በሚጠፋ ነገር አልተዋጃችሁም ማለት ምን ማለት ነው? (1ኛ ጴጥሮስ 1:18)

ሐዋርያው ጴጥሮስ ሲያስተምር "ከአባቶቻችሁ ከወረሳችሁት ከከንቱ ኑሯችሁ በሚያልፍ ነገር በብር ወይም በወርቅ እንዳልተዋጃችሁ ታውቃላችሁ" ይላል (1ኛ ጴጥሮስ 1:18)። መዋጀት ወይም ቤዛነት የሚለው ቃል የባሪያን ነጻ መውጣት ለማመልከት የሚጠቅም ቃል ሲሆን፣ ዋጋ ተከፍሎለት ከተያዘበት እሥራት መለቀቅን ያመለክታል።

በጥንቱ የሮማውያን ባህልና ሕግ መሠረት፣ አንድ ባሪያ ነጻ እንዲወጣ ከተፈለገ ጌታው የሚጠይቀውን የገንዘብ መጠን፣ ማለትም ብር ወይም ወርቅ፣ መክፈል ግድ ነበር። ይሁን እንጂ ጴጥሮስ እዚህ ላይ የሚያስተምረው፣ የሰውን ልጅ ከኃጢአት፣ ከሞት እና ከዲያብሎስ ባርነት ነጻ ለማውጣት በምድር ላይ ያለ ማንኛውም ውድ ሀብት በቂ እንዳልነበረ ነው።

ሥነ-መለኮታዊ ክብደቱ ያለው የቤዛው ዓይነት ላይ ነው። ወርቅና ብር ምንም እንኳ በሰዎች ዘንድ እጅግ ውድና ክቡር ቢሆኑም፣ በጊዜ ሂደት የሚጠፉና የሚበላሹ ነገሮች ናቸው። ዘላለማዊ የሆነውን የሰውን ነፍስ በሚጠፋ ቁሳቁስ መግዛት አይቻልም። እኛ የተዋጀነው ነውርና እድፍ በሌለው በክርስቶስ ክቡር ደም ነው (1ኛ ጴጥሮስ 1:19)።

የሰው ነፍስ ዋጋ እጅግ የከበረ ከመሆኑ የተነሳ ዓለምን ሁሉ ቢያተርፍ ነፍሱንም ቢያጎድል ምንም አይጠቅመውም (ማቴዎስ 16:26)። መዝሙረኛው ዳዊትም የነፍሳቸው ቤዛ የከበረ መሆኑን፣ ማንም ወንድሙን ማዳን እንደማይችልና ለእግዚአብሔርም ቤዛውን መስጠት እንደማይችል ተናግሯል (መዝሙር 49:7-8)። ስለዚህ እግዚአብሔር ራሱ በልጁ በኩል ቤዛ ሆነን።

ቃሉ ለእኛም የሕይወታችንን ትክክለኛ ዋጋ እንድናውቅ ያደርገናል። ዋጋችን የተተመነው በሚጠፋ ገንዘብ ሳይሆን በእግዚአብሔር ልጅ ደም ነው። ስለዚህ ራሳችንን ለኃጢአት ዳግም አሳልፈን ልንሰጥ አይገባም፤ እንዲሁም በምድራዊ እና አላፊ በሆኑ ቁሳቁሶች ተስፋ ልናደርግ አይገባም።

እኛ የራሳችን አይደለንም፤ በዋጋ ተገዝተናል። "ነፍስህ የተዋጀችው በፈጣሪ ደም ነውና፣ ከእንግዲህ ለፍጡር ባሪያ አትሁን" እንደሚባለው፣ ሁልጊዜ ደሙን እያሰብን እግዚአብሔርን በሥጋችንና በመንፈሳችን ልናከብር ይገባናል።