በመንፈሳዊው ውጊያ ውስጥ ስለሚጠበቅብን ጥንቃቄ ጴጥሮስ ሲያስጠነቅቅ፣ "በመጠን ኑሩ ንቁም፣ ባላጋራችሁ ዲያብሎስ የሚውጠውን ፈልጎ እንደሚያገሣ አንበሳ ይዞራልና" (1 ጴጥሮስ 5፡8) በማለት አዋጅ ያወጣል። "በመጠን መኖር" የሚለው ቃል በዓለም ምኞት ከመስከር መራቅን፣ አእምሮን ማረጋጋትንና መንፈሳዊ ሚዛንን መጠበቅን የሚያመለክት ሲሆን፣ "መንቃት" የሚለው ደግሞ እንደ ወታደር በጦር ሜዳ ላይ ያለማቋረጥ የጠላትን እንቅስቃሴ መከታተልንና በእንቅልፍ አለመያዝን የሚያሳይ የጥንቃቄ ጥሪ ነው።
በታሪካዊ አውድ، የሮማውያን ወታደሮች በሥራ ገበታቸው ላይ ሆነው ቢያንቀላፉ ቅጣታቸው ሞት ነበር። ጴጥሮስ ራሱ በጌቴሴማኒ የአትክልት ስፍራ፣ ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ "ትፈተኑ ዘንድ ትጉና ጸልዩ" ብሎት ሳለ በእንቅልፍ በመሸነፉ ምክንያት፣ በኋላ ጌታውን እስከ መካድ መድረሱን ጠንቅቆ ያስታውሳል። በተጨማሪም የመጀመሪያዎቹ ክርስቲያኖች በሮማውያን መድረክ ለእውነተኛ አንበሶች ይጣሉ ስለነበር፣ የዲያብሎስን ጭካኔ በአንበሳ መመሰሉ ለወቅቱ አማኞች እጅግ ስሜት የሚነካና ሕያው የሆነ ማስጠንቀቂያ ነበር።
በዚህ ትእዛዝ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት የመንፈሳዊ ውጊያን እውነተኛነት አጉልቶ ያሳያል። ጠላታችን ዲያብሎስ ልብ ወለድ ወይም ተረት ሳይሆን፣ ታላቅ ክፋት ያለው፣ አማኞችን ለማጥፋት ዘወትር የሚንቀሳቀስ እውነተኛ ኃይል ነው። ዓላማው ክርስቲያኖችን ማስፈራራት ወይም ማቁሰል ብቻ ሳይሆን፣ ሙሉ በሙሉ "መዋጥ" (ማጥፋትና ከእምነት መንገድ ማስወጣት) ነው። አጋንንታዊው ኃይል ጥቃቱን የሚሰነዝረው በድንገት በመሆኑ፣ የአማኞች ዋነኛ መከላከያ የእግዚአብሔርን የጦር ዕቃ ለብሶ በመንፈስ ንቁ ሆኖ መቆም ነው (ኤፌሶን 6፡11)።
ዲያብሎስ እንደሚያገሣ አንበሳ መዞሩ ሁለት የውጊያ ስልቶችን ያሳያል። አንደኛ، በመከራና በስደት በማስፈራራት (በማገሣት) አማኞች እምነታቸውን እንዲክዱ ያደርጋል፤ ሁለተኛ ደግሞ፣ በድብቅ ኃጢአትና በአሳሳች ትምህርቶች አማካይነት ካልነቁትና ከመንጋው ከተለዩት ላይ አደጋ ይጥላል። በመጠን የማይኖርና በመንፈሳዊ እንቅልፍ ውስጥ ያለ ሰው ለዚህ አውዳሚ ጠላት በቀላሉ የተጋለጠ ግዳይ ይሆናል።
ቃሉ ለእኛም ዘመናዊው ዓለም ከሚያመጣብን መንፈሳዊ ድንዛዜ ነቅተን እንድንቆም ጥብቅ አዋጅ ይሰጠናል። በቴክኖሎጂ፣ በምቾት፣ በሐሰተኛ ትምህርቶችና በዓለማዊ ኑሮ ተጠምደን መንፈሳዊ ንቃታችንን እንዳናጣ መጠንቀቅ አለብን። ጸሎትን ማቋረጥና ከእግዚአብሔር ቃል መራቅ መንፈሳዊ እንቅልፍ በመሆኑ፣ ዘወትር ራሳችንን በጌታ ፊት እያደስን የጠላትን ውጊያ ለመመከት ዝግጁ ልንሆን ይገባናል።
"በጦር ሜዳ ላይ የሚተኛ ወታደር የጠላት የመጀመሪያ ዒላማ ነው፤" እንደሚባለው፣ የመንፈሳዊ ውጊያችን ጠላት አረፍ ስለማይል፣ እኛም በጸሎትና በእግዚአብሔር ቃል በመጠን እየኖርን፣ ንቁ የክርስቶስ ወታደሮች መሆናችንን በተግባር ልናሳይ ግድ ይለናል።