የእግዚአብሔር ቃል ሦስተኛው መለከት ሲነፋ የሚመጣውን መቅሠፍት ሲገልጽ "የኮከቡም ስም እሬት ይባላል። የውኃውም ሲሶ እሬት ሆነ፣ ውኃውም መራራ ስለ ሆነ ከውኃው የተነሣ ብዙ ሰዎች ሞቱ" ይላል (ራእይ 8:11)። "እሬት" (በግሪኩ አፕሲንቶስ) ማለት እጅግ የሚመር፣ የሚያስጠላ ጣዕም ያለውና ሰውን የሚመርዝ ዕፅዋት ነው። ይህ ስም ከሰማይ ለወደቀው ኮከብ የተሰጠው፣ በምድር ላይ ባሉ የንጹሕ ውሃ ምንጮች ላይ የሚያመጣውን የመርዝና የሞት ፍርድ ለማመልከት ነው።
በታሪካዊውና ባህላዊው የብሉይ ኪዳን አውድ፣ እሬት የሐዘን፣ የእርግማን፣ የመከራና የእግዚአብሔር የቁጣ ፍርድ ምሳሌ ተደርጎ ይወሰድ ነበር። ንጹሕ ውሃ ለሕይወት እጅግ አስፈላጊ መሠረት ነው። የጥንት ጠላቶች የሰዎችን ከተማ ሲከቡ፣ የውሃ ምንጫቸውን በመመረዝ የሕዝቡን ሕይወት ያጠፉ ነበር። ዮሐንስ ይህንን ምስል የተጠቀመው፣ የሰው ልጅ እግዚአብሔርን ሲክድ፣ እግዚአብሔር ለሕይወት መሠረት የሆነውን ጣፋጭ የተፈጥሮ ጸጋ ወደ መራራነትና ወደ ሞት መንስኤነት እንደሚቀይረው ለማሳየት ነው።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ እሬት የኃጢአት ውጤት ነው። ሰዎች የሕይወትን ውሃ (ክርስቶስንና ቃሉን) ትተው የኃጢአትን መንገድ ሲመርጡ፣ ውጤቱ መንፈሳዊም አካላዊም ሞት ነው። ይህ ኮከብ የዲያብሎስን ወይም የሐሰት ትምህርትን አወዳደቅ ሊያመለክት ይችላል። ሐሰተኛ ትምህርት የሕይወትን ምንጭ (ወንጌልን) ስለሚበክል፣ የሚጠጡትን ሰዎች ነፍስ ይገድላል። የእግዚአብሔር ፍርድ ተፈጥሮን ከማጥፋት አልፎ፣ የሰውን ልጅ መንፈሳዊ የውሃ ምንጮች በማድረቅ ይገለጣል።
ይህንን የፍርድ ምሳሌ ነቢዩ ኤርምያስ አስቀድሞ ሲያስተምር፣ ሕጌን ትተዋልና… ስለዚህ የእስራኤል አምላክ የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ እነሆ፣ ይህን ሕዝብ እሬት አበላዋለሁ፣ የሐሞትንም ውኃ አጠጣዋለሁ በማለት የኃጢአት ፍሬ መራራ መሆኑን አረጋግጧል (ኤርምያስ 9:13-15)። እንዲሁም በሰቆቃወ ኤርምያስ፣ መራራን ነገር አጠገበኝ፣ እሬትንም አጠጣኝ በማለት የቅጣቱን ሐዘን ገልጿል (ሰቆቃወ ኤርምያስ 3:15)።
ቃሉ ለእኛም ኃጢአትና ክህደት ምን ያህል አደገኛ እንደሆኑ አጥብቆ ያስጠነቅቀናል። ከእግዚአብሔር የራቀ ሕይወት ዛሬ ጣፋጭና ማራኪ ቢመስልም፣ መጨረሻው ግን የነፍስን ምንጭ ወደ ሚገድል መራራ እሬትነት መቀየሩ አይቀርም። ስለዚህ፣ እኛ እውነተኛውንና ጣፋጩን የሕይወት ውሃ (የእግዚአብሔርን ቃል) መጠጣት እንጂ፣ ዓለም ወደምታቀርበው መራራ የኃጢአት ምንጭ መቅረብ የለብንም።
ከእግዚአብሔር የራቀ ሕይወት የቱንም ያህል ቢጣፍጥ መጨረሻው መራራ እሬት መሆኑ አይቀርም። "የዓለምን የኃጢአት ውሃ የሚጠጣ ነፍሱ በመርዝ ትሞታለች፣ የክርስቶስን የሕይወት ውሃ የሚጠጣ ግን ለዘላለም ይረካል" እንደሚባለው፣ እኛም ራሳችንን ከርኩሰት ጠብቀን ዘወትር በእውነተኛው የሕይወት ምንጭ ልንረካ ይገባል።