽማግሌዎች ተቀምጠው አየሁ" በማለት የሰማይን አምልኮ ሥርዓት ይገልጻል (ራእይ 4፡4)። እነዚህ "ሃያ አራት ሽማግሌዎች" ሰማያዊ መላእክትን ሳይሆን፣ በክርስቶስ ደም ተዋጅተው የከበሩትን አጠቃላይ የእግዚአብሔርን ሕዝብ (ቤተ ክርስቲያንን) የሚወክሉ የተዋጁ ቅዱሳን ናቸው።

በታሪካዊና አውዳዊ የትርጉም አቅጣጫ፣ ቁጥር ሃያ አራት በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የውክልና ትርጉም አለው። በብሉይ ኪዳን ንጉሥ ዳዊት ካህናቱን በሃያ አራት ምድብ (ክፍል) ከፍሎ ይመደብ ነበር፤ እያንዳንዱም ክፍል መላውን የእስራኤል ሕዝብ ወክሎ በእግዚአብሔር ፊት ያገለግል ነበር (1ኛ ዜና መዋዕል 24)። በተመሳሳይ፣ በራእይ መጽሐፍ ያሉት ሃያ አራት ሽማግሌዎች አሥራ ሁለቱን የብሉይ ኪዳን የእስራኤል ነገድ አባቶችና አሥራ ሁለቱን የአዲስ ኪዳን የክርስቶስ ሐዋርያት በአንድነት የያዘ የብሉይና የአዲስ ኪዳን ቅዱሳን ፍጹም ውክልና ነው።

በነገረ መለኮት ጥናት፣ እነዚህ ሽማግሌዎች የለበሱት ነጭ ልብስ የክርስቶስን ጽድቅና ቅድስና ያሳያል፤ የደፉት የወርቅ አክሊል ደግሞ በድል አድራጊነት ያገኙትን ሰማያዊ ሽልማት ያመለክታል። መላእክት ዙፋን ላይ ተቀምጠው ወይም አክሊል ደፍተው አናያቸውም። ነገር ግን እግዚአብሔር ለሰው ልጅ የሰጠው ታላቅ የጸጋ ተስፋ፣ ከክርስቶስ ጋር እንዲነግሥና በመንግሥቱ ዙፋን ላይ አብሮ እንዲቀመጥ መሆኑን እነዚህ ሽማግሌዎች ሕያው ምስክር ናቸው (ራእይ 3፡21)።

በዚህ ራእይ ውስጥ አስደናቂ የሆነ መንፈሳዊ ውጥረት እናያለን። የሰው ልጅ በምድር ላይ ከትቢያ የተፈጠረ፣ ደካማና ኃጢአተኛ ነበረ። ነገር ግን በእግዚአብሔር ጸጋ ጸድቆ በሰማይ ዙፋን ላይ ተቀምጦ፣ በመላእክት እንኳ ያልተሰጠውን የክብር አክሊል ደፍቶ ይታያል። ሆኖም ይህን ክብር አግኝተው ዝም ብለው አይቀመጡም፤ ዘወትር ከዙፋኑ ወርደው አክሊላቸውን በበጉ ፊት እየጣሉ አምልኳቸውን ይቀጥላሉ። እውነተኛ ክብር ራስን ለእግዚአብሔር ዝቅ በማድረግ ውስጥ ይገለጻል።

እነዚህ ሽማግሌዎች በእጃቸው በገናና የቅዱሳን ጸሎት የሆነውን ዕጣን የሞላበትን የወርቅ ዕቃ ይዘዋል (ራእይ 5፡8)። ይህም የተዋጀው የሰው ልጅ በሰማይ የሚያከናውነው ዋነኛ ሥራ አምልኮና ምልጃ መሆኑን ያሳያል። ምድራዊው ቤተ ክርስቲያን በሥቃይና በስደት ውስጥ ስታልፍ፣ ሰማያዊው ቤተ ክርስቲያን (ሃያ አራቱ ሽማግሌዎች) በእግዚአብሔር ዙፋን ፊት በክብር ቆመው የድልን መዝሙር ይዘምራሉ።

ቃሉ ለእኛም ምንም ዓይነት ምድራዊ ውርደት ቢገጥመንም፣ መድረሻችን በእግዚአብሔር ዙፋን ዙሪያ ከቅዱሳን ጋር በክብር መቀመጥ መሆኑን አውቀን በተስፋ እንድንጸና ያሳስበናል። "ነገር ግን የተመረጠ ትውልድ፥ የንጉሥ ካህናት፥ ቅዱስ ሕዝብ፥ ለርስቱ የተለየ ወገን ናችሁ" እንደሚለው ቃሉ (1ኛ ጴጥሮስ 2፡9)፣ እኛም ሰማያዊ ክብራችንን አስበን በቅድስናና በአምልኮ ሕይወት ዘወትር ልንመላለስ ይገባናል።